Vito Genovese: Prawdziwa Historia

Marzyłby być szefem wszystkich szefów. Najpotężniejszym donem swoich czasów. Z tego powodu doprowadził do konfliktu z inną czołową postacią mafii poprzedniego wieku. Zaczynał jako egzekutor długów dla lakiego Luciano. Niskiego wzrostu, za to z solidnymi pokładami agresji. Brak skrupułów przed korzystaniem z niej doprowadzi go na sam szczyt nowojorskiej mafii. Jeszcze szybciej, z tego szczytu go zrzuci. Zapraszam w podróż po życiorysie człowieka, którego nazwisko nosi jedna z pięciu nowojorskich rodzin mafijnych. Przed Państwem Vito Genovese. Nazywam się Klaudiu Mutka, a to jest podcast Nasza Sprawa – dzieje mafii, w którym odsłaniam postacie, które stały za sukcesem amerykańskiej mafii w minionym stuleciu. Przybliżam również zdarzenia, które miały wpływ na amerykańską kozanostrę i przestępczość zorganizowaną.

Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych rodzina Genovese osiadła w Queens. Ojciec Vito był drobnym przedsiębiorcą. Prowadził jednoosobową firmę budowlaną. Tymczasem młody Vito został zapisany do amerykańskiej szkoły. Nastolatek nie był jednak pilnym uczniem. Często urywał się z lekcji. Wolał spędzać czas na ulicy. Podobno, krótko po przybyciu do Stanów, młody Genovese został złapany na kradzieży warzyw z okolicznego sklepu. Jak głosi legenda, właściciel warzywniaka miał wypuścić młodego chłopaka po tym jak ten zagroził mu, że go zabije. By uniknąć dalszej degradacji syna jako człowieka, państwo Genovese zdecydowali się wysłać go do krewnych w Little Italy. Pomysł, choć słuszny, okazał się być totalnym niewypałem. Niedługo po przeprowadzce do małej Italii Vito poznaje Charlesa Laciego Luciano. Młodzi mężczyźni byli równolatkami i dość szybko się do siebie zbliżyli, choć ciężko nazwać ich przyjaciółmi.

Po prostu bystry Luciano dostrzegł potencjał w Neapolitańczyku. Vito Genovese, choć niewielki wzrostem, mierzył raptem 170 cm, nadrabiał agresją i bezwzględnością. Po raz pierwszy w konflikt z prawem Genovese popadł w wieku 17 lat. Został zatrzymany przez policję za nielegalne posiadanie broni i skazany na 60 dni pozbawienia wolności. Czy czas w odosobnieniu zadziałał pozytywnie na Vito? Nic bardziej mylnego. Po wyjściu z więzienia od razu wrócił do życia początkującego kryminalisty. Małymi krokami nadchodził złoty czas dla mafii. W latach dwudziestych, kiedy na horyzoncie majaczyła prohibicja, młodzi gangsterzy w osobach Luciano, mejera lanskiego, weszli w interes przemytniczy. Nie inaczej było z Vito Genovese, współpracującym z Luciano.

Małżeństwo z Vito rozpadnie się w latach 50., a Anna skończy jako świadek zeznający przeciwko organizacji przestępczej swojego byłego męża. Inny świadek, opłacony przez Vito, będzie próbował zdyskredytować zeznania Anny, mówiąc o niej jako o osobie niegodnej zaufania, z gorącą głową, a przede wszystkim sypiającą z innymi kobietami. Vito Genovese brał również czynny udział w jednym z najważniejszych momentów dla amerykańskiej mafii w dziejach – wojnie Castellamarese. W latach 30-tych on, Luciano i Frank Costello dołączają do szefa mafii z Brooklynu – Joe Maserii. Mówi się, że to na rozkaz Maserii Vito zabił w 1930 roku Gaetano Reine, a więc pierwszego szefa rodziny znanej obecnie jako rodzina Lucchese. Maseria podejrzewał, że Gaetano w sekrecie współpracuje z jego arcyrywalem – Salvatorem Aranzano.

