Witamy w naszym podcaście Na dnie, z tej strony Wika. I Kuba. Albo Kuba i Wika, też możemy tak powiedzieć. Aha, o to Ci się chodziło. Myślałem, że mam wymyślić Alterego w tym momencie. Nie, bo wydaje mi się, że trzeci raz zaczynam od tego, chociaż nie wiem, czy się tak przywitaliśmy ostatnio, ale kolejny raz witam się ze sobą na przodzie. No damy przodem. Aha, czyli to wynika tylko i wyłącznie z Twojej natury dżentelmena, a nie z tego, że się wyrywam. Nie, nie. To jest moja wielka kultura osobista, z której słynę. Mogę to potwierdzić. Wracając. Powodę nie prostować. Poprzedni odcinek zaczęliśmy od skomentowania debiutu i chciałbym teraz skomentować drugi odcinek, bo muszę się odnieść do dwóch rzeczy. Po pierwsze, tak, potwierdzam, nadal nie podnieśliśmy jakości dźwięku i montażu.
Po prostu nie tniemy. Tak, bez cięć ten format zostaje. Nasza amatorka będzie kontynuowana przez najbliższy czas. Bliżej nieokreślony, ponieważ jesteśmy jacy jesteśmy. Niestety, każdy ma wady i zalety. Traktujcie to jako nasz znak rozpoznawczy po prostu. Tak. Styl rozmowy. To jest jedna żera, druga śmieszna sprawa. Drugi raz z rzędu wrzuciłem odcinek za wcześnie na platformy streamingowe. Także proszę nie zwracać uwagi na taki drobny fakt, że mówimy, że jest Sylwestra, a jest dwa dni przed. Tak, życzenia zostały złożone, mam nadzieję, że... Nie cofamy życzeń. Tak. O nie, życzeń nie cofamy, naprawdę. Życzymy Wam tego, o czym mówiliśmy z całego serca wciąż, mimo tego, że już mamy nowy rok.
...typ imprezy, tak. Jest też impreza rodzinna, która... Uciaci na imieninach? Tak. I w niektórych przypadkach może być spokojniejsza niż domówka, w niektórych wręcz przeciwnie. Zależy od rodziny. Zależy od rodziny, której, pamiętajcie, nie wybiera się. Ale nie zawsze najlepiej z nią wychodzi się tylko na zdjęciach. Tak że... No bo tak się mówi, nie? Że z rodziną to tylko na zdjęciach. No a jak ktoś ma brzydką rodzinę? Albo nie ma aparatu. No aparat to raczej... Nieźle kosztuje wywołanie kliszy. Ale masz aparat w telefonie. No mam. No widzisz. I robię dużo zdjęć. Mam problem z tym. A na rodzinnych imprezach robisz zdjęcia? Głównie sobie. Mam podobnie. Okej. Oprócz domówki mamy jeszcze... No imprezy na zewnątrz.
Ale bardzo przepraszam. Przepraszamy wszystkie pokojówki, które nas słuchają. Tak, ale lubię gry planszowe, lubię gry... Karciane? No też, ale wolę planszowe chyba niż karciane. Po prostu lubię spędzać tak czas, albo no nawet wspólne oglądanie filmów więcej osób jest rozrywką, bo lubię to nasze oglądanie, komentowanie, śmianie się, wymyślanie czegoś. No to jest super. Okej. Bo ja na przykład Na drugim brzegu, przeciwstawnie, taką debatę sobie tutaj urządziliśmy niechcący. Nie jestem jakimś super fanem tego typu imprezy, to znaczy jeżeli ktoś mnie zaprosi i akurat mam ochotę, to pójdę, nie ma problemu.
Nie mam przesytu... znaczy czasami też nie chcę, bo czasami jak gramy w taką grę na wiedzę, to okazuje się, że moja wiedza jest mniejsza. niż pozostałych graczy, ale ja dużo nad tym myślałam i wydaje mi się, że to dlatego, że ja po prostu nie potrafię się skupić, a jak jest za dużo osób, to ja mam wtedy pustkę w głowie i ja raczej preferuję takie gry, gdzie można kreatywnego coś porobić, pośmiać się, coś powymyślać właśnie, niż myśleć. Myślenie mi nie wychodzi. Im więcej osób, tym ja gorzej myślę. Znasz ten taki mem, częsty w internecie w ogóle temat, Wyśmiewany, kiedy jesteś sobie na imprezie o domówce i twój znajomy przenosi jakąś skomplikowaną grę i nagle zaczyna ci tłumaczyć zasadę, a ty tylko przyszedłeś się napić. Tak.
