Jak znaleźć ŚRODOWISKO DO ZMIANY w życiu?
🟣 Przeczytaj, co o klubie myślą jego uczestnicy 👇LINK DO KLUBU ► https://www.neuroprojekt.pl/sklep/neuro-klub/Serdecznie zapraszamy na podcast NEURO FREAKY.NASZE SZKOLENIA ► https://www.neuroprojekt.pl/nasze-szkolenia/FACEBOOK ► https://www.facebook.com/NeuroProjektINSTAGRAM ► https://www.instagram.com/neuroprojekt/Zapraszamy do gabinetu ► https://www.triadazdrowia.pl#fizjoterapia #osteopatia #zdrowie #chiropraktyka #podcast #neuroprojekt #neuroklub#bólpleców #diagnostyka #terapia #wsparcie #patryksobotka
Dzień dobry, witamy was bardzo serdecznie. Dzisiaj taki special odcinek NeuroFreaky, dlatego że nie jestem z Maćkiem Ducińskim, ale są tutaj przemili goście moi. Tutaj Mateusz, Mikołaj. Hej, cześć. Możliwe, że jesteś tą jedyną osobą, która obejrzała odcinek wcześniejszy z nimi. Że to było więcej tych osób. Że ja jestem jedną. To jest kłamstwo, moi pacjenci mnie tam przeglądają. Tak. I my, słuchajcie, z chłopakami rozmawialiśmy, my rozmawialiśmy, ja rozmawiałem, my rozmawialiśmy, ja rozmawiałem, rok temu pod kątem w ogóle drogi terapeutycznej. właśnie jakby zainteresowania się norweską terapią, ich pracą z pacjentami, ich różnymi przebojami, dlaczego w ogóle to robili, co ich ściągnęło na tą drogę. A dzisiaj polecimy sobie dalej, dlatego że z Mikołajem Mateuszem znamy się między innymi dlatego, że prowadzimy razem szkolenie.
A wszystko to okraszone dość niespecyficznym poczuciem humoru. Podcast. powstaje dzięki NeuroProjekt, szkolenie stacjonarne oraz online dla fizjoterapeutów, trenerów oraz masażystów. Dzięki naszym kursom wzniesiesz swoją codzienną praktykę na wyższy poziom. Triada Zdrowia, kabinet fizjoterapii oraz neuroterapii na warszawskich Włochach. To tutaj dzięki naszym specjalistom dowiesz się, czym jest pełnia zdrowia i poczujesz to na sobie. Serdecznie zapraszamy do słuchania nas na Spotify oraz oglądania na platformie YouTube. Nie starczy podcastu, jak coś. To możemy, będziemy tak... Mam zacząć? Tak. U mnie się zmieniło wybitnie dużo. To na pewno. Przede wszystkim syn się urodził i to po prostu była lawina do wszelkich tematów.
Dużo się wydarzyło też zawodowo. No bo tam jeden biznes, próba, upadek, ale już wróciłem na tory, myślę, takie swoje odpowiednie, więc teraz jest dobrze. Tak a propos drogi nawiązując. Czyli zawodowo robisz dalej to samo. Pracujesz nitowo. Tak, w trochę innych okolicznościach. Tak, bo był taki moment pewnego przestoju. Trochę odbicia w taką bardziej pracę strukturalną uziemiającą masażową typowo taki relaksacyjny, ale już jakby jestem na torach typowo nitowych dalej w sumie. To się nie zmieniło. Ja myślę, że to się może trochę nie zmienić. To na pewno się nie zmieni, ale ta intensywność może być różna co najwyżej.
