Gerard Pappa - hitman rodziny Genovese

Na tym kanale opowiedziałem Wam już o kilku niezwykle niebezpiecznych członkach mafii. Pojawiły się materiały o Vito Genovese, który dzięki swojej pracy jako żołnierz rodziny ostatecznie przejął władzę, a od jego nazwiska nazywana jest jedna z pięciu nowojorskich rodzin. Był materiał o Royu de Meo, który był do szpiku kości złym człowiekiem. Znajdziecie również film o Tomasie Peterze, z którego karate uczyniło prawdziwą maszynę do eliminowania rywali. W dzisiejszym odcinku opowiem Wam o człowieku równie niebezpiecznym. Mężczyzna ten zaczynał w tym samym miejscu, co sami debul Gravano i od samego początku dał się poznać jako człowiek niezwykle groźny i brutalny. Wspólnie z synem tworzyli zabójczy duet. Chyba jedyny tak niebezpieczny. Gerard Pappa, bo o nim mowa, jest podejrzany o udział w likwidacji 40 osób na przestrzeni całej swojej mafijnej kariery.

Nigdy jednak nie został za to skazany, bo jego życie przedwcześnie się zakończyło. Zaczynamy. Jerry Pappa urodził się 19 czerwca 1944 roku w Bensonhurst na Brooklynie. Dorastał w niezbyt ciekawym środowisku, gdzie przestępczość była codziennością. Z tej samej dzielnicy pochodził przyszły underboss rodziny Gambino, wspomniany we wstępie Gravano. Gerard był synem emigrantów z maleńkiej włoskiej wioski Rocca di Papa. Od tego miejsca jego rodzice, a później on, mieli wziąć nazwisko. Podobno, bo nie udało mi się tego w żaden dokładniejszy sposób zweryfikować, mogło dojść tu do sytuacji takiej jak w Ojcu Chrzestnym, gdzie Vito wpisali nazwisko od miejscowości, z której do Stanów przyjechał.

Zarówno Pappa jak i Gravano zaczynali w lokalnym gangu o nazwie Rampers. To tam szkolili się w życiu przestępczym. Rampers byli zaangażowani w przestępstwa uliczne, takie jak kradzieże samochodów, wymuszenia, napady i bójki z innymi gangami. Ich działalność była brutalna, a gang szybko zyskał reputację jako jedno z najgroźniejszych młodzieżowych ugrupowań w okolicy. W ramach Rampers Pappa wyróżniał się swoją odwagą i brutalnością. Zdobył reputację osoby, która była gotowa zrobić wszystko, by osiągnąć swoje cele. Natrafiłem na stwierdzenie, że on i Jimmy Emma byli najgroźniejszymi wśród członków Rampers. Jeżeli gdzieś wchodzili, wszyscy zamierali. Podobno to właśnie Emma miał spory wpływ na Pappę. Póki nie zaczęli się ze sobą trzymać, Gerard miał być naprawdę w porządku.

Cechy takie jak brutalność, odwaga, bezwzględność szybko zwróciły uwagę mafii, co umożliwiło mu płynne przejście do bardziej zorganizowanego świata przestępczego. Najpierw w rodzinie Colombo, a potem w rodzinie Genovese. W strukturach Rampers, do którego oprócz Pappy, Gravano i Emmy mieli należeć także Thomas Spero, Joe Vitale i Ralph Spero, nosił tytuł senior Rampera. Zakładam, że był to tytuł nadawany osobie, która podejmowała decyzję w imieniu całego gangu. Dość szybko okazało się, że młodociany gang Rampers Staje się za mały dla Pappy i reszty chłopaków. Pokazali, że mają talent do znacznie większych rzeczy. Rzeczy, które interesowały amerykańską mafię. W latach 60-tych w rodzinie Profacci, obecnie znanej pod nazwą Colombo, doszło do wybuchu wojny domowej.

