Braun za Nord Stream to wielki błąd - komentarz Kacpra Kity

Musimy bronić interesów naszych rolników, branży transportowej itd. Dlatego w interesie Polski nie jest akcesja Ukrainy do Unii Europejskiej. Hasła w rodzaju wyjścia z NATO są po prostu kuriozalne. Mamy Turcję, która prowadzi niezwykle podmiotową wobec Stanów Zjednoczonych Demografia walcząca. Nowy numer polityki narodowej już w sprzedaży.

Taka dychotomiczna wizja świata, która, jak to niejednokrotnie w ostatnich latach widzieliśmy, chociażby w ostatnich miesiącach w kontekście polityki blisko wschodniej, nie jest prawdziwa, ponieważ świat jest dużo bardziej skomplikowany. Tutaj jednak obserwujemy taki właśnie odwrócony tak naprawdę romantyzm, odwrócony idealizm. Romantyzm w tym złym znaczeniu tego słowa, zazwyczaj stosowanym właśnie do krytyki nadmiernie proamerykańskiej, czy proukraińskiej, czy też przychylnej Izraelowi polityki. Dlaczego? Dlatego, że świat jest dużo bardziej skomplikowany niż jakaś mityczna walka ze stanowiącymi jakoby jedność właśnie globalistami, Ukrainą, Żydami, kto tam jeszcze i oczywiście Stanami Zjednoczonymi.

Na jakikolwiek konflikt zbrojny jest dla wszystkich oczywiste, że Polska jest dzisiaj krajem, który ma bardzo niską dzietność, Polska jest krajem, który bardzo wiele wycierpiał w XX wieku ze względu na konflikty zbrojne i powinniśmy jakiejkolwiek wojny uniknąć. Tylko jest fałszywą alternatywą twierdzenie, że albo będziemy wciągani do wojny, albo musimy teraz Całkowicie stwierdzić, że Ukraina jest w zasadzie dla nas większym zagrożeniem niż Rosja. W tym kierunku idzie retoryka niektórych polskich polityków i z Rosją to prawdę będziemy odbudowywać teraz razem Nord Stream. Jest osiągnięciem polskiej polityki, że państwa europejskie Zmniejszyły znacząco swoją zależność surowcową od Rosji i bardzo dobrze, że tak się stało.

Przy czym oczywiście znów nie nastąpiło spełnienie tych marzeń niektórych po drugiej stronie, którzy liczyli na to, że Rosja już będzie powsze czasy izolowana, czy że państwa zachodnie zerwą całkowicie relacje polityczne czy ekonomiczne. Z Rosją jest oczywiste, że wojna na Ukrainie zakończy się jakąś formą negocjacji dyplomatycznych, ale było i pozostaje w interesie Polski, żeby w ramach tych negocjacji dyplomatycznych Ukraina wyszła Z wojny jako państwo od Rosji niezależne, które będzie stanowić bufor między Polską a Rosją. Nie oznacza to, że nasz interes jest całkowicie zbieżny z ukraińskim. Oczywiście, że nie. Wielokrotnie na przestrzeni tych lat o tym na kanale Nowego Ładu mówiliśmy.

Ja staram się rozgraniczać te cztery elementy naszych, powiedzmy, szeroko pojętych relacji polsko-ukraińskich. Tak, kwestie właśnie bezpieczeństwa, tego, że jest w interesie Polski, żeby Ukraina przetrwała, żeby zmniejszać szanse na to, że Rosja będzie podejmować wobec nas działania agresywne, militarne. Po drugie, mamy kwestie relacji ekonomicznych, gdzie musimy bronić interesów naszych rolników, branży transportowej i tak dalej i tak dalej, dlatego Po drugie mamy kwestie historyczne. Co oczywiste. Po trzecie i bardzo często podnoszone, jest oczywiście z polskiego punktu widzenia czymś złym, że na Ukrainie jest kult ludobójców.

To wszyscy wiemy. Po czwarte jest oczywiście kwestia Ukraińców w Polsce i warunków Na jakich oni tutaj funkcjonują. I tutaj cały kompleks zagadnień dostępu do usług publicznych, świadczeń socjalnych itd. No i o tym wszystkim powinniśmy w racjonalny sposób dyskutować, a nie popadać w emocjonalne skrajności, że albo prawda Jak uważasz, że świadczenia socjalne w Polsce powinny być generalnie dla Polaków, to znaczy, że jesteś za Putinem albo w drugą stronę, że jeżeli uważasz, że Polsce opłaca się, żeby Ukraina miała sprzęt wojskowy, którym będzie kontynuować działania zbrojne, to w takim razie jesteś banderowcem, prawda?