Było właśnie też podobnie. Mamy takie wywody początkowe i było pytanie, co się tam u nas zmieniło. Ja tak wtedy w pierwszej chwili chciałem powiedzieć, że korda w sumie jest jakoś tak podobnie, dalej dobrze. A potem tak bardzo szybko otrzeźwiałem i do mnie doszło, ile rzeczy zrobiłem, ile się zmieniło. I teraz miałem dokładnie tak samo, jak Mikołaj mówił. Bo ja się dalej zajmuję tym wszystkim, czym się zajmowałem wcześniej. I to nasze szkolenie nitowe bardzo dobrze tak się... Nie wiadomo, kto się bardziej wpasowuje. Czy ja w to szkolenie, czy to szkolenie w mój sposób życia po prostu. To jakoś tak wymiennie się uzupełnia dobrze, bo... Różne tematy idą sobie do przodu. Z takich większych to na pewno otworzyłem swój gabinet, który prowadzę.
po jakąś pracę trzewną, po różne tematy emocjonalne. Ja tak widzę, że sobie po prostu z roku na rok coraz bardziej, są takie okresy, że sobie coraz bardziej skilluje każdy taki właśnie, czy to właśnie bok teriady zdrowia, czy to jakiś taki właśnie, jakoś to się też przekłada fajnie na to, co się u mnie w życiu dzieje. także super. Są takie właśnie momenty, że kurde, jakoś tak się mocno zatopię w jakieś tematy strukturalne i tam sobie trochę powtarzam, trochę sobie poodkrywam w ogóle nowych rzeczy i się po prostu na maksa cieszę i nawet nie zdążę się po prostu tak wyeksploatować tym, bo zaraz po prostu mamy jakiś albo nowy wyjazd, nowe szkolenie, nowi pacjenci przechodzą z innymi tematami i mnie to po prostu prowadzi w...
nie wiem, no po prostu w jakieś jeszcze głębsze zainteresowanie się tematami na przykład wisceralnymi czy psychosomatycznymi i tak sobie równolegle te tematy powoli, albo może nie powoli, rosną do góry. Także super jest. Nie ma nudy na pewno. Na pewno i wiesz co to super to będzie bardzo dobre przejście w temat. Czy wy w ogóle tak widzicie bo ostatnio mnie taki post na grupie facebookowej trochę zainteresował i oczywiście co nieraz wpada taka informacja dotycząca ludzi którzy wypaleni są. Oczywiście wiadomo że wszędzie można się. Co byśmy nie robili, jak nie szalone, świetne rzeczy, to się po prostu w pewnym momencie można jakby trochę zmęczyć tym, wypalić, znudzić. No i oczywiście tam była taka sytuacja, że ktoś opisał swoją historię i pytał, co wy jako terapeuci robicie, żeby się na przykład nie wypalić, bo po prostu jakby nie wiem.
No i oczywiście tam była cała masa różnych rzeczy. Raczej te rzeczy dotyczyły jakiegoś formy balansu, żeby zadbać tam o siebie. Okej, super. Ale bardzo dużo komentarzy było. od innych terapeutów, to że no przecież wiadomo, że fizjoterapeuci się wypalają, przecież my robimy non stop to samo, przecież ludzie, którzy przychodzą, jak pracują w dużym mieście, no to oni tak naprawdę siedzą i tam, cytując, zginacze głębokie, przykurczane, tutaj coś słabego, no i oczywiście trzeba z nimi wszystkimi robić to samo. I ja tak sobie słucham, mówię, czy ja w jakimś innym świecie byłem, czy coś jest w ogóle nie tak? Wiadomo, że oczywiście to są jakieś skutki, że ktoś tam mało rusza się i jest wtedy, ma jakieś predyspozycje do tego, żeby... Bolały go plecy, czy miał jakieś tam zastoje limfatyczne, żylne, ciężkie nogi i tak dalej, ale każda osoba to jest totalnie inny przypadek. Fascynująca przygoda.
