Rożek u Rosiaka: Smartfony - technologia nie dla dzieci
Australia oficjalnie wprowadziła zakaz mediów społecznościowych dla osób poniżej 16. roku życia . Kolejne kraje idą tym tropem: Francja, Dania, państwa skandynawskie, również w Polsce mówi się o rozwiązaniu inspirowanym modelem australijskim. 🎧Jak wygląda system wprowadzony przez Australię? Czy takie zakazy naprawdę działają? Czy chronią rozwój, czy tylko przenoszą problem w inne miejsce? Oraz czy i jaką cenę jesteśmy gotowi zapłacić, żeby ochronić zdrowie psychiczne młodego pokolenia? Zapraszamy do posłuchania rozmowy z dr Tomaszem Rożkiem z Nauka. To lubię!
Rożek u Rosiaka w raporcie. Nie bez powodu, Tomku, dzisiaj Cię przedstawiam jako poniekąd nauczyciela. Mam nadzieję, że to nie nadużycie. Wiesz co, patrząc tak historycznie, to moją pierwszą pracą stałą było uczenie w szkole, a rzeczywiście całkiem spora część mojej działalności, takiej osobistej, ale także fundacji, którą założyłem i którą prowadzę, to jest właśnie wsparcie systemu edukacji, czasami wsparcie, czasami pokazywanie alternatyw. Czyli trafiamy w dziesiątkę. Doktor Tomasz Rożek jest z nami. Dzień dobry, gospodarz kanału Nauka to Lubię. Dzień dobry. Tomku, dziś chciałem wrócić do tematu, który już wcześniej poruszaliśmy. Chodzi o zakaz korzystania z mediów społecznościowych.
Czy warto to robić? Czy my chcemy, żeby te dane gdzieś były dostępne? Czy nie chcemy? To jest pytanie, na które ja osobiście znam odpowiedź, ale najwidoczniej to nie jest odpowiedź, czy inaczej, nie każdy taką odpowiedź by podzielał, tak? Bo twoja odpowiedź brzmi warto. Moja odpowiedź brzmi warto. Oczywiście, że warto. Wiesz, ja często... To dobrze, to teraz poczekaj Tomku, bo chcę, żebyśmy wprowadzili kolejny element. Niedawno przeczytałem artykuł Jonathana Hyde'a, takiego amerykańskiego badacza, psychologa społecznego. Bardzo, bardzo warto czytać to, o czym pisze pan Hyde. Artykuł nosi tytuł, wiem, że i ty go czytałeś, więc za chwilę będziemy mogli porozmawiać o tym, o czym on pisze, bo tak naprawdę gdzieś to wszystko, o czym mówiliśmy i te wszystkie wątpliwości i te wszystkie pytania, z których można, jedni mogą wyciągnąć wniosek, po prostu się nie da, a więc musi zostać tak, jak jest, a inni mogą wyciągnąć wniosek, da się, tylko musimy zapłacić za to jakąś cenę, ale dobrze, żebyśmy wiedzieli, za co płacimy tę cenę.
Tomku, przerwę Ci na chwilę, tylko powiem, że Haid właśnie to robi. On pokazuje w takich kilku krokach, co się tak naprawdę dzieje. Erozja uwagi. Rozmycie tożsamości. Tożsamość jest czymś, co ciągle jest zmienne. Nigdy nie ma trwałej tożsamości. Zalewanie odpowiedziami, a nie właściwymi pytaniami. Mamy masę ludzi, którzy wiedzą wszystko, natomiast my nie potrafimy zadać pytania, które zweryfikuje tą wiedzę. Zastępowanie prawdziwych związków związkami udawanymi. podważanie zaufania międzypokoleniowego i tworzenie rynku ze świata, to znaczy wszystkie nasze relacje, wszystko to, co robimy, jest urynkowione.
komu ufają, kogoś, kto sprawia wrażenie słuchającego, podpowiadającego, odpowiedni algorytm wie, co podpowiedzieć tak, żeby młody człowiek został jak najdłużej. Tyle tylko, że tego kogoś nie ma. Ten ktoś jest nierzeczywisty. I to jest coraz większy problem. I wracamy znowu do punktu wyjścia. Ile jesteśmy w stanie dać za to, żeby całe pokolenie od tego narkotyku oderwać. Tomku, dwóch dziadersów się zdzwoniło i gadają o tym, jak beznadziejne jest młode pokolenie. Jak pokrzywdzone. To jest znane od kiedy człowiek wytworzył kulturę i pojawiają się nowe pokolenia i znano sobie sprawę z tego, że młode pokolenie zawsze jest inne niż to starsze pokolenie i zawsze jest między nimi konflikt.
Pokazano wszystkie 4 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.