Człowiek Gallo w szpitalu też nic nie powiedział. Również w czasach Rampers Jerry Pappa wykazał się niezwykłą lojalnością i odwagą. On, Gravano i Joe Vitale brali udział w kradzieży samochodu. W pewnym momencie pojawił się najprawdopodobniej właściciel pojazdu. Doszło do wymiany ognia, podczas której w brzuch trafiony został Vitale, a Gravano pocisk drasnął blisko skroni. Pappa działał szybko, przejmując kontrolę nad sytuacją. Opatrzył ranę Joe Vitale i przewiózł go do szpitala na Coney Island. Podobnie zrobił z Gravano, ale sam jego zawiózł do znajomego lekarza. To wydarzenie sprawiło, że członkowie Rampers na Pappę patrzyli jak na superbohatera. Wkrótce jednak pomiędzy członkami Rampers i Pappą zaczęła wyrastać ściana. Dla wielu członków gangu, Jerry stał się zbyt niebezpieczny.

Jego porywczy i wybuchowy charakter, gotowość do krzywdzenia innych zaczęła być problematyczna. Poza tym, Gerard Pappa miał ambicje wstąpić do jednej z mafijnych rodzin. Wreszcie w połowie lat 70. nadszedł czas, by Jerry Pappa wypłynął na szerokie wody. Choć jego gang blisko współpracował z rodziną Colombo, Pappa dołącza do rodziny Genovese. Podobno miało to miejsce w 1974 roku. Jako żołnierz dość szybko daje się poznać jako doskonały zabójca. Jego reputacja rosła błyskawicznie. Jednak wraz z nią ujawniała się jego gorsza strona. Choć jak twierdził sami Gravano w jednym ze swoich odcinków, Jeremu sporo brakowało Doroya de Meo, który stał się seryjnym zabójcą.

Pappa był bezwzględny, ale nie zabijał niewinnych ofiar czy ludzi po prostu niezwiązanych z mafią. Mimo to liczba zabójstw, o które był podejrzewany, jest przerażająca. Do realizacji kontraktów stosował niekonwencjonalne metody, takie jak przebieranie się za kobietę. Dzięki tej taktyce stał się postacią budzącą strach w organizacji. Pappa był również mocno zaangażowany w handel narkotykami. Współpracował też ze znanymi osobistościami mafijnymi, takimi jak Antony Casso, przy dystrybucji marihu**y, heroinu i kokainy. W zasadzie mocno zaangażowany to nie do powiedzenia. Pappa miał być jedną z kluczowych postaci w rodzinie Genovese, zajmujących się dealowaniem. To stało mocno w kontrze do stanowiska Vincenta Cina Gigante, dona rodziny, który miał być przeciwny handlowaniu.

Nie tylko to budziło sprzeciw i zdziwienie gigantę jeśli chodziło o Pappę. Ponownie odniosłem się do Gravano, ponieważ to głównie on jest źródłem wiedzy na temat Gerarda. Jak wspominał sami, Pappa nie ubierał się tak jak na członka mafii przystało. Ubiorem bliżej mu było do Alfonsa. Rzucał się w oczy. To Chinowi, słynącemu z unikania zainteresowania wymiaru sprawiedliwości, Bardzo przeszkadzało. Do tego wraz z upływem czasu zaczął zabijać bez tak zwanego kontraktu. Dokonywał niezatwierdzonych przez szefów likwidacji członków mafii. Takich rzeczy będąc w mafii się nie robi. Każde zabójstwo to potencjalne ryzyko dla organizacji i każde musi zostać zatwierdzone przez Dona lub całą mafijną komisję.

Jeżeli myślicie, że najgorsze co zrobił Gerard Pappa to likwidowanie członków mafii bez zezwolenia, to grubo się mylicie. Zrobił coś znacznie gorszego. Jakkolwiek brutalnie to brzmi, Jerry postanowił się rozmnożyć. Tym samym na świecie pojawił się John Pappa. Synek poszedł w ślady ojca. Był równie agresywny i wybuchowy co Jerry. Dość szybko wybrał ścieżkę mafijną i kręcił się przy rodzinie Colombo. Podobnie jak Gerard, dał się poznać jako bezwzględny egzekutor, któremu zabijanie nie tylko nie sprawiało problemu, ale wręcz przynosiło radość. Jako współpracownik Colombo brał czynny udział w III wojnie pomiędzy członkami tej organizacji. O samym konflikcie, w którym rodzina podzieliła się na dwie frakcje, frakcję buntowników, którym przewodził Vic Orrena i frakcję lojalistów, którzy odpowiadali przed Carmainem Persico, opowiem w niedalekiej przyszłości.

