Odcinek 73: Natalia Szewczyk i 34. finał WOŚP

Każda osoba jest niepowtarzalna i niepowtarzalny jest jej los. Stąd szczególny dramat ludzkiego cierpienia. To oni, Marysie, Jasie, którzy przeżyli lub powrócili do zdrowia. Indywidualne osoby to perspektywa, w której powinniśmy patrzeć na dzieło Jerzego Owsiaka. Zapamiętam to zdanie na zawsze i będę powtarzał tym, którzy mają odmienne opinie na temat Wielkiej Orkiestry Marysie i Jasie, którzy przeżyli, którzy powrócili do zdrowia, to perspektywa, z jakiej powinniśmy patrzeć na dzieło Jerzego Owsiaka. A co państwo sądzą na ten temat? Dwie dwójki i siedem trójek. Czekam na wasze opinie.

Niewidzialni Czekamy na Państwa telefony 2273. Możecie też pisać maile na adres niewidzialni małpa polski radio.pl. Kto w tym roku będzie grał z Wielką Orkiestrą? Napisała Pani Małgorzata Gram i ja jako jedna ze 120 tysięcy wolontariuszek i wolontariuszy z puszkami na ulicach. Bardzo się cieszymy Pani Małgorzato i gorąco Panią pozdrawiamy. A pozdrawia nas Pan Jan. Dla tych, którzy mają WOŚPowe serca przesyłam pozdrowienia. My także Pana pozdrawiamy Panie Janie. Pan Wojtek napisał o Jerzem Owsiaku tak,

Finały, które są eksplozją radości, które wywołują w nas radość. A jakie jest Państwa zdanie na ten temat? Dwie dwójki i siedem trójek. Niewidzialni małpa polskieradio.pl. Czekamy na Wasze opinie. Niewidzialni. Trójka też wzięła udział w licytacji na rzecz Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Licytowany był złoty mikrofon, nagroda naszej nieżyjącej już koleżanki Kasi Stoparczyk. Dzięki aukcji na konto WOŚP trafi ponad 36 tysięcy złotych. A ja przypominam, że aktywny jest specjalny numer SMS 75565 o treści trójka pisany bez polskich liter.

Uratowała jej dzieciom życie. Posłuchajcie naszej rozmowy. Dzień dobry Natalio. Cześć Maćku, dzień dobry Państwu. Opowiedz mi proszę o swoich dzieciach, o tym jakie są dziś, co lubią, czym się interesują. Lena jest podobno taka jak ty, a Filip jest wykapanym ojcem. Bardzo dobry research przygotowałaś. Lena to jest córeczka, nie tyle mamusi, co bardzo podobna do mnie. To jest taka mała porcelanka, bardzo silna, ale zarazem bardzo uczuciowa, która kocha zwierzątka, kocha róż, jak każda dziewczynka w tym wieku, bo mają 5 lat. A Filip to jest tatuś, merytoryczny, konkretny, który emocji po sobie nie pokazuje, ale jest taki jak niedźwiedź.

Pierwszym sukcesem było to, że mogliśmy dotknąć ich palcem, ale nie głaskać. Potem mogliśmy wziąć je na ręce, potem mogliśmy wziąć je na ręce bez rurek, potem mogliśmy pomóc je karmić, ale tak wcześnie urodzone dzieci, no nie mieliśmy gwarancji, jaki będzie ten koniec. Jest szczęśliwy, ale mógł być zupełnie inny. Jakie wtedy pytania zadaje się lekarzom, osobom, które utrzymują przy życiu dzieci? Z tymi pytaniami to jest bardzo trudno. Dla mnie to przeżycie, zdecydowanie przedwczesne narodzin dzieci, było całkowicie traumatyczne i przez wiele tygodni nie pamiętałam tego, co się wydarzyło.

Natalia, gdybyś miała wejść teraz w rolę reżyserki filmu, gdybyś miała napisać sceny z waszego życia, tak byśmy mogli je sobie wyobrazić. Sceny, które są waszą nagrodą za wasz lęk, za waszą niepewność, za wasze starania o życie i zdrowie waszych dzieci. Jakie to mogłyby być sceny? Śmiech moich dzieci, dźwięk, śmiech moich dzieci, śmiech i uśmiech, nie ma nic piękniejszego. Żadne nagrody, no ja jestem niezwykle cieszę się i jestem dumna jako dziennikarka, że i dostałam Grand Pressa, najważniejszą nagrodę dziennikarską i zmieniłam prawo, ale...