Wiadomo, rzeczywiście są miejsca, z którymi pracujesz częściej niż z innymi, tak? Jakbyśmy pomyśleli w kategoriach, czy ja pracuję częściej z przestrzeniem podpatryczno-szyjnym niż z podudziem? Pewnie tak będzie, szczególnie z przodem podudzia, no nie? Ale to nie jest tak, że są obszary, w których w ogóle nie pracujesz, albo są obszary, w których nie uwzględniasz, bo nawet jak, no większość osób przychodzi też, plecy mnie bolą przewlekle, mam trzewne problemy, zaparcia, bóle głowy napięciowe, ale ta praca wygląda skrajnie inaczej. Oczywiście jak masz narzędzia. Jak masz narzędzia. Jak masz narzędzia. I wtedy mówię, kurde, fajnie byłoby takie nad tymi narzędziami pochylić się, bo jest dużo mniejsze ryzyko tego, że ta praca cię wymęczy po prostu. A może na przykład. Nawet jak masz super narzędzia, to jak nie zadbasz o balans, to cię może wymęczyć. I stwierdziłem, że kurde, mamy szczęścia trochę w życiu.
Zdecydowanie mamy. Tak. Ja myślę, że tu pod kątem tych narzędzi, to możemy sobie to w ogóle tak rozszerzyć, bo tak w fizjoterapii mówiąc narzędzia, pewnie myślimy trochę techniki. A tu myślę, że my mamy to szczęście, bo mając w głowie narzędzia, myślimy trochę pod kątem właśnie tych boków triady zdrowia, że to nie jest jakby takie narzędzie typu ustawiam ręce tu i tu, tylko jakby sposób myślenia. Jak powiedziałeś o tej różnorodności i tam wypaleniu, No to ja sobie myślę w kategorii, że właśnie jest okres taki bardziej strukturalny, jest okres bardziej autonomiczny może, że jest okres bardziej psychosomatyczny, że jakoś ta praca tak ci pacjenci, tak jakoś więcej takich pacjentów przychodzi takich, gdzie ta praca wygląda jakoś i że to tak na przestrzeni życia się po prostu balansuje.
Ja myślę, że też dużo zależy trochę od naszego, bo oczywiście my to bardzo dobrze wiemy. Nie wiem, czy wy to wiecie, co nas słuchają, ale my to bardzo dobrze wiemy, że tak naprawdę jakość procesów i to, co nam wychodzi i to, jakie rzeczy wychodzą, są związane z tym po prostu też, jak my się czujemy po prostu. Dokładnie tak. Więc jak się dużo w naszym życiu dzieje i po prostu, bo my jesteśmy też w ciągłej ekspozycji. To jest ma swoje plusy i minusy. Plusy ma takie, że po prostu nie da się stanąć w miejscu, dlatego że po prostu wychodzą pewne procesy, które będą pchały cię w kierunku i tak naprawdę nie da się robić tej pracy bez swojej pracy własnej. Co jakiś czas trzeba się tam poumawiać, porobić swoje rzeczy, bo pracując z ludźmi wybija nasze tematy, których nie byliśmy świadomi. Więc jak są takie sytuacje, że dużo się u nas na przykład dzieje, no wiadomo, nikt nie żyje w próżni, życie się toczy, no to oczywiście tych w gabinecie pacjentów jest mniej, tym bardziej, że my mamy też taką możliwość, że tamto się przeplata jakoś.
Ja też obserwuję, jako powiedzmy laik, ale fan, coś tam wiem, medycyny wschodu, no to na przykład widzę, że cykle pory roku bardzo mocno rezonują, takie duże zmiany. Oczywiście jak dzisiaj nawet nie mam tak prostokminy z jedną pacjentką, która po prostu mówi, no i oczywiście tak, jej tematem jest między innymi serce. Otworzenie się na relacje, na bliskość, na miłość bezinteresowną, więc taki dzisiaj ładnie dzień zacząłem, bardzo dobrze o to właśnie otworzenie się na bezinteresowną miłość. I to jest jakby jej case życiowy, bo nawet wpłynęło nam, ona chyba tam to nazwała na pierwszy, drugi wizycie jakoś w ten sposób. że te serce jest takie, bo ta postawa jest też taka trochę przyblokowana. I z jednej strony mówi właśnie, że kurde, no wakacje też były takie fajne, a czuję, że tutaj ten okres jesienny się zbliża i ona czuje, że się tak trochę zamyka.