Jak wiemy Luciano i Genovese wraz z innymi gangsterami młodego pokolenia początkowo pracowali dla Maserii, do momentu kiedy stwierdzili, że im się to nie opłaca. Po zamachu na Maserii, którego plan opracował między innymi Luciano z Genovese, Luciano przyjmuje władzę w rodzinie Joe de Bossa i mianuje Genovese swoim Underbossem. Wojna Castellamarese zakończyła się w momencie zabójstwa Salvatore Maranzano, który był rywalem Maserii. Za wszystkim stali Luciano, Genovese i Tommy Lucchese. Zwłaszcza tym dwóm pierwszym zależało na tym, by usunąć Maranzano. Jak głosiły plotki, Maranzano planował zabić jednego i drugiego, Luciano i Genovese, Zdecydowali, że muszą działać szybciej. Maranzano zniknął, wojna się skończyła, a mafia w Nowym Jorku przeszła metamorfozę dzieląc się na pięć rodzin. A wspólnie z rodzinami z całych Stanów Zjednoczonych stworzyła Narodowy Syndykat, w skład którego wchodziła komisja, czyli zespół najważniejszych mafijnych donów.

Coś w rodzaju zarządu. Ferdinand Boccia był podrzędnym gangsterem, który zdecydował się na współpracę z Vito Genovese. Boccia miał wujka. Wujek ten miał kolegę, który był bogatym biznesmenem. Wujek Ferdinanda zapoznał Genovese i Majka Mirandę, jednego z ludzi Lakiego Luciano, z włoskim biznesmenem. Ten podczas gry w karty został oszukany przez parę gangsterów. Jego dług był spory, ale Genovese i Miranda zaoferowali mu umorzenie długu, jeżeli ten nabędzie od nich maszynę do drukowania pieniędzy. W ten sposób miał również odbić sobie to, co stracił. Włoski biznesmen przystał na propozycję. Przekazał sporą sumę parze Genovese-Miranda. Kiedy Boccia o tym usłyszał, wpadł we wściekłość. Nie podobało mu się to, w jaki sposób oszukano kolegę jego wujka. Jednak to, co najbardziej go zdenerwowało, to fakt, że z przekrętu nie zobaczył choćby dolara.

Zanim jednak doszło do ucieczki Genovese ze Stanów, do więzienia trafił Lucky Luciano. Więcej o nim opowiedziałem w jednym z pierwszych odcinków na tym kanale. Serdecznie zapraszam. Zatrzymanie Luciano sprawiło, że w 1936 roku Vito został actingbossem. Choć oficjalnie nadal rządził Luciano, to sprawy bieżące spadły na barki Genovese. W tym samym roku Don Vitone otrzymał amerykański paszport. Rok później już go w Stanach nie było. We Włoszech, tak jak powiedzieliśmy, Genovese zbliżył się do faszystów i samego Il Duce. Stało się to głównie za sprawą zięcia najwyższego wodza Italii, Galeazzo Ciano. Swoją drogą, relacje na linii Mussolini-Ciano to również ciekawa historia. Dajcie znać, czy chcielibyście posłuchać o nich nieco więcej. Może w formie odcinka ekstra.

Zmagał się również z problemami zdrowotnymi. Pewnego poranka znaleziono go martwego w jego celi. Pośmiertna autopsja wykazała ślady trucizny w organizmie latempy. Bez świadków mogących zeznawać przeciwko Genovese, sąd oddalił oskarżenie, a Vito po raz kolejny uniknął sprawiedliwości. Ogłaszając decyzję, sędzia Samuel Lejbowicz miał powiedzieć, Nie mogę wypowiadać się w imieniu ławy przysięgłych, ale uważam, że gdyby istniał choć cień potwierdzający dowody, zostałbyś skazany na krzesło elektryczne. Po wypuszczeniu z aresztu i oczyszczeniu z zarzutów, Vito Genovese zajął się tym, co robił we Włoszech. Handlował narkotykami. Vito chciał odzyskać dawne wpływy w Nowym Jorku i rodzinie Luciano. Problem jednak w tym, że Frank Costello, który był actingbossem i jego underboss Willy Moretti,