W każdym razie, wracając do Johna, swoją agresją i udziałem w wojnie chciał zapewnić sobie miejsce w strukturach rodziny Colombo. Chciał dzięki temu zostać made manem. Niestety dla niego, a na szczęście dla społeczeństwa, ta sztuka mu się nie udała. W 1997 roku młody Pappa zostaje aresztowany i skazany na dożywocie. W momencie zapadnięcia wyroku ma zaledwie 24 lata. Po raz kolejny, sprawiedliwość zatriumfowała. Istnieją dwie wersje tego co się wydarzyło. W jednej Jerry Pappa mył samochód. W drugiej robił to jego przyjaciel i partner, o którym już wspominałem, James MMA. W każdym razie, w pewnym momencie dało się usłyszeć dźwięk pistoletów. W następnej chwili MMA już nie żył.

Pappa cudem uratował skórę wskakując do jadącego samochodu. Kierowca nawet go nie zauważył i tylko dodał gazu. Sprawcami zamachu na życie Emmy i Pappy byli ludzie wysłani przez rodzinę Colombo. Jednym z nich miał być rzekomo Dominique Sciallo, kapo rodziny. Dlaczego chcieli zlikwidować Emmę i Pappę? Tego nie wiem. Być może chodziło o handel narkotykami, a może Emma nacisnął komuś na odcisk. Tak jak mówiłem wyżej, obaj mężczyźni słynęli z przemocy i brutalności. Zabójstwo Emmy przez wiele źródeł uznawane jest za punkt krytyczny w życiu Pappy. To wtedy drogi jego i Gravano rozeszły się. Wszystko przez to, że Pappa miał polecieć na komendę i tam przekazać informacje dotyczące mafii w zamian za ochronę. Kiedy sami się o tym dowiedział, nie mógł, co zrozumiałe, tego wybaczyć.

Pappa zaczął szukać zemsty na ludziach Colombo. W ten sposób najprawdopodobniej na początku 1980 roku likwiduje niejakiego Thomasa Shorty Sparrow. Thomas był capo w rodzinie Colombo, a prywatnie wujkiem Angelo Sepe. O nim również mogliście usłyszeć w jednym z odcinków. Seppe jako współpracownik rodziny Lucchese brał udział w Lufthansa heist, czyli jednym z największych napadów w historii Stanów Zjednoczonych. Pappa miał również stać za likwidacją Ralph'a Spero, brata Thomasa. Podobno podejrzewał go o bycie informatorem FBI. Z jakiegoś powodu to podejrzenie wydało się Pappie na tyle prawidłowe, że zdecydował się usunąć Spero. Jednocześnie nie przeszkadzało mu to, że nieco wcześniej sam sprzedał policji informacje. Pappa i bracia Spero, jeżeli nie jest to zbieżność imion i nazwisk, jak czasami w mafijnej historii bywa, zaczynali razem w Rampers.

Te zabójstwa z oczywistych powodów nie mogły ujść mu płazem, choć Cin Gigante zapewniał, że nic mu nie grozi. Jednak Pappa nie był głupi. Zabił ważną postać w świecie mafii i to bez zgody szefów. Nie ruszał się z domu bez obstawy. Stał się także obiektem kilku spotkań pomiędzy członkami rodzin, tak zwanych sit-downs. Przez jakiś czas jego czyny uchodziły mu płazem głównie dlatego, że żywy doskonale spełniał swoją rolę jako płatny zabójca. Nic jednak nie trwa wiecznie i rodzina Genovese nie mogła go wiecznie kryć i chronić. Musiał odejść. Taka była najprawdopodobniej cena za pokój pomiędzy Colombo a Genovese, choć wydaje się, że w latach 80. Colombo nie miałoby szans postawić się Genovese. Jest 10 lipca 1980 roku.