I on wie, że spoko, to jakby może być. Bo oczywiście jesień, melancholia, taki żal, takie rozkminy, różne kocy, kto ja widzę... Właśnie po to też jest chyba ta trochę jesiona, zarzucasz kocyk i sobie tak rozkminiasz, co tam w ogóle się u ciebie w życiu dzieje. Być może fajnie byłoby pewne rzeczy pozmieniać i się do tego przygotować. Ale u niej też była taka sytuacja, że wydarzyły się bardzo trudne rzeczy w jej życiu kilka lat temu w listopadzie. I znowu ta cykliczna, o której ostatnio rozmawialiśmy, że trochę nie jesteś świadomy tego, że np. zbliża się okres listopada, jakość jest w ogóle niedobrze, niefajnie, a się okazuje, że kilka lat temu był bardzo trudny okres, nałożyło się cała masa rzeczy rodzinno-relacyjnych, a jeszcze jesień to.
Podbija. Psychosomatyka jesień? Na pewno nie będziesz nudził. Nie nudzę się. Tak, właśnie fajnie wszedłeś w ten temat właśnie zmiany podroku i że się ewidentnie nam zmieniła aura na zewnątrz, co chyba każdy czuje i widzi. I że się w związku z tym też inaczej funkcjonuje po prostu. No lato jest takie po prostu, no każdy czuje, że jest po prostu jakoś tak luźniej, więcej radości, mamy więcej słońca, łatwiej jest się spotykać ze znajomymi. Super, jest to czas na to właśnie i też na wyjazd, odpoczynek i tak dalej. No ale w ciągu roku to na wszystko jest czas. I w jesień to jest właśnie czas na to, żeby tak właśnie trochę zwolnić, trochę się tak właśnie zastanowić. Ta melancholia to jest takie ważne słowo tutaj, bo ona jest taka trochę czasami, no może być taka przygnębiająca i taka trochę smutna, ale też jest czasami potrzebna, bo tak człowiek ma...
I fajnie jakbyśmy tak też może się czasami zainspirowali tym. No to przede wszystkim jest fajnie sobie na to pozwolić, no nie, bo jak oczywiście walczymy z tym bardzo mocno, no to jakby zamykamy się na jakiś przepływ po prostu i no chcemy mieć w życiu dużo radości, będzie też smutek, no co tu mówić po prostu, to jest jakby antagonistyczne uczucie, emocje, no po prostu, no tak to jest, no nie, jakby jest system dąży do równowagi. Tak, a jeszcze a propos tego wypalenia zawodowego, o którym mówiłeś, to ja też myślę, że niestety to wypalenie zawodowe to... Nasz zawód to ma trochę predyspozycje po prostu do wypalenia zawodowego. Jak praca siedząca ma predyspozycje do zastoju i być może bólu pleców czy kręgosłupa szyjnego, to praca fizjoterapeuty ma predyspozycje do wypalenia zawodowego.
I jak patrzymy trochę przez taki wąski pryzmat na przykład tych przykurczonych zginaczy przy siedzeniu, no to wszystko będzie właśnie jedno i to samo. No ale zdecydowanie tak nie jest. Można właśnie szerzej, można więcej rzeczy uwzględnić i też z większą liczbą tematów pomóc ludziom gdzieś ich tam naprowadzić. No i to zdecydowanie leczy z wypalenia zawodowego, bo... No bo jest ekstremalnie ciekawie, nie ma nudy, każdy przypadek inny, to tak już trochę tak mówimy, jak taką regułkę, ale kurde, no mnie to zadziwia i tak cieszy po prostu na co dzień, że to rzeczywiście tak jest. No tak, że to się chyba nigdy nie nudzi już potem. Tak, ale wiesz, o tym się tak naprawdę mówi już na studiach, bo przecież wielokrotnie słyszy się pewnie taką historię typu trefiasz na te namiary, no nie?
