Perfekcyjni ornamentatorzy cz 1 z 3

Otóż, mottem rozpoczynającym powieść Latroniko do perfekcji jest cytat z George'a Pereka. Tutaj, jak zawsze, kusi mnie, aby jednak George był Perecem, ze względu na to, że te warszawsko-lubartowskie korzenie Pereca, korzenie rodziców Pereca, czy Pereka, Francuzi wolą George Perec, a tymczasem jednak ojciec to Perec. Więc te polsko-żydowskie korzenie... rodziny, która przenosi się do Francji, ostatecznie szybko zostaje sierotą Georges Perec i jest wychowywany przez rodzinę już we Francji, jest jednoznacznie postrzegany jako jedna z ciekawszych, ja bym zaryzykował, może nawet jedna z najciekawszych postaci we współczesnej, rozumianej jako XX-wieczna, literaturze francuskiej, bo Georges Perec należy do takiej grupy eksperymentującej,

poszukującej tego, w jaki sposób można przekształcać język, można grać na poziomie języka, tak aby uzyskiwać dodatkowe znaczenia albo uruchamiać te potencjały języka, które do tej pory nie były eksploatowane. Oczywiście takim poza życiem instrukcją obsługi, takim uroczym rozwiązaniem językowym jest na przykład powieść George'a Perecka zniknięcia powieść, która oparta jest na zabiegu znaczącym. Otóż autor zdecydował się na wypowiedź, w której nie występuje samogłoska E, czyli mamy w całości powieść opartą na wyrazach bez samogłoski E.

I dlatego te zniknięcia tytułowe. Oczywiście rozumiemy to trochę szerzej, nie jest to czysta gra, chodzi tutaj też o wszelkiego rodzaju komentarze o charakterze filozoficznym, które filozoficznym może za dużo powiedziane, o takim charakterze socjologicznym, historycznym, które umieszczają tą powieść George'a Pereka, zniknięcia w kontekście być może refleksji dotyczących holokaustu, zniknięcia Żydów w Europie. Ale to oczywiście o innej powieści Pereka, ponieważ tutaj chodzi o powieść będącą raczej powieścią realistyczną. Latroniko przywołuje powieść zatytułowaną Rzeczy, George'a Pereka.

I z tej powieści Rzeczy mamy cytat. Tu było ich prawdziwe życie. Życie, jakie chcieli poznać, jakie chcieli prowadzić. Przywołanie powieści Pereka jest o tyle interesujące, że równie dobrze możemy czytać powieść Latroniko jako powieść będącą... przekształceniem, będącą przepisaniem, będącą bardzo bliskim wykorzystaniem powieści Pereka, jakby przeniesieniem powieści Pereka z połowy XX wieku na powieść początków XXI wieku, dokonanie takiego przekształcenia.

I to jest ciekawe u Pereka i ciekawe też u Latroniko, że wypowiedź, którą możemy potraktować jako jednoznaczną rzeczywistości, jest zapowiedzią struktury tej powieści. I to rzeczywiście jest interesujące, ponieważ mamy przed sobą fragment dotyczący tego. Tu było ich prawdziwe życie i odwieczne pytanie nam się tu pojawia, czym jest prawda. Czy to jest to prawdziwe życie, czy to jest to życie, które chcielibyśmy, aby było prawdziwe, a którego nie ma. Czyli to nie jest życie prawdziwe, tylko to jest projekcja, to są oczekiwania, jak to życie mogłoby wyglądać, ale nie wygląda.

będzie tutaj na pierwszym planie, czym jest życie. I teraz zauważcie Państwo, że cóż jako ten podstępny czytacz literatury, no proponuję właśnie to. Zobaczmy, w jaki sposób do sensu życia odnosi się Frank, czy przypomnijmy sobie. Zobaczmy, w jaki sposób Frank dowartościowuje miłość i relacje międzyludzkie, które... Muszą się tutaj rozgrywać, aby ta miłość funkcjonowała w kontekście sensu życia. I w tym momencie mamy Pereka, jeżeli byśmy chcieli czytać najpierw powieść rzeczy, a potem Latroniko, albo czytamy samego Latroniko i jeszcze mocniej wychodzi nam właśnie to. To jest opowieść o pustce, opowieść o braku, opowieść o tych zniknięciach, które pojawiają się u Pereka.