NASZ WYMARZONY ŚLUB

Zależy, one chyba koło siedemki, szóstki, zależy jaki kupujesz. Czyli rozumiem, że kolega Ignacy promuje u swoich... 30 złotych, zależy, drogie 30 złotych. Kolega Ignacy promuje zbieranie butelek kaucyjnych i wymienianie ich na boosterki dla swojego syna, rozumiem, a alkoholowy inwestor na przykład promuje zbieranie butelek kaucyjnych i wymianę na ETF-y. Ja chyba wybiorę alkoholowego inwestora, co nie? Taki kolega antyalkoholacy. Bo masz dwie możliwości. Albo wybrać hazard, albo wybrać etery. Ja właśnie wiecie co, kurczę, z kimś o tym rozmawiałem i ktoś mi powiedział, że właśnie jak twoje dziecko zbiera karty, to ty już promujesz hazard. I takie miałem... Fakty. Dobra, no okej, ale rozciągnij mi tą tezę dlaczego. No bo kupujesz coś z obietnicą albo z nadzieją na coś ciekawego, na jakiś zwrot inwestycji, może niekoniecznie w sensie pieniężnym, ale w sensie dopaminowym.

Z finansową wartością tych kart, że on sobie samemu nadaje wartość dla pewnych kart, które mu się podobają. No tak, no tak. I tyle, ale jakoś tak... Jakby rozumiem to, czego pijesz, mówiąc o mechanizmie, ale... A widzicie jakąś skalę szarości w tym? Tak zero-jedynkowo wydaje mi się, że często patrzycie na te rzeczy, że chyba istnieje też gdzieś miejsce, gdzie można kupować karty, można lubić element losowy, można lubić element, że to jest rzadkie, trafi się gówno w większości, czasem się trafi coś fajnego. Ale jednocześnie nie spędzać na to całego życia. Właśnie o tym próbuję do tego doprowadzić, że jakby zawsze znajdziecie we mnie jakby pomocnika, jeżeli chodzi o zamordyzm. Wiecie, że kolega regulacji to zawsze jest pierwszy zwolennikiem zamordyzmów. A zwłaszcza już jeżeli chodzi o hazard. Ale właśnie mam z tym takie coś, że...

Za dziesięć lat się zainteresuje, jak pomyśli, jakie miał karty, jakie stary wywalił karty na śmietnik. I będzie z plusem w drodze, że je nakleił, a nie wkładąc w folię. Nie, są w foliach. Jest tak, że masz taki klaster i ten klaster ma takie jakby... Kartka koszulki jest taka, że możesz z dwóch stron odpadać. Bo to są karty, to nie są naklejki. Nominalnie to są karty, no bo tam jest jakaś... Trochę zbieranie znaczków takie, tylko fajniejsze. Nie, to są karty i one wiecie, że mają jakąś grę. To chyba jest tam w ogóle zrobione, żeby to była jakaś gra, więc tam teoretycznie... A to chyba właśnie ten mały procent graczy gra w grę związaną ze zbieraniem kart. Trochę z Pokemonami, bo nawet ostatnio z kolegą rozmawiałem, który się zajmuje właśnie zbieraniem Pokemonów i dokładnie on już popracuje w tych zestawach. Chyba my też w ogóle o tym rozmawialiśmy, że ja zbierałem karty Pokemon, żeby w nie grać. Tak, że właśnie i mój kumpel właśnie dosłownie Nie najbardziej w tym biznesie kartowym przeraża jedna rzecz i dla każdej osoby dorosłej, która się w to bawi, bo jestem w stanie nawet uwierzyć, że dobra, nie element losowy, bo jest tam procent szans.

