Anthony "Gaspipe" Casso

Lista jego ofiar miała być bliska 40. Ostatecznie skazany został za 14. Podobno to on usunął z przestrzeni publicznej Roya DeMeo. Dla wielu był maniakalnym zabójcą. Likwidował nie tylko wrogich członków mafii, ale także zwykłych ludzi, właścicieli dobrze prosperujących biznesów, które później przejmował, czy chociażby architekta, który zaprojektował jego willę. Finalnie skończył jako kapuś, kiedy po aresztowaniu dogadał się z prokuratorem. Jego ksywa Gaspipe, według opowieści Antonego, miała wziąć się od jego ojca. Zapraszam na opowieść o Antonym Gaspipe Casso. Nazywam się Klaudiu Mutka, a to jest podcast Nasza Sprawa – dzieje mafii, w którym oceniam postacie, które stały za sukcesem amerykańskiej mafii w minionym stuleciu. Przybliżam również zdarzenia, które miały wpływ na amerykańską kozanostrę i przestępczość zorganizowaną. Jeżeli podobają Ci się materiały, które robię, zachęcam do zostawienia subskrypcji, łapki w górę i komentarza.

Zapraszam do zaobserwowania moich profili w mediach społecznościowych. Linki zostawiam w opisie filmu. Anthony już od najmłodszych lat przygotowywany był do roli członka mafii. Wspomniany wyżej ojciec Antonego, Michael, był podrzędnym mafijnym żołnierzem. Małego Antonego, jak sam wspominał w wywiadzie, w wieku 8-9 lat zaczęto ubierać w zaduże garnitury, robić mu zdjęcia pod ścianą na mafijną modłę. Wszystko po to, by oswajał się z wizją zostania gangsterem. Wracając do początku. Anthony urodził się 21 maja 1942 roku na Brooklynie. Jego dziadkowie w Stanach Zjednoczonych pojawili się z pierwszą falą włoskiej imigracji. Pod koniec XIX wieku. Pochodzili z Campanii. Rodzice Antonego urodzili się już na amerykańskiej ziemi. Jak powiedzieliśmy, młody Casso od małego szykowany był do roli gangstera.

Nie mogło być inaczej, skoro członkiem mafii był nie tylko jego ojciec, ale również chrzestny Salvatore Calimbrano. Calimbrano był żołnierzem, a w późniejszym czasie kapitanem w rodzinie Genovese. W tamtym czasie rodzina Genovese miała duże wpływy w bruklińskich dockach i właśnie tam swoją karierę rozpoczął Antony Casso. Anthony w wieku 16 lat kończy edukację i rozpoczyna pracę w dokach jako robotnik. Pracuje ze swoim ojcem Michaelem. Już od młodych lat Casso daje się we znaki zarówno rodzicom jak i sąsiadom. Wspólnie z przyjaciółmi uwielbiał strzelać z pistoletu do celów. Dach domu, w którym mieszkał Casso służył młodym chłopcom jako strzelnica. Ze strzelaniem wiąże się również jedna z pierwszych prac zarobkowych Casso. Jako zdolny strzelec był zatrudniony przez hodowców gołębi. Jego zadaniem było strzelanie do drapieżnych jastrzębi.

Jest również kimś w rodzaju ochroniarza, czy też egzekutora długów. Furnari wykorzystywał go do swoich biznesów hazardowych, ale także do operacji narkotykowych. Mając zaledwie 19 lat, Anthony Casso zostaje po raz pierwszy oskarżony o usiłowanie zabójstwa. Jest to rok 1961. Nastolatek nie trafi do więzienia, ponieważ domniemana ofiara nie będzie chciała podjąć się zidentyfikowania napastnika. Cała sprawa rozejdzie się po kościach, podobnie jak kilka innych, za które pomiędzy 65 a 77 rokiem groziła Casso-odsiadka. Zarzuty były różne. Odgrożenia bronią, Aż po handel narkotykami, konkretnie heroiną. 4 maja 1968 roku w życiu Antonego dochodzi do kolejnej zmiany. Bierze ślub z Lilian del Duce, która również pochodziła z południowego Brooklynu. Para doczeka się córki i syna.

Jeszcze przed ślubem z Lilian, Casso tworzył poważną relację z niejaką Rosemarie Bilotti, Co ciekawe, para utrzymywała tę relację również po ślubie Antonego. Casso nie był wiernym mężem, co nie powinno szczególnie dziwić, znając mafijną rzeczywistość. Rosemary umieścił w domu w Mount Olive, w stanie New Jersey. Kiedy trafił do więzienia i rozmawiał ze swoim biografem, powiedział mu, że nigdy nie pokochał żadnej ze swoich kochanek. Jak twierdzi, w jego sercu miejsca wystarczyło jedynie dla żony Lilian. Będąc członkiem mafii, obserwował swoich kolegów, którzy również mieli kochanki, ale traktowali je lepiej od własnych żon. Dla Casso, przynajmniej w teorii, takie zachowanie było niedopuszczalne. Lilian wykazała się dużą dozą wyrozumiałości. W latach 90. Casso wyląduje w więzieniu. W wyniku śledztwa na jaw wyjdzie prawda o jej mężu i wieloletniej kochance. Pomimo szoku, poczucia zdrady i wściekłości, żona Casso zdecydowała się odwiedzać go podczas odsiadki.