Gerard Pappa przychodzi do restauracji Villa 66 na późne śniadanie. Jest kilka minut po 11. Restauracja ta należała do Franka Thierry'ego. który był streetbossem rodziny Genovese, a w tamtym czasie był w trakcie procesu. Thierry podobno namawiał Gigante, by ten zaakceptował propozycję zlikwidowania Pappy. Nie spodziewał się jednak, że dojdzie do tego w jego restauracji, co spowoduje zainteresowanie jego osobą przez media i policję. Zasadzka została zaplanowana z precyzją. Zabójcy Dominique Cataldo oraz jego siostrzeńcy Nicolas i Joseph Cataldo Junior przybyli z ramienia rodziny Colombo w odpowiedzi na wcześniejsze działania Pappy. Dominic Cataldo, znany w środowisku mafijnym jako Little Dom, był ważnym członkiem rodziny Colombo, blisko związanym z jej kluczowymi postaciami.

Urodzony i wychowany w Nowym Jorku, Cataldo szybko zdobył reputację człowieka brutalnego, ale lojalnego wobec rodziny. Był jednym z capo w strukturach Colombo i uczestniczył w wielu robotach jako zaufany egzekutor. Specjalizował się w likwidowaniu rywali oraz osób zagrażających stabilności rodziny. Dominique Cataldo był wyborem naturalnym do wykonania tego rodzaju zamachu ze względu na swoją lojalność wobec rodziny Colombo oraz doświadczenie w takich zadaniach. Jego siostrzeńcy zostali włączeni do akcji, by wykazać się przed rodziną i udowodnić swoją wartość jako młodzi żołnierze. W mafii włączanie młodszych członków w zabójstwa było formą rytuału inicjacyjnego, który cementował ich lojalność wobec organizacji i udowadniał, że są godni zaufania. Pappa siedział w restauracji z filiżanką kawy w dłoni, kiedy nagle usłyszał dźwięk kroków z kuchni.

Podniósł głowę, ale zanim zdążył zareagować, Poczuł ból przeszywający jego ciało. Nim ktokolwiek zdążył zrozumieć co się dzieje, huk wystrzałów z obrzyna przerwał spokój restauracji. Klienci rzucili się pod stoły, a w powietrzu unosił się zapach prochu i świeżo mielonej kawy. Chociaż sama scena była krwawa, motywy były jasne. Mafia nigdy nie zapomina o zdradach czy złamanych zasadach. Ta egzekucja musiała zostać zatwierdzona przez kierownictwo rodziny Genovese i samego Donna Gigante. Nie ma innej opcji. Pod koniec lat 90. Chin został postawiony w stan oskarżenia w tej sprawie, ale nic mu nie udowodniono. Nie ulega jednak wątpliwości, że wyraził zgodę na wyeliminowanie Pappy. Historia Gerarda jest mrocznym przykładem tego, jak brutalność, bezwzględność i ambicje potrafią wynieść człowieka na szczyty przestępczego świata, ale równie szybko.

Mogą go z nich strącić. Jego los przypomina, że w mafijnym świecie nie ma miejsca na indywidualizm ani błędy. Każda decyzja, każdy krok jest obserwowany, a nielojalność czy zbytnie ryzyko kończą się tylko w jeden sposób. Pappa mimo swoich umiejętności i wpływów, stał się ofiarą zasad, które sam reprezentował. Zasad, w których lojalność wobec organizacji jest najważniejsza, a naruszenie ich kończy się śmiercią. Jego historia to przypomnienie, że świat mafii mimo całego swojego blasku i tajemnicy jest pełen zdrad, przemocy i braku szczęścia. Wymaga również całkowitego posłuszeństwa względem kierownictwa. Na dzisiaj to koniec. Jeżeli dotarłeś do tego miejsca zostaw komentarz o treści mafia. Zapraszam serdecznie na moje social media, do których linki macie w podpiętym komentarzu.