Kryzys w Ceucie trwa. Afery Korupcyjne w PSOE. Prawica wygra wybory w Hiszpanii? Rafał Buca

Myślę, że możemy rzucić na ekran teraz jakiś sondaż, który zaraz przetoczę. Mam nadzieję, że to się stanie. No i tak. Jak Państwo widzą, Partido Popular ma obecnie, według najnowszego sondażu, który został przeprowadzony dosłownie kilka dni temu, w sierpniu 2026 roku, Partido Popular zdobywa 31,8%. 100%, czyli 130 mandatów. PSOE tylko 102. Natomiast partia koalicyjna, partia, która może stworzyć koalicję rządową z Partido Popular, to jest partia Vox i ona ma tych mandatów 69. Łatwo przeliczyć sobie. Kongres deputowanych w Hiszpanii to jest 350 miejsc, większość 176, więc ta większość jest bez większego problemu

To są raczej te klimaty. Moim zdaniem ciekawym jest to, że później, kiedy już powstał Vox, no to on trochę łączy w sobie te tradycje, no bo wiadomo, że Partido Popular później jeszcze bardziej się scentryzowało. Potępiało rząd Prawa i Sprawiedliwości za łamanie praworządności. Takie klimaty. A Vox łączy w sobie trochę te dwie tradycje tego Te reformistyczno-prawicowe, jak i te bunkrowe, można powiedzieć, związane z Blazem Piniarem, bo w Voxie mamy zarówno byłych działaczy Partido Popular, zawiedzonych zbyt centrowym nurtem, zbyt miękkich wobec kwestii migracyjnych, zbyt miękkich wobec kwestii separatystycznych, Ale również mamy na przykład byłych działaczy Falangi, byłych działaczy Hacenación, organizacji takich nacjonalistycznych po prostu, współpracujących z ruchami narodowymi hiszpańskimi, narodowymi, więc ugrupowaniami takimi niepoprawnymi politycznie.

Więc Vox łączy w sobie te dwie tradycje, a Partido Popular, zastosowałem bardzo daleki wybieg, ale jakbym dzisiaj ich uplasowił na scenie politycznej, No to jest to partia, która jest potomkiem, w zasadzie jest cały czas kontynuatorem tej takiej starej chadecji, ale jednak żyjąc w państwie skrajnie lewicowym, gospodarczo i obyczajowo, migracyjnie, w zasadzie w każdym aspekcie życia, No to trzeba, widząc też sukcesy Voxu, który, jak powiedziałem wcześniej, ma już kilkunastoprocentowe, silne, stabilne poparcie, no trzeba się trochę przesunąć w prawo. No i widzimy też na Partido Popular ten, że jednak Alberto Feijo, lider Partido Popular, musi się trochę przesuwać w prawo, no żeby doszlusować do pewnych zmian, które mają miejsce w Europie.

No bo widzimy, że te europejskie partie prawicowe, o czym pisze na przykład nasz redakcyjny kolega Kacper Kita w swojej książce Czas Chaosu, czy Epoka Chaosu, pisze o tym, jak upadają te stare chadecje, nie umiejąc się dostosować do ducha czasu. Nawet rozdział o właśnie Hiszpanii. Tak, tak, tak. To moim zdaniem Partido Popular jest tutaj pewnym takim wyjątkiem. Ponieważ oni rzeczywiście nieco doszlusowują do tego. No i też to jest kwestia tej naznaczenia wojną domową i jednak tego, że społeczeństwo hiszpańskie jest dość lewicowe, że Vox dla niektórych wciąż jest zbyt skrajny. Ale jednak Partido Popular rządzi w wielu regionach autonomicznych, bo w Extremadura, Aragonii, Kastylia i León i w Andaluzji są wspólne rządy Partido Popular i Voxu, już teraz.

Też Fejho, czyli właśnie ten lider, Alberto Fejho, lider Partido Popular, wcześniej mówił, że nie chce tworzyć koalicji z Voxem, że oni będą rządzić sami. Jednak 2023 rok i ta klęska Minimalna, no bo Partido Popular wygrało wybory. PSOE już wtedy było niepopularne. Też były no właśnie sondaże, że już Partido Popular wygra te wybory, że będzie PSOE od władzy odsunięte, a skończyło się tak, że... I atakowali Vox, bo liczyli na samodzielną władzę. I moim zdaniem tu jest trochę pies pogrzebany. I to zrozumiała Partia Ludowa. że nie jest w stanie rządzić bez Voxu, bo Vox ma już bardzo silne poparcie i obecnie nie atakują Voxu tak bardzo, a nawet Fejho w tym roku, w 2026, po raz pierwszy zadeklarował,

Że jeśli taka będzie wola wyborców, demokratyczna, to on uszanuje i dogada się z przedstawicielami Voxu. Natomiast Santiago Abascal jest w lepszej sytuacji, bo jest bardziej wyrazisty na prawicy, kiedy są te takie podobne sytuacje jak w Polsce. Kiedy wiatry wieją bardziej w prawą stronę, to te partie bardziej wyraziście prawicowe zyskują. I Santiago Abascal na pytania, jest taki jeden słynny wywiad, nie pamiętam do jakiego portalu, ale jest takie słynne słowa Santiago Abascala, kiedy go zapytali czy on siebie widzi w roli, czy się szykuje do roli wicepremiera, powiedział, że nie, bo widzi się w roli premiera. Czyli ma ambicje. Tak, raczej to jest taka polityczna gra oczywiście, no bo mało prawdopodobnym jest to, by Vox przejął władzę samodzielnie, absolutnie nie, czy nawet jako ten większy partner.