No niestety nie tylko w kontekście relacji z Rosją, ale także w ogóle w kontekście relacji międzynarodowych się sprawdza w ograniczonym stopniu. Jest to tylko jeden z wielu czynników. Przed pierwszą wojną światową też mówiono, że Państwa europejskie są zbyt od siebie zależne ekonomicznie, żeby opłacało się im prowadzić wojnę, a jednak doszło do niezwykle krwawej, brutalnej wojny. I tutaj też Rosję. To, że Ukraina kupowała od niej surowce, nie powstrzymało przecież np. od zajęcia Krymu. Gdyby Putin kalkulował ekonomicznie, to nie zaczynałby wojny na Ukrainie pełnoskolowej w 22 roku, co było oczywiste, że odbije się Na jego gospodarstwo oczywiście gospodarka rosyjska nie upadła od sankcji zachodnich. Natomiast z punktu widzenia jego osobistego, czy elity rosyjskiej, dobrobytu, czy dobrobytu państwa rosyjskiego ładowanie gigantycznych zasobów

W tę ciągnącą się już piąty rok wojnę nie jest opłacalne ekonomicznie, ale Putin to robi, dlatego że po prostu kwestie gospodarcze są dla niego drugorzędne wobec celów politycznych czy też strategicznych. I podobnie jest z innymi przywódcami. Bardzo często taka naiwna wizja, że się z kimś dogadamy i będziemy z nim handlować i dzięki temu będziemy bezpieczni. To się po prostu nie odnosi do rzeczywistości. To, co jest jeszcze charakterystyczne i co się pojawia w tej skrajnie antyukraińskiej retoryce, tak naprawdę już flirtującej z retoryką otwarcie prorosyjską, to właśnie nie jest realistyczne ocenianie, że z Ukrainą mamy takie i takie sprzeczne interesy, że nam się nie podoba to i to w polityce konkretnego ukraińskiego rządu, czy też nie podoba nam się

To i to w tym, jak Ukraińcy funkcjonują w Polsce. To jest przeciwnie. Przykładanie kategorii skrajnie moralistycznych, tak? Zeleński jako zbrodniarz, któremu należy się cela śmierci, prawda? To nie jest język brutalnej, realistycznej kalkulacji. To jest język bardzo wysoce ocenny, tylko odwrócony o 180 stopni. Widzimy skądinąd, Wielokrotnie już ogłaszał, że Ukraina zaraz upadnie, że ten rok już będzie ostatecznym. Oczywiście tak samo w drugą stronę znajdziemy ludzi, którzy ogłaszali, że Rosja zaraz upadnie i Ukraina ją pokona.

Raczej wszystko wskazuje, że wojna nie zakończy się ani upadkiem Ukrainy, ani upadkiem Rosji i polska polityka musi w tych okolicznościach manewrować, uwzględniając różne nasze interesy. Nie jest w naszym interesie konflikt z Rosją, ale nie jest też prawdą, że Polska, która wspomagała Ukrainę militarnie od początku tej wojny, czy też Polska, która zwiększa swój własny potencjał militarny, czy też Polska, która dąży dyplomatycznie do ograniczenia zależności energetycznej, gospodarczej państw europejskich od Rosji, I oczywiście znów

Widzieliśmy niedawno rosyjskiego oligarchę, który sfinansował wesele syna Donalda Trumpa, Donalda Trumpa juniora. Oczywiście na takie rzeczy Polska ma ograniczony wpływ, ale trzeba mieć to zmapowane, trzeba starać się w miarę możliwości budować nasze polskie wpływy i trzeba też znów mieć świadomość, że rzeczywistość międzynarodowa ani nie jest zredukowana do tej fałszywej, liberalnej narracji, w której albo z Tuskiem, albo z Ruskiem, albo jest się za postępowym liberalizmem, albo jest się za Władimirem Putinem. O tym wielokrotnie mówiłem, że dla liberałów Putin jest takim zastępczym Hitlerem, którym będą teraz straszyć, przedstawiać się jako jedyna zapora przed nim, przedstawiać całą prawicę jako Prorosyjską, co jest zresztą bzdurą, tak jak popatrzymy sobie. Także wbrew tym wszystkim, którzy wróżyli, że Ukraina zaraz upadnie i prawica europejska nieuchronnie rzuci się w objęcia Putina.

Mamy piąty rok wojny, sytuacja Ukrainy jest niewątpliwie bardzo trudna, ale nie jest tak, że partie, które mają szansę dojść do władzy we Francji, w Hiszpanii, czy partie, które sprawują władzę we Włoszech, Sztandarowym postulatem jest powrót do normalnych relacji z Rosją, czy że jakąś kluczową ich emocją jest walka z Ukrainą. Tego typu emocje się gdzie nie gdzie pojawiają, ale są generalnie mniejszościowe. Są generalnie czymś drugorzędnym wobec podstawowych problemów europejskich, czyli imigracji, niskiej konkurencyjności gospodarczej wynikającej z rozmaitych polityk unijnych, czy też z nadmiernej wiary w globalizację itd. To są zagadnienia wielokrotnie podnoszone.

