Jobbik: od partii narodowej do politycznego upadku - Michał Kowalczyk [tekst audio]

Stwierdził również, że przyszłość jest na wschodzie, a fundamentem tego może być współpraca Rosji, Turcji i Węgier, a więc trzech krajów stojących na straży tradycyjnych wartości. Wyznanie muzułmańskie owych pobratymców miało nie stanowić przeszkody, wszak Wona zapewniał, że jako tradycyjny chrześcijanin ma więcej wspólnego z praktykującymi muzułmanami, aniżeli ze zlaicyzowanymi przedstawicielami społeczeństw zachodnich. W tych opiniach było tyle przesady, że aż trudno uniknąć pytania, czy zdemoralizowane społeczeństwo rosyjskie, problemy z alkoholem, narkomanią, w końcu przerażająca liczba aborcji, może być uznawane za tradycyjne. Zresztą przy całej sympatii Węgrów też trudno uznać za takowe, choćby pod względem religijności jest prawie na samym końcu w Europie Środkowej, zaraz za Czechami.

Od tego momentu Jobbik miał przekształcić się w formację ludową, prawicową, konserwatywną, wrażliwą społecznie czy partię XXI wieku. Dyskurs formacji zaczął zmieniać się bardzo szybko pod względem prezentowanych poglądów. Na przykład w polityce zagranicznej zaprzestano mocnej krytyki Stanów Zjednoczonych, Unii Europejskiej, a nawet Izraela. Jednocześnie mniej ochoczo wspierano poczynania Rosji na arenie międzynarodowej. Zakończyła się również turańska przygoda liderów partii, którzy coraz mniej uwagi poświęcali współpracy z Turkami czy Azerami. Skupiano się na polityce wewnętrznej, zwłaszcza na krytyce Fideszu. Tutaj warto podkreślić, że argumenty polityczne Jobbikowi w kontekście polityki międzynarodowej odebrał Fidesz.

Jego rząd znajdował się w permanentnym konflikcie z Unią Europejską. Stosunki z Waszyngtonem były i tak chłodne, tymczasem postawił na współpracę, zwłaszcza na polu gospodarczym, z Rosją. Mało tego, rząd zaczął realizować oficjalną strategię otwarcia na wschód, nie tylko rozwijając relacje z Turcją czy Azerbejdżanem, lecz także intensyfikując relacje z turańskimi państwami Azji Środkowej. Doszło do tego, że w 2018 roku sam Orban uczestniczył w ceremonii otwarcia światowych igrzysk nomadów w Kirgistanie. Węgierski premier mógł obejrzeć zmagania w koczowniczych sportach, na przykład salburun, polowanie z sokołem, zapasach, a przede wszystkim kok boru.

Uzyskiwał mandaty poselskie począwszy od 2010 roku. W 2019 roku wybrano go zaś na europosła. Stał się szerzej znany za granicą z powodu wspomnianego wyżej przemówienia z 2012 roku, które sprawiło, że zyskał miano czołowego antysemity na świecie. Dzionsoai jako polityk Jobbiku skupiał się na sprawach zagranicznych. Przez wiele lat zaciekle krytykował Unię Europejską, Stany Zjednoczone, Izrael oraz Ukrainę. Jednocześnie popierał rozwój relacji z Rosją oraz narodami uważanymi za turańskie. Gościł również wielokrotnie w Polsce. Między innymi był na Kongresie Ruchu Narodowego. Zaangażował się we współpracę z polskimi nacjonalistami i proponował utworzenie osi środkowo-europejskiej Polska-Węgry-Chorwacja.