Białowieża Ecology Conference #4 (English)

Zdecydowane przedstawienia znajdziecie w trzecim odcinku serii konferencji, czyli pierwszym w języku angielskim. Więc proszę słyszeć ten odcinek, jeśli jesteście nowi do tej serii. Więc bez dalszych słów, pozwólmy dać głos słuchaczom. Dzisiejsi słuchacze są Anisha Dutta, Kamila Vickenrose, Patryk Kasik i Kateryna Kasper. Jestem Anvesha Dutta. Jestem główną naukowiczką na Instytucie Christen Mikkelsen w Bergen, Norwegia.

Mam nadzieję, że może kiedyś spróbujesz zobaczyć z przestrzeni, czy te różnice strukturalne mogą być widoczne w Piałowieżu. Bardzo dziękuję. Bądźcie w porządku z resztą konferencji. Bardzo dziękuję. Dziękuję również wszystkim organizacjom tutaj, szczególnie młodym naukowcom. Bardzo mi się podoba ta otwarta atmosfera. Bardzo mi się podoba. Zdecydowanie wrócimy. Dzięki bardzo. Jestem Kati Kasper. Jestem studentką PhD w Instytucie Dyskusji Pamięci. Pracuję nad adaptacjami zachowań wołów do człowieka z Driesem Kuiperem i Marcinem Hruskim. A z jakiego kraju jesteś? Jestem z Niemiec.

Poczekaj sekundę. Tak działa to tak, że włożysz kamerę w lesie, zwierzę idzie w porównaniu z kamerą, a kiedy kamera ją widzi, to wyzwala słuchacz, który mówi np. człowiekowy głos, czy duchowy głos, czy duchowy głos płyty, a potem widzisz na kamerze reakcję zwierząt i jaką reakcję zwierząt studiowałeś? Tak, najpierw zaczyna się nagrywanie i po kilku sekundach brzmi dźwięk, po prostu żeby zobaczyć, co robili zwierzęta, a potem znaleźć różnicę w tym, co robili później, gdy słyszeli dźwięk. Oczywiście, mieliśmy wiele filmów, było naprawdę bardzo fajnie zobaczyć reakcje ludzi na nasze dźwięki, zwłaszcza, że głosy ludzi były kolegami z Instytutu, czytającym historie dzieci, i chcieli wiedzieć, co się dzieje.

Super, to super interesujące, dziękuję. Dziękuję. I ostatnie pytanie, które chciałbym zapytać, jest o Twoje doświadczenie w Białowieżach, że jesteś tu, jesteś studentem PhD, co myślisz o wiosce, o wiosce, jakie są Twoje impresje o tym, co się tutaj dzieje? Bardzo mi się podoba to, że jesteśmy tutaj. Nie tylko to, co się dzieje podczas wojny obronnej, ale i atmosfera w wiosce i w Instytucie. Ludzie są tu bardzo spokojni, przywilejni i otoczeni. Bardzo to podoba mi się, jest to bardzo, bardzo wyjątkowe miejsce, zarówno w naturze, jak i w życiu społecznym, i polecam to wszystkim.