Jak rzeczywiście zaczynasz ją szyć, no to jakby mówisz, aha, to jakby o to chodziło, no nie? Czyli to nie jest tak, że trochę minimalnie inne ćwiczenia, albo minimalnie inny problem, tylko rzeczywiście ona może być bardzo różna, no nie? Tak jak potrzebujesz różnych ubrań na różne pory roku po prostu, na różne temperatury, to tak samo to... gruba, puchowa kurtka i zwiewna sukieneczka na lato. Po prostu to są skrajne rzeczy. Chociaż jedno i tak spełnia swoją funkcję, bo przykrywa ciało w jakimś stopniu. Więc ta terapia też ma spełniać swoją funkcję, typu ludziom ma być lepiej. Docelowo my się de facto zajmujemy tylko tym. Mamy być trochę lepiej w życiu. trochę, to nawet nie to, że trochę fajnie, tylko po prostu jakby lepiej, jakoś tak bardziej spójnie, bardziej zintegrowani, ale też myślę, że dużo jest, bo z jednej strony przyjmuje mi się w ogóle też taka rozkmina,
Jak robiliśmy pierwszy raz moduł trzeci, czwarty. Ja nawet nie wiem, czy ty nie byłeś na tym module chyba, a może byłeś na drugim, ale jakoś tak blisko. A w ogóle my teraz zaczynamy jutro, dlatego też się widzimy tutaj w Warszawie, bo jutro robimy moduły 3, 4, 5, czyli wchodzimy trochę bardziej w zamasowane tematy. Ona właśnie mówiła, że bardzo fajnie, bo już pracowała chyba 2 lata właśnie terapią, rwą się wtedy tym nitem podstawowym i wybrała się tutaj. I bardzo się to podoba, bo ma fajniejsze efekty, coraz mniej robi, a coraz więcej mówi. Czyli jest duży nacisk na taką komunikację i taką edukację. ludzi, ale taką edukację nie tak ogólnie, co trzeba robić, żeby być zdrowym, śpić dużo i tak dalej, tylko tak pod kogoś, że w twoim przypadku fajnie na przykład zająć się tym, albo robić tak, albo na przykład ćwiczyć uważność na przykład w ten sposób, albo w jakiś, bo na przykład to jakby widać i można jakoś wspólne narzędzie ustalić fajne.
z tej strony nam coś wychodzi, ktoś coś lubi robić i możemy jakoś wytworzyć coś ciekawego. I to też jest fajne, bo ktoś mówi, pamiętam jak szliście na studia, że szliście na fizjoterapię, ktoś mówi, ojej, być dużo siły, trzeba będzie tych ludzi ugniatać, dociskać. Najczęstsze pytanie pacjentów, czy ręce pana nie bolą? Kurde, to jest ciekawe, bo na przykład tego bardzo często mi ludzie pytali, ale ja już myślę, że to lata minęły. Mnie chyba nigdy nie bolały ręce od pracy. Tej, którą wykonuję. Od innej tak, ale od tej nie. Ale tak nawet czasem wśród znajomych czy coś, no nie, tak wiecie, o, tam jestem fizją, no nie, i tam o, to pewnie ręce. Najpierw ręce, a później kręgosłup, to też standard, no nie.