To ja. Tak, ja wiem. Zawsze jak graliśmy z przyjaciółmi, to ja mam takie wspomnienie, że zawsze Kuba był tym człowiekiem, który czytał zasady gry i potem wszystkim tłumaczył, a ja raczej byłam tym człowiekiem, który w tym czasie nie słuchał, potem znowu nie słuchał, gdy inni dopytywali o szczegóły, a na koniec jak już zaczynaliśmy grać, To wtedy dopiero pytałam się, jak się w to gra i doprowadzałam go pewnie tym do żołu, ale... Może dlatego nie lubię już grać w gry. Przepraszam. Przepraszamy wszystkie pokojówki. Tak, jeszcze raz trzeci. Ja, to prawda, często przejmuję rolę prowadzącego rozgrywkę na takich, że miejsc... takich rozgrywkach domówkowych, ale to nie znaczy, że to lubię.
I zdecydowanie nie zostawiać drinka. W domu możesz sobie zostawić drinka, no bo zakładam, że zapraszasz znajomych, normalnie nieznajomych, podejrzanych ludzi. Choć pewnie różnie bywa, ale akurat takiego doświadczenia nie mam. Jezu, jaki to byłby pech, że zapraszasz samych przyjaciół, a akurat ktoś z przyjaciół okazuje się, że wrzucił ci coś do drinka No to to nie jest przyjaciel. No, dopiero po fakcie wyjdzie. No ja na szczęście mam fajnych przyjaciół, więc nie muszę się tego obawiać. Co nie zmienia faktu, że tak jasne, domówka jest bezpieczniejsza po prostu dla zdrowia i dla twojego otoczenia i dla swojego własnego spokoju nawet. Nawet jeżeli się nic nie wydarzy, to po prostu nie musisz zakładać czarnych scenariuszy z góry. Co nie zmienia faktu, że ja i tak wolę klub. Mimo tego muszę być ostrożny, ale ja umiem być ostrożny.
I dla mnie to, o czym mówiłeś, raczej nie jest takie stresujące już na miejscu, no bo ja wśród swoich znajomych mam takich ludzi, którzy sami albo od razu rozmawiają i są otwarci i jest okej, albo też jeżeli chodzi o muzykę, czasami ja na przykład krępuję się włączyć jakąś muzykę, bo nie wiem, czy komuś podpasuje, ale wtedy droga wolna, ktoś może włączyć, mówię wtedy, żeby ktoś włączył i ktoś sobie włącza. Bo jeżeli chodzi o jedzenie, to też ok. Tylko to jest męczące przed tą imprezą, bo przed to jeszcze masz takie ciśnienie, żeby to wszystko zrobić, żeby nie zapomnieć, żeby było idealnie, tak jak chcemy. W trakcie to już nie mam takiej spiny. Jeżeli chodzi o atmosferę, to zależy, czy towarzystwo jest właśnie mieszane, czy towarzystwo jest jednolite, takie co spotyka się często.
No ale masz rację, jeżeli idziesz do klubu, no to nie dbasz o to, czy będziesz miał tam co jeść, tylko raczej czy masz pieniądze, żebyś miał co zjeść. No tak, duży minus. Aha, no tak, bo to jest duży minus, bo jak się wychodzi, to możesz wydać więcej pieniędzy niż na domówce. Zdecydowanie więcej wydajesz na miejsce, ale to też, jeżeli nie robisz tego co chwilę, to to nie jest aż tak obciążające dla portfela, moim zdaniem. Tak, raz na jakiś czas spoko. Tak, bo też nie można przesadzać w żadną... Na pewno domówka jest tańsza i na pewno zarówno na piciu jak i jedzeniu można dużo zaszczędzić. Dojazd, no jeżeli to jest u Ciebie, to w ogóle nie mam czegoś takiego jak dojazd. Ale dla mnie to jest też trochę taki... Domówka była bardzo popularna w latach, kiedy wszystko było zamknięte. Myślę, że pamiętamy, to nie było aż tak dawno. I trochę mi się to z tym kojarzy i trochę mam z tyłu głowy niestety taką wadę, że jeżeli jest okazja, żeby skorzystać z czegoś innego i ja mam z tyłu głowy, że ta okazja może kiedyś zniknąć, to ja muszę z niej skorzystać.
Mnie na przykład to przytłacza bardzo często. Nie znaczy, że tego nigdy nie robię, tylko po prostu jest to stresujące. Jeżeli ktoś ten stres lubi i lubi gościć ludzi, częstować, dbać o ich dobre samopoczucie u siebie w domu, wielki szacun, bo ja na przykład osobiście Wolę umyć ręce, to znaczy jeżeli ja robię domówkę... Myć ręce trzeba, więc dobrze. Wiem, wiem, wiem. Nauczyłem się tego właśnie, dlatego to wola. Jeżeli ja robię domówkę, to ja przejmę rolę gospodarza i nie będę narzekał. Posprzątam, ugoszczę, ugotuję bez problemu. Ale jeżeli mam możliwość wyboru... To lepiej iść do kogoś. Tak. Oczywiście, że tak. Ale... Dlatego ja chyba od domówki bardziej wolę takie luźne spotkania, gdzie na przykład ktoś tak po prostu wpada, bo wtedy nie musisz się jakoś specjalnie przygotowywać, tylko, znaczy no jasne, pasuje jednak, nie wiem, wziąć te skarpetki z podłogi i dać je tam, gdzie powinny być, czyli do kosza na pranie, ale nie ma wtedy aż takiej spiny, jeżeli chodzi na przykład o jedzenie, sprzątanie też nie ma dużo, jak jakaś jedna, dwie osoby wpadną.