No ale władza i koalicja z Partido Popular jest jak najbardziej w zasięgu ręki, No bądź co bądź bardzo, bardzo wielu latach rządów już lewicy. No krótko przerwanych tym krótkim rządem Partido Popular. No ale jednak apetyt na władzę na prawicy już bardzo mocno rośnie. Rośnie już od wielu lat. A przy tym Hiszpanie też już są znudzeni tą władzą. Są gotowi na zmianę. I są też w stanie zaakceptować Vox, mimo że jeszcze parę lat temu w dyskursie politycznym no to to faszyzm i tak dalej. Tak była ta partia przedstawiana. A może się tutaj właśnie na moment przy Voxie zatrzymajmy. No bo mamy w Europie jakby dwa takie główne rodzaje tych partii prawicowych.

Jesteście fundamentalistami religijnymi. Ale zostawmy Holandię, wrócimy do Hiszpanii. Ale Vox jest czymś innym. Vox jest rzeczywiście partią, która ma silny komponent chrześcijański, konserwatywny. Narodowy nie boi się często poruszać tematów kontrowersyjnych politycznie, np. w kwestii wojny domowej, jakiegoś nawiązywania do frankizmu. Wiadomo, że nie w sposób taki bezpośredni i otwarty, ale często zdarza się, że bronili Doliny Poległych przed jej desakralizacją, przed zburzeniem krzyża, przed, to jeszcze się nie stało, ale wiadomo, że Lewica ma takie pomysły, przed wyrzuceniem z grobu Przywódców krucjaty antykomunistycznej Francisco Franco, przywódcy Falangi, José Antonio Primo de Rivera.

No może właśnie Wilders właśnie jest kolejnym kandydatem. No ale Vox jest chyba jedną z najbardziej proizraelskich partii w Europie. Santiago Abascal spotyka się z przedstawicielami Likudu. Jest silnie anty... po prostu antymuzułmański, proizraelski. Broni też działań Izraela w strefie gazy. No, wiadomo, jak moralnie to można oceniać. Ale jest to partia, która też jest mocno proamerykańska, pro-trumpistowska. Jest po prostu taką partią, jeśli chodzi o stosunki międzynarodowe, izraelsko-atlantystyczną. I to im się często zarzuca, że tak jak PSOE jest partią zależną mocno od Maroka, uległą może bardziej wobec Maroka, że tam ulega temu szantażowi migracyjnemu.

Więc... Wiele osób wnioskuje, że być może właśnie to, co się teraz dzieje z Ceutą i Meiją jest pewną grą też sterowaną z Waszyngtonu. Nie chcę za bardzo w to wchodzić. Zapraszam do nagrania z Witoldem Repetowiczem, które przeprowadziłem. Ale wracając. No i właśnie niektórzy zarzucają, że o ile PSOE jest uległe wobec Maroko, Vox jest uległe wobec Izraela i Stanów Zjednoczonych. Są różne opinie na ten temat, bo niektórzy uważają, że po prostu jest to lepsza alternatywa, że Hiszpania nie ma w tej chwili mocy, by być nie wiadomo jakim suwerennym państwem. A przy tym no wiadomo, że wsparcie polityczne Izraela i Stanów Zjednoczonych bardzo pomaga Voxowi w tym, żeby się uwiarygodnić, zdediabolizować, też żeby uzyskać pewne finansowe wsparcie, więc jest to bardzo dla Voxu korzystne, ale jednocześnie bądźmy świadomi tego, że młodzież hiszpańska

Niektórzy argumentują to w taki sposób, że to, na co stawia Pedro Sánchez, jest tylko i wyłącznie ideologiczne, a tutaj Vox bardziej kieruje się pragmatyzmem, jak generał Franco w latach pięćdziesiątych. Różnie to można oceniać. Ja nie chciałbym wchodzić w taką wnikliwą ocenę tego, no bo to jest po pierwsze bardzo rozbudowana kwestia z sługów geopolitycznych i geostrategicznych Hiszpanii, a po drugie to dopiero się dowiemy, jak to będzie realnie wyglądało, no prawdopodobnie za rok, kiedy Vox ma szansę na przejęcie władzy. Wiemy, że te wybory najprawdopodobniej w maju przyszłego roku się odbędą. No muszą do końca wakacji mniej więcej się odbyć. Więc czy będziemy mieli nowy hiszpański prawicowy rząd?