Czy cię nie boli? Tak, no ta praca się kojarzy, wiecie, z taką pracą w szpitalu, bo ja myślę, że oczywiście fizjoterapeuci pracują bardzo różnie. Myślę, że jesteśmy z jednej strony taką grupą, gdzie jak popatrzymy sobie na ludzi, którzy pracują w sporcie, ludzi, którzy pracują w szpitalu, ludzi, którzy pracują w przychodniach, ludzi, którzy pracują z dojazdami do innych, no to ta praca może wyglądać bardzo, bardzo różnie. Oczywiście wspólną cechą jest to, że masz kontakt z drugim człowiekiem. Wspólną cechą jest to, że się go najczęsto dotyka na różne sposoby. co jest oczywiście bardzo dobre. Polecam dotykanie się, ale... Bezpłynne spojrzenie. No co, dotykanie super. Jakby się ludzie dotykali więcej, to byłoby mniej problemów na świecie. To jest prawda. wyraz miłości, nie? Tak, tak, dokładnie.
Ale jednocześnie, znaczy to są wspólne, ale jeśli chodzi o technikę, ta praca może być bardzo, bardzo bróżna. Jak jeszcze ktoś popatrzy na to, jak my pracujemy, to jest w ogóle jeszcze inaczej. To się tak odsuwam, ileczko się odsuwam. No. Mniej robienia, więcej mówienia. To był też... Tutaj clue. Ale nie chodzi o to, żeby zagadywać, tylko rzeczywiście ten aspekt edukacyjny jest bardzo istotny, bo oczywiście my z jednej strony żyjemy w świecie, gdzie tych informacji jest bardzo dużo wszędzie, a z drugiej trzeba mieć dość sporą wiedzę, żeby wyłuskać coś dla siebie. I w sytuacji, kiedy my siedzimy w tym temacie prozdrowotnym bardzo dużo, to coś tam wiemy, ale w sytuacji, kiedy ktoś nie siedzi w tym temacie prozdrowotnym, to niestety nie wie nic i jest tego gąszczu chaosu informacyjnego.
Ciężko wybrać rzeczywiście coś, na czym ja mógłbym teraz się skupić, żeby porabić u siebie zdrowie. Co posłuży tobie, no nie? Bo... Nie wiadomo, po prostu często dostajesz tyle informacji, to dobre, to dobre, a dieta taka, dieta taka, takie ćwiczenia na to, te na to, no i to faktycznie można się pogubić. Tak, a z drugiej strony możesz czuć się bardzo średnio. Dzisiaj właśnie z jedną panią widziałem już któryś raz i fajnie, bo ona idzie do przodu, to tematy migrenowe, tematy jelitowe. Migren już na razie nie ma, spokojnie, pojawiają się bardzo, bardzo rzadko, epizodycznie, ale ona właśnie do mnie trafiła ze... Znaczy, była w szpitalu kilka dni. Myślę, że też jesteśmy w tym całkiem nieźli. I oczywiście w szpitalu totalnie nie wiadomo, skąd to jest, no nie? Jakby wszystko jest okej.
Rzeczyna nieznana. Rzeczyna nieznana, po prostu, no chyba tak pani ma po prostu. Ja zrobiłem sobie naszą tutaj nietypową diagnostykę. Totalnie nie wiem, od czego zacząć. Za dużo możliwości. Powolutku to trzeba, bo jest po prostu za dużo tego się dzieje. I pani to wie po prostu, no bo migreny, na co reagują i tak dalej, jest to pewien rynek przestymulowania. Panie Lida to wiedzą, Tarczyza to wie, Hormony to wiedzą trochę, ale muszę jakiś plan ustalić tutaj, bo jest tego po prostu dużo za dużo i od bardzo, bardzo wielu lat już. Tak, to w ogóle, że dużo za dużo to jest taki temat powszechny i chyba już każdego dotyczy w jakimś stopniu. Czy to taka po prostu nadwrażliwość na bodźce, bo każdy ma telefon i tam po prostu się w jakimś mniejszym, większym stopniu bodźcuje, a tu światło, a tu dźwięk, a tu w tle podcast, a tu po prostu dużo rozmów, zapachów, kolorów.