Wyrzucę je. Nie ma opcji, ale wiem o co ci chodzi, no nie ma tej presji. I właśnie ten brak presji mi się podoba. Do mnie to przemawia, że właśnie idę sobie, nie wiem nawet gdzie idę, nie wiem do której tam będę, ale jestem w miłym towarzystwie. Tak, tak, wszystko okej, ale jak teraz o tym mówisz, to mnie mdli, tylko dlatego, że mamy na zewnątrz taką temperaturę, że grozi ona odmrużeniem. To prawda. To wszystko znika w cień, usuwa się w cień, kiedy myślimy o tym, że jest zima. A jest zima i to jeszcze chwilę z nami pobędzie. No nie jest mi z tym łatwo, ale faktycznie. Mogę być fanem klubów, barów i nawet spacerów. Ale w zimie nie mam aż takiej ochoty.
Znaczy może nie tyle, że siły, ale to musi być dla nich w jakiś sposób przyjemne. Ja bym chyba oszalała. Znaczy to jest bardzo zdrowe. Tak, tak, tak. Ja wiem, że to jest zdrowe, tylko po prostu ja sobie nie wyobrażam aż tak szaleć. Nie wiem jak to nazwać. Ja prędzej skoczę na bungee niż morsuję. Chciałam się tylko pochwalić, ja zawsze bałam się wysokości i bałam się, no bo ja uważam, że, uważałam, że adrenaliny ja mam na co dzień już wystarczająco przy prostych, zwykłych czynnościach. Takich jak mycie naczyń? Na przykład. Przed gośćmi na domówkę? Tak, po prostu adrenaliny na co dzień mam dużo. Ale niedawno leciałam samolotem i przez pierwsze parę sekund byłam bardzo przerażona, bo miałam długą przerwę w lataniu, ale kiedy już w drodze powrotnej też leciałam samolotem i było tak fajnie, że pomyślałam sobie nawet, że będę mogła wsiąść na kolejkę, więc kiedy zrobi się cieplej wybieram się do parku, rozrywki, tak to się nazywa, prawda?
Że wracaliśmy tak kiedyś. Nie, to już nie zliczę, tylko chodzi mi o to, że najpierw jak się pije, zapomniałem o tym faktorze i to mi znowu nasunęło kolejną myśl. O Max Factorze? Co? No bo powiedziałeś o faktorze i mnie to rozbawiło i zapytałam, czy Max Factorze. A kto to? Kosmetyki. No dobra, to wracamy. Przepraszam za tą suchą wymianę zdań. Wyjaśnijmy to. Użyję wyszukiwarki internetowej za chwilę. Internet Explorer. Na przykład... O, nie widziałem pasek z tym logo. Muszę go mieć. Ale to już dygresja. By się przydał do klubu. Ale wracając... A taki pasek? Ja myślałam, że pasek taki jak tutaj masz. Nie, nie. Jak się nazywa ten pasek ostatnio?
Nie wiem. Ja nie korzystam z tego oprogramowania. Dobra, bo to jest dygresja od dygresji, a ja do czegoś dążyłem. Chodzi mi o to. Być może do celu. Tak. I ten cel właśnie osiągnę. To mi naszło od nowa na myśl, jak już pomyślałem o tym piciu, efektach niestety negatywnych picia, jakie wszyscy odczuwamy z wiekiem coraz mocniej. Wyobraź sobie, że picia to jest żeńskie imię. I wracając do tego, co chciałem powiedzieć, to chyba przyszła mi do głowy najlepsza hybryda, która mi najbardziej odpowiada imprezy, o którą wcześniej nie wpadłem i wreszcie po prostu mam Eurekę w głowie. Czyli jeden wieczór klub na mieście, następnego dnia w tym samym towarzystwie, w którym klubowaliśmy dzień wcześniej, na luzie, w tych starych skarpetach siedzimy w domu.
Rzadko miałam tak, żebym nie pamiętała czegokolwiek, ale... Nie polecam. Ale jakoś tak... Jest wtedy tak przytulnie i tak... Nie wiem, ja czuję taką jedność z nami wszystkimi. Razem przeszliśmy przez to piekło. Tak, jeszcze jak coś na przykład... Trauma łączy. Jeszcze jak się coś dziwnego działo na przykład, to można się razem pośmiać z tego. No... Uwielbiam te dni właśnie. Ten dzień po jest super. Dobra, no to odkryliśmy chyba... Idealne połączenie, tak. Bo faktycznie ja też tak mam. Ja lubię ten klub, ale lubię pogadać, wiesz, taka plota, taka plota następnego dnia, ej, co się tam działo. A mówią, że to kobiety są plotkarami. Nie wiem, kto tak mówi, bo ja się na przykład uważam za o wiele większą plotkarę niż ty.
Pokazano wszystkie 15 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.