Wojna Castellammarese

Duce, jak łatwo można się domyślić, dostał szału i wypowiedział wojnę sycylijskiej mafii. Jest to również ciekawa historia i jeżeli chcielibyście o niej usłyszeć, to dajcie znać w komentarzu. Dzisiaj skupimy się na efektach tej wojny. A efektem wojny Mussoliniego z mafią było pojawienie się wielu jej członków w Nowym Świecie. Mafiozi pod przykrywką uchodźców politycznych uciekali do Stanów Zjednoczonych. Jednym z takich uciekinierów był Joseph Bonanno, a więc późniejszy szef rodziny Bonanno. Wzrost liczby członków mafii w Stanach Zjednoczonych, a także ich znaczenia musiał w końcu doprowadzić do eskalacji. W Stanach nadal trwała prohibicja, na której mafia dorabiała się fortun i każdy chciał z tego tortu wziąć jak najwięcej. Kolejnym elementem, który doprowadził ostatecznie do wybuchu wojny, było rosnące niezadowolenie z rządów Joma Syrii. Zarzucano mu nieprzestrzeganie mafijnych tradycji, to on jako pierwszy określał się mianem Bossa, a nie Donna.

Don Vito był szefem wszystkich szefów sycylijskiej mafii i liczył na to, że w przyszłości przejmie władzę również w Stanach. To jednak się nie uda, bo trafi do włoskiego więzienia, gdzie ostatecznie umrze. Maranzano został sam, a jako sprawny biznesmen i gangster postanowił przejąć władzę w Nowym Jorku. Joe De Boss Masseria był najpotężniejszym gangsterem Nowego Jorku w tamtym czasie. Kontrolował wszystkie główne dzielnice miasta, takie jak Brooklyn, Broadway czy Bronx. Jego główną siedzibą był jednak Manhattan. Masseria sunął z dobrego oka do młodych talentów w gangsterskim fachu. To on otoczył się tzw. młodymi Turkami w osobach Lucky Luciano, Franka Costello czy Tomiego Lucchese. Za przychylność i w ramach swoistego hołdu lennego oczekiwał od szefów mniejszych gangów 10 tysięcy dolarów. Z taką samą propozycją wyszedł do Salvatore Maranzano.

Wreszcie kluczową postacią miał się okazać wspomniany wyżej Lucky Luciano. Najpierw zaufany żołnierz Joe Masseri, a ostatecznie człowiek, który na wojnie wygra najwięcej. Jak pokazała historia, okazał się być najsprytniejszy, najbardziej inteligentny i zdeterminowany, by zakończyć krwałą wojnę. I wrócić do zarabiania pieniędzy w sposób, który nie zwracał uwagi policji. Część trzecia. Przebieg wojny. Jest rok 1930, kiedy w siedzibie Salvatore Maranzano pojawia się wysłannik Joe Masseria. Masseria oczekiwał od Maranzano traktowania go jako szefa wszystkich szefów. Jednak Salvatore nie zamierzał przystać na tę propozycję. Rozpoczęła się najkrwawsza wojna w historii amerykańskiej mafii, w której, jak się miało okazać, największymi wygranymi będzie młoda krew. Ale o tym zaraz. Zarówno Masseria, jak i Maranzano obawiali się zamachów na swoje życie i otoczyli się kordonem złożonym z zaufanych ludzi.

Obaj poruszali się w konwojach, tak by zminimalizować możliwość ewentualnego zamachu na ich życie. Po stronie Joe Maserii stali wspomniani młodzi Turkowie. Maranzanu, poza Bonaną, miał pod swoimi skrzydłami Stefano Magadino, Joe Profaciiego i Josefa Aiello, który zginie w trakcie wojny. Chociaż gangsterzy młodego pokolenia oficjalnie stali za swoimi szefami, czuli, że to nie do końca jest ich wojna. Rozumieli, że rozw... Rozumieli, że roze w krwi nie pomaga, a szkodzi robieniu interesów. Bunt narastał wokół lakiego Luciano i jego ludzi. Luciano proponował zakończenie rozlewu krwi i wprowadzenie zmian organizacyjnych w mafii. Chciał otwarcia na interesy z innymi grupami etnicznymi, z Polakami, z Żydami. Proponowałby Masyria rozszerzył obszar wpływów. To oznaczałoby przynajmniej tymczasową współpracę z wyżej wymienionymi gangami.

Jednak Joe de Boss ani myślał posłuchać swojego podopiecznego. Zaślepiony rządzą władzy, chciał wygrać wojnę z Maranzano. Wreszcie, kiedy po 18 miesiącach trwałych walk i trupów ścielących się na ulicach Nowego Jorku, nadal nie było widać końca wojny, Lucky Luciano postanowił interweniować. Luciano zgłosił się do Maranzano z planem usunięcia swojego szefa. W zamian oczekiwał od Salvatore traktowania go jako następcę Maserii. Zamach na Joe de Bossa miał zakończyć rozlew krwi. Zaplanowano spotkanie pomiędzy frakcjami Maranzano i Maserii. Problem w tym, że ten pierwszy nie pojawił się w restauracji Nuova Villa Terrana na Coney Island. Nuova Villa była ulubioną restauracją Maserii. Z jakiegoś powodu w pewnym momencie między jednym posiłkiem a drugim ochroniarze Maserii zniknęli. Przed deserem do toalety wyszedł Lucky Luciano.