Dylan współcześnie

Innemu korporacyjny Bóg od dziecka macerował mózg. Smoltok dzień w dzień mu płynie z ust. Dla niego outsider jest jak trup. Najnowszy więc katalog bóstw sprzeda ci tu na pniu. Znów tamte rozmodlone pchły, wtłoczone w systemowy tryb, podańczo pieją szczurzych hymn i kroku nie uczynią wzwyż. Za to w dół ściągną chętnie tych, co uciec chcą z kieratu. Do tych, którzy ślepi są, a umysły ich jak klatki w zoo. Serio, stara, ja nie mam żalu. Przekwitłe togi brzydzą się, Słów tolerancja, miłość śmiech. Ciągną fałszywej cnoty lep, Pieniądz nie śmierdzi, pieniądz klnie, Lugawa mowa jak chcetnie, Propaganda wszystko ściemnia.