Wyłączcie go. Wyłączyć go natychmiast. I jest tego dużo. A my też mamy czasami trudność, żeby tak się trochę wyłączyć z tego wszystkiego, bo nawet jak gdzieś tam sobie przemycamy coś fajnego, czyli na przykład spacer to 20 minut, no to super, to jest w ogóle 20 minut, to tyle można zrobić, to właśnie podcast, a tu jeszcze coś wcisnę w to 20 minut. A jest to kuszące czasami, nie mamy takiej chęci rozwijania się, edukowanie jest silne, albo na przykład o jest mi smutno, to sobie tam odpalę coś i wiesz, i tak się dostymuluje i po prostu za dużo tak jest, dużo, za dużo. Tak, nie ma się co dziwić, ale też ta świadomość, że nie jest tego za dużo i trzeba raczej szukać tych momentów, żeby być bez bodźców, niż żeby sobie dokładać, no ona zdecydowanie pomaga, bo jakoś tak można wtedy trochę lepiej zarządzić.
tym wszystkim. I ta właśnie twoja pacjentka z migreną jest fajna. Ja miałem też taką fajną wizytę w zeszłym tygodniu. Pracujemy sobie z dziewczyną. Też apropo tego, co mówiłeś o terapii szytej na miarę. To też tak dobrze pasuje, bo widzimy się już chyba na czwarty raz, o ile się nie mylę. Trzeci, czwarty, może piąty, coś takiego. No i pracujemy, pani przyszła z problemami ogólnie z bolesną miesiączką i przede wszystkim nieregularną, a kojarzyła, że można z takimi rzeczami pracować u mnie, u fizjoterapeutów, u neuroterapeutów, bo też była u nas na szkoleniu, więc gdzieś tam sama doświadczyła, że kurde, można coś z tym zrobić. Tam jej trochę rzeczy poszło do przodu i gdzieś tam sobie dalej kontynuujemy. No i pracujemy właśnie już tam któreś spotkanie.
I tak jak mówiłeś o tym, że fajnie, bo można na przykład więcej mówić, a nie trzeba aż tak po prostu tyrać przy tym stole po prostu, tylko gdzieś tam dobrze pokierować pacjenta, ale nie żeby zagadywać, tylko żeby rzeczywiście go... tak naprowadzić tam, gdzie on rzeczywiście ma deficyt. Czyli gdzieś takie, dla mnie to jest takie trochę znajdywanie w ciele różnego rodzaju braków równowagi na wielu różnych płaszczyznach i w zależności od tego, w którą stronę my ten brak równowagi mamy, no to tam sobie w jakimś stopniu staramy się tę równowagę przywrócić. Czy to więcej ćwiczeń fizycznych, czy to może mniej, a to jakaś autoterapia, a właśnie może za dużo jest tego wszystkiego i trzeba obciąć, a może trzeba po prostu, no, no ruszyć cztery litery i po prostu zacząć coś robić, bo po prostu brakuje jakiejś takiej motywacji, ruchu i celu.
Pokazano pierwszych 25 dopasowań — doprecyzuj frazę, aby zawęzić wyniki. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
🟣 Przeczytaj, co o klubie myślą jego uczestnicy 👇LINK DO KLUBU ► https://www.neuroprojekt.pl/sklep/neuro-klub/Serdecznie zapraszamy na podcast NEURO FREAKY.NASZE SZKOLENIA ► https://www.neuroprojekt.pl/nasze-szkolenia/FACEBOOK ► https://www.facebook.com/NeuroProjektINSTAGRAM ► https://www.instagram.com/neuroprojekt/Zapraszamy do gabinetu ► https://www.triadazdrowia.pl#fizjoterapia #osteopatia #zdrowie #chiropraktyka #podcast #neuroprojekt #neuroklub#bólpleców #diagnostyka #terapia #wsparcie #patryksobotka