Tak jak przewidział Casso, zamach na Castellano musiał spowodować wściekłość wśród pozostałych szefów, a jednocześnie członków komisji. Wezwali Antonego i zlecili mu pozbycie się każdego. To był zamieszany w śmierć Big Pauliego, Gotiego, Gravano, De Chico. Casso dostał polecenie podłożenia bomby pod auto, co skierowałoby podejrzenia na mafię sycylijską i lub rodzinę z Cleveland. Nowojorskie rodziny mafijne miały kategoryczny zakaz używania bomb. Wprowadzało to zbyt duże zainteresowanie ze strony mediów, a przede wszystkim policji. Co innego na Sycylii. Gdzie nikt nie przejmował się przypadkowymi ofiarami. John Gotti cudem uniknął śmierci. W ostatniej chwili zmienił plany i nie pojawił się na spotkaniu. W wyniku podłożonej przez Casso bomby z życiem pożegnał się Frank de Chico. Był 13 kwietnia 1986 roku. Niespełna pół roku po przejęciu władzy w rodzinie Gambino przez Johna Gottiego.

Warto dodać, że w środku rodziny Gambino nie wszyscy pałali sympatią do obozu Gottiego. Casso miał tam wtyczkę. Capo Regime, Daniel Marino miał poinformować Antonego o ustalonym miejscu i godzinie spotkania. W listopadzie 1986 roku ustawa RICO zbiera swoje żniwa. Zatrzymani zostają prawie wszyscy donowie nowojorskich rodzin, w tym szef rodziny Lucchese, Antony Corallo. Usłyszy wyrok 100 lat pozbawienia wolności, co oznaczać będzie potrzebę zmiany władzy w rodzinie. Wzywa więc Antonego Casso i Vicka Amuso. I podobnie jak wcześniej Furnari, pierwotnie na szefa wyznaczony zostaje Casso. Znów jednak decyduje się stanąć w cieniu. Corallo więc mianuje nowym donem Amuso. Anthony Casso awansuje na pozycję Concilier, na której zastępuje swojego mentora Furnariego. Wspólnie z Amuso tworzą jeden z najgroźniejszych i najkrwawszych duetów, jakie istniały w mafijnej historii.

Tak jak powiedzieliśmy, wraz ze zwrastającą paranoją Casso i Amuso, a także ich szałem zabijania, rosło w nich poczucie nietykalności. Idealnie obrazuje to postawa Antonego Casso. Kiedy Gaspipe zaczął wydawać 30 tysięcy dolarów na nowe garnitury i zostawiać w restauracjach po 1000 dolarów, znalazł się na celowniku FBI. W 1990 roku Gaspipe Sconsigliere staje się underbossem w rodzinie Lucchese. Zabijał informatorów lub domniemanych informatorów od Harlemu przez Bronx aż po New Jersey. Do 1991 roku łącznie 17 osób. Oczywiście, nie wszystkich likwidował osobiście, a jedynie zlecał komuś zadanie. Pieniądze zmienił Casso w megalomana do tego stopnia, że mniej więcej w tym samym czasie Rozpoczął budowę willi w Mill Basin, której wartość wyceniono na milion dolarów.

Z programu wywalono go w 1997, kiedy odkryto serię łapówek, za którymi stał. Z kolei w 1998 roku Sąd Federalny skazał go za ściąganie haraczy, spisek prowadzący do popełnienia morderstwa, morderstwa, przekupstwo, wymuszenia i wreszcie uchylanie się od płacenia podatków. Wyrok? 455 lat po zbawieniu wolności. Casso miał nie zobaczyć już nigdy więcej normalnego świata. Dla Antonego był to szok. Poszedł na współpracę, a teraz spędzi resztę życia za kratami bez możliwości wcześniejszego zwolnienia. Jeszcze przed aresztowaniem Antony Casso utracił całą władzę w rodzinie Lucchese. Mało tego, Vic Amuso postanowił uczynić go pariasem. Odebrał mu mafijne tytuły.

Miało to związek ze spaleniem garażu 95-letniej Annette Signorino, która była babcią Kyodo. Jak sam Kiodo przyznał, było dla niego szokiem, że ktoś może chcieć skrzywdzić starszą kobietę. Ale to był jeden powód. Drugim była podejrzliwość Amuzo względem Casso. Wick uważał, że Casso nie zrobił wszystkiego, by wydostać go z więzienia. Mało tego, sądził, tak jak już powiedzieliśmy wyżej, że to Casso stał za zatrzymaniem go przez policję. W 2009 roku u Casso zdiagnozowano raka prostaty. Przybywał wtedy w więzieniu w Takson w Arizonie. Z kolei 5 listopada 2020 roku u Antonego zdiagnozowano koronawirusa. W tym czasie poruszał się już na wózku inwalidzkim. Nękały go również problemy z płucami. Jeszcze pod koniec listopada tego samego roku sąd odrzucił wniosek Casso o zwolnienie ze względu na sytuację zdrowotną.