To Laura będzie usiadać właśnie. Jak ty kurwa nic nie wycina, co nie? To właśnie pokazują, jak pięknie ty bronisz tutaj i wcale nie obgadujesz kolegi, który się do ciebie gapi. Nie no, ale przecież powiedziałem, że siedzi tutaj koło nas. Ale specjalnie wymieniałeś z imienia, co nie? Żeby była jakaś inna nutka tajemniczości. No i cały misterny plan. No i właśnie on powiedział, że wszystko ogólnie super i że brat się bardzo cieszył, bo trafił na taką kartę, co jest warta 200 dolarów, no i że wszystko super. No i zajebiście. Wrócę na chwilkę, bo aktywowałeś kartę wspomnienia. Jak powiedziałeś Reader's Digest, coś takiego. Tak, tak. To jakieś takie wspomnienie, że mój brat poszedł do jednej z pierwszych prac u nas w mieście i to był właśnie call center, bo wtedy to wybuchały te wszystkie call centery i właśnie on, pamiętam, przyszedł do domu i właśnie pytali go, chyba rodzice go pytają właśnie, Co sprzedaję teraz? Były jakieś tam telefonie, różne rzeczy było.

O siódmej czy o siódmej, kolego? O siódmej wstałem po weselu, no bo wiedziałem, że jak pójdę spać o dwudziestej trzeciej, no to chociaż te osiem godzin snu muszę mieć. Plus trzeba było ponieść czas na przebranie się jeszcze po zdjęcie gajeru całego i tak dalej, więc poszedłem spać chwilę po dwudziestej trzeciej. A kiedy byłeś wcześniej na weselu? Dobre pytanie. Co, że jakieś pewnie parę lat temu, prawda? No z 4-5, bym powiedział. No po covidzie, już po covidzie naprawdę. Nie, bo z tego co mówisz, to jakby wydaje mi się, że teraz wszystkie wesela takie są. W takim znaczeniu, że przychodzisz, jakby jest rozpiska, co jest o której godzinie, że tu jest ślub o 14, że 14.30 jest chwila sesji, od 15 są życzenia, o 16 pierwsze jedzenie, po pierwszym jedzeniu pierwszy taniec. W sensie, że ...że już jest jakby rozkład jazdy. Że rozkład jazdy jest znany.

To jednak wziąć urzędnika polskiego. Tak, no ale wiesz, ale nie możesz wziąć ślubu humanistycznego z urzędnikiem z urzędu, z urzędnikiem z tego, z urzędu stanu cywilnego. No słuchaj, no jeden sektor publiczny, drugi sektor prywatny. No więc dlatego skończyło się tym, że kolega, koledze, koleżanki powiedzieli, a słuchaj, Hubert taki śmieszny był w liceum, to może on poprowadzi. No i rzeczywiście napisali do mnie, hej Hubert, pan chciał od nas 5 tysięcy. Tak, bo jak się dlatego mówię, że to jest jakby wiesz, generational historia i że, hej pan, jak on nas chciał pięć tysięcy, czy ty możesz przyjść poprowadzić nam taki ślub? Trochę taniej. Ja mówię, git, nie ma problemu, pięć stówek i przyjadę. No i rzeczywiście, pięć stówek plus Uber, więc ja akurat kupiłem sobie nową koszulę i krawat, żeby nie wyglądać biednie i na to poszło pięć stów. No i wiecie, przyjechałem, rzeczywiście poprowadziłem.

Ale nie, to dużo osób tutaj widziałem, że... Myślałem, że zrobili 5 sposobów na odtworzenie pizzy książula taniej. Nie no, kolego. Kolego, ja widzę, że ty w wspomnieniach żyjesz. Już od lat nie robię pięć sposobów. A w ogóle ich nie ma już pięciu. To jest pięć sposobów, a nie pięć członków. Dokładnie. Nigdy nie było powiedziane, że każdy członek jest sposobem. No to teraz już nie ma ani pięciu, ani sposobów. Ale jest na. Trzy kropki. A co jest u nas mniej i więcej? Powiedz mi. Zależy od dnia tygodnia. Nie będę pokazywać palcem. To prawda. Nie, ale dlaczego przekazujesz podziękowaniami? No bo nie dość, że podcast w ogóle wystrzelił, jak żeśmy debatowali o tym ostatnio i na nowej ściance sobie mogliśmy porozmawiać o tym. To jeszcze wystrzelił odcinek, też nam zrobił. Jeszcze wystrzelił. Ale to były takie trochę... Napisał mój kolega, który jest international obecnie i trzeba go wywołać na tym podcaście, nawet Tomo do mnie napisał.