#15 Czy aktywiści przesadzają?

Więc myślę, że to jest też jakaś taka moja strategia. No i też myślę, że to, co jest szalenie ważne, to żeby być wokół osób, które podobnie przeżywają te kwestie. No i jest taka w kontekście, kiedy mówimy o nadziei, są takie dwie książki, Myślę, że wszystkie osoby, które jakoś zmagają się z niedoborem nadziei, zachęcam, żeby przeczytały. Jedna to Nadzieja w mroku Rebeki Solnit. Gdzie ona pokazuje też właśnie, jak różne działania, które podejmujemy, które wydają się nam nieskuteczne, jak popatrzymy w dłuższej perspektywie czasowej, tak jak mówiłaś na przykład o protestach sufrażystek, które przełożyły się na wywalczenie przez kobiety na konkretne prawa, jak na przykład prawo do udziału w wyborach, prawo głosu, że trudno było tym osobom dostrzec ten efekt, do którego doprowadziły.

Też polecam te dwie książki jako lektury obowiązkowe dla takich osób, które sympatyzują z ruchami aktywistycznymi albo cokolwiek, nawet indywidualnie w swoich domach próbują zdziałać i potrzebują takiego wzmocnienia. Uważam tylko, że Rebecca Solnit mogłaby dopisać ze dwa, trzy takie zaktualizowane rozdziały o tym, co się współcześnie dzieje, bo naprawdę w ostatnich latach nawet Black Lives Matter, to co się przetoczyło przez Stany Zjednoczone, to już nie jest objęte tą książką. To myślę, że tutaj też byłby dosyć mocny taki głos bardziej współczesny do tego, co teraz się dzieje, ale te ruchy klimatyczne też tam są bardzo fajnie rzeczywiście opisane, jak latami w zasadzie trwają te procesy protestów, czy nagłaśniania różnych spraw, czy nagłaśnienia głosu naukowców, przetłumaczenia go na jakiś taki bardziej społecznie zrozumiały język.

Mówią, że no nawet jak nic nie zrobimy w kwestiach klimatycznych, to będziemy musieli się nauczyć żyć z tymi zmianami, a żeby umiejętnie żyć w zmieniającym się świecie, te relacje społeczne czy to budowanie umiejętne relacji społecznych jest jednak nie do przecenienia, będzie taką kluczową umiejętnością. Tak, tak, tak. Myślę, że to właśnie jest też takie budowanie siatki społecznej. Też Solnit o tym pisze w swojej książce i ja po prostu uwielbiam tę metaforę. Ona mówi, że działanie często jest jak tworzenie takiej grzybni. Czyli takich połączeń pomiędzy ludźmi.