I nagle ta straszliwa Ukraina staje się wrogiem numer jeden, albo Żydzi stają się wrogiem numer jeden. To jest absurdalne, tak? Polityka jest znacznie bardziej skomplikowana. I nie możemy na taką głupią narrację się łapać, a niestety widzimy, że wielu się łapie. Tutaj możemy różne kuriozalne przykłady pokazywać. To na przykład dość zabawne jest, jak ludzie odwołujący się do takiej tradycji szeroko pojętej endokomuny, takiego twierdzenia, że PRL to był w sumie dobry, polskie państwo narodowe. No i właśnie wówczas współpraca tradycji, współpraca z Sowietami, ale w takim właśnie duchu realizmu. Dzisiaj są też gorącymi zwolennikami poprawy polskiej relacji z niemieckimi nacjonalistami, gdzie historycznie PRL czy ta prawdziwa endokumula wówczas, jeżeli raczej próbowała się budować, legitymizować się, przedstawiać się oczywiście niezgodnie z prawdą jako polscy patrioci czy prawdziwi polscy narodowcy, to właśnie na tym zagrożeniu niemieckim.

W tym był mimo wszystko jakiś tam Pierwiastek racjonalności, tak? A dzisiaj Polska jako jakiś winkelrit w gruncie rzeczy jakiegoś wszechświatowego antyglobalizmu, wszechświatowej walki z Żydami. To jest właśnie ryzykowanie tym, że Polskę będzie złożona w ofierze. To jest właśnie ryzykowanie naszym dobrobytem, naszym bezpieczeństwem, przyszłością Przyszłością nas i kolejnych pokoleń. To jest taki właśnie mesjanizm polityczny Arebur, którego powinniśmy unikać. Musimy oceniać zagrożenia takimi, jakie one są. Ukraina, jakkolwiek by kto nie oceniał, oczywiście, że na Ukrainie jest korupcja, oczywiście, że jest kult Bandery, oczywiście, że mamy niejednokrotnie sprzeczne interesy ekonomiczne, natomiast Ukraina nie jest dla Polski

Takim poważnym zagrożeniem jak Rosja z tej podstawowej przyczyny, że Ukraina jest państwem znacznie słabszym. Ukraina Polski nie napadnie. Rosja oczywiście też. Nie powinniśmy żyć teraz w jakimś historycznym lęku, że na pewno za tydzień, rok czy dwa Rosja nas najedzie jak w 1939 roku. Natomiast mamy cały wachlarz potencjalnie agresywnych polityk uderzeń w naszą infrastrukturę, co już niejednokrotnie obserwowaliśmy. I po prostu niestety, naprawdę fajnie by było, gdybyśmy mogli po prostu siedzieć sobie jako polscy prawicowcy i zajmować się tylko rywalizacją z lewicą, odbijaniem Unii Europejskiej itd., a kwestię rosyjską ignorować jako sztuczny problem wymyślony przez Sorosza, globalistów i kogo tam jeszcze.

Tak po prostu zwyczajnie nie jest. Fajnie by było, gdyby się tak dało, ale tak po prostu nie jest, bo rzeczywistość jest bardziej skomplikowana. Jest skądinąd niesamowite, że mimo tego, że mamy tak długie tradycje instrumentalnego wykorzystywania lewicowych intelektualistów czy polityków przez Moskwę do promocji Oczywiście w okresie Związku Sowieckiego polityk opłacalnych dla Moskwy w imię zbieżności ideologicznej tak dzisiaj tak wielu łapie się na podobny numer na prawicy i też jakimś paradoksem jest to, że w momencie, w którym na europejskiej prawicy tego typu trendy wcale nie są tak silne jak były jeszcze kilka lat temu, kiedy wcale nie jest tak, że chęć odcinania Ukrainy od

Możliwie małe i hasło w rodzaju wyjścia z NATO są po prostu kuriozalne. Mamy Turcję, która prowadzi niezwykle podmiotową wobec Stanów Zjednoczonych politykę, w każdym względzie dyplomatycznym, zbrojeniowym, ekonomicznym i jest cały czas w NATO. Viktor Orbán nigdy nie wyszedł z NATO. Bałon Węgry do NATO wprowadził. Nikt normalny nie chce wychodzić z NATO. To są hasła po prostu głupie. Polska potrzebuje każdorozowego ważenia naszych złożonych interesów w relacjach z konkretnymi państwami, a nie taniego kierowania się wzmożeniem emocjonalnym i tanim moralizmem, prawda? W rodzaju tego, że Rosja prowadzi wojnę sprawiedliwą przeciwko Ukrainie, tak jak to niektórzy twierdzili, czy że zagraża Polsce rozbiór ze strony Niemiec i Ukrainy, tak jak to też inna ważna postać tej samej partii twierdziła.