Nie zamierzali do tego dopuścić. Żaden z nich nie chciał, by Genovese ponownie stał się kluczowym graczem w rodzinie. W 1946 roku ma miejsce tzw. Konferencja Hawańska, a więc spotkanie najważniejszych postaci mafijnych. Na spotkaniu z tego, co udało się po latach ustalić, dyskutowano trzy tematy. Handel heroiną, kubański hazard i sprawę Bach z jego Sigela. Gangsterom miał podśpiewywać sam Frank Sinatra. Na Kubie pojawił się również Lucky Luciano, który nieco wcześniej tego samego roku został deportowany ze Stanów do Włoch. Według źródeł podczas konferencji miało dojść do prywatnego spotkania pomiędzy Genovese i Luciano. Vito próbował wpłynąć na Lacchiego, by ten został szefem wszystkich szefów, a jemu powierzył prowadzenie interesów w Ameryce. Jednak Luciano odrzucił pomysł Vito. Miał powiedzieć, nie ma szefa wszystkich szefów,

Odrzuciłem ten tytuł na oczach wszystkich. Jeżeli kiedykolwiek zmienię zdanie, przyjmę tytuł. Nie będzie to jednak zależeć od Ciebie. Teraz pracujesz dla mnie. Nie chcę o tym więcej słyszeć, bo stracę panowanie nad sobą. W wielu raportach wyczytałem, że Lucky Luciano zwyczajnie nie ufał Genovese. Nie postrzegał go jako kogoś, kto jest godny jego zaufania. Inaczej było z Frankiem Costello. Premier podziemia w oczach Luciano miał wszystko, by sterować interesami rodziny pod jego nieobecność. Kiedy 4 października 1951 roku zabity zostaje Willy Moretti , ten ostatni mianuje na jego następcę Genovese. Być może tym ruchem chciał załagodzić narastający pomiędzy nimi konflikt. Jest druga połowa lat 50., kiedy Vito Genovese jest zdecydowany, by wyeliminować Costello i przejąć władzę.

Co do Genovese, wreszcie, jak się mogło wydawać, osiągnął upragniony cel. Nic i nikt nie stał mu już na przeszkodzie. Tak mu się jedynie wydawało. Po przejęciu władzy nad rodziną Luciano z rąk Franka Costello, Genovese chciał jak najszybciej zalegitymizować swoje panowanie. Jego marzeniem był tytuł szefa wszystkich szefów. To między innymi w tym celu miała zostać zwołana konferencja w Apalachin. Niestety dla Genovese moment, w którym ogłosi się szefem wszystkich szefów, będzie jednocześnie początkiem jego upadku. O samej konferencji już wielokrotnie wspominałem. Jak być może pamiętacie, zakończyła się ona nalotem policji i ucieczką groźnych przestępców przez mokradła. Vito Genovese został zatrzymany przez policję podczas ucieczki, ale wyłgał się sprzedając policjantom bajeczkę o grillu, na który został zaproszony.

Policjanci nie mieli argumentów, by aresztować mafijnego bossa. 2 czerwca 1958 roku Vito Genovese pojawia się na przesłuchaniu senackiej komisji McLillana. Badającej kwestię przestępczości zorganizowanej w Stanach Zjednoczonych. Jak przestało na porządnego mafiozo, nie puszcza pary z ust, zasłaniając się piątą poprawką do Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Robi to blisko 150 razy, w ciągu całego przepytywania. Na scenę ponownie powraca Charles Lucky Luciano, który w tamtym czasie nadal przebywał w słonecznej Italii, dokąd został deportowany. Według źródeł to on ostatecznie, do spółki z Frankiem Costello i Mayerem Lanskim, Miał stać za upadkiem Vito Genovese. Wspomniana trójka miała zapłacić 100 tysięcy dolarów handlarzowi narkotyków pochodzącemu z Puerto Rico, aby ten zeznał przeciwko Genovese.