Mentionsy Mentionsy
Na dnie
Na dnie

Czy boczek to bekon?

18.03.2026 ·27 min 48 s

Lekko opóźnieni, lecz niezastąpieni, wracamy do was niczym bumerang.Przed wami luźna pogawędka na temat odmienności, sprowokowana niepozornym kawałkiem mięsa.Życzymy wam miłego słuchania! :)PS. Boczek NIE jest bekonem!!!!

Dzień dobry kochani. Dzień dobry. Słyszymy się ponownie, tym razem po trzech tygodniach, ponieważ nie potrafimy korzystać z kalendarza, ale na szczęście wracamy. Następnym razem obiecujemy poprawę i obiecujemy, że taka sytuacja Prawdopodobnie się więcej nie powtórzy. Ja natomiast niczego nie obiecuję, także ja bym chciał tylko tutaj zmienić z liczby mnogiej na pojedynczą. Wiktoria wam obiecuję. Powiedziałam prawdopodobnie. A ja prawdopodobnie się postaram, ponieważ ja po prostu nie umiem liczyć. Byłem święcie przekonany, że minęły 2 tygodnie, a minęło 21 dni. Nic nie stoi mi na przeszkodzie samej nagrać. Ale no proszę bardzo, tylko że ty też chyba nie policzyłaś dobrze. No wiem, żartowałam bez ciebie bym nie nagrała. Dzisiejszym tematem odcinka będzie bekon, a właściwie to wegetarianizm.

A właściwie to... Właściwie to, czy jedzenie bekonu jest wegetarianizmem. Ale zanim do tego przejdziemy, Kułusiu, chciałabym, żebyś jeszcze zaspokoił naszych słuchaczy. Z chęcią. Ale nie w taki sposób, w jakim już pomyślałeś, tylko... W ostatnim odcinku mówiliśmy o rycerstwie i miałeś się przetestować, czy jesteś prawdziwym rycerzem. Ja domyślam się, jaka będzie odpowiedź, ale proszę wypowiedz się, jak Ci poszło? W ostatnich dwóch, a nawet trzech tygodniach kierowałem się cnotami rycerskimi w życiu. Jakimi? Honor. Przykład? Codziennie unosiłem się dumą i honorem, broniąc swojego ego.

No, dalej. Wierność i uczciwość i bogobojność i co tam jeszcze było? Dziękuję. Dobrze, przejdźmy do tematu dzisiejszego odcinka. Bekon, a właściwie to nie, ale zacznijmy od bekonu, bo wydaje mi się, że trzy tygodnie temu, kiedy mieliśmy nagrywać ten odcinek, to był bardzo aktualny temat, a teraz już nie jest, więc posłuchajcie teraz naszej opinii na temat, o którym już zdążyliście wszyscy zapomnieć. Okej, otóż lubimy bekon. Ja nie lubię bekonu. Nie? Nie. A pamiętam, że kupiłeś bekon niemięsny, taki wegetariański. Wegański bekon, tak, i też był niedobry. On był okropny. Był i jeszcze go spaliłem dodatku. No właśnie dlatego był okropny. Fun fact, nie umiem gotować. Jakbyś jeszcze miał jakiekolwiek wątpliwości.

Tak, właśnie. Szufladkowanie wydaje mi się, że stoi na przeszkodzie wielu rzeczom, bo na przykład ktoś chce poprawić swoją kondycję, zadbać o swoje ciało, zdrowie i umysł, ale wie, że nigdy nie będzie fitnessowym guru i nigdy nie będzie miał Rozbudowanej klatki piersiowej i dwudziestu tysięcy obserwujących na Instagramie, którzy będą pisać, że mają najbardziej zgrabne uda na świecie. Ale czy to znaczy, że mają nie iść na tą siłownię? Tak. A. Nie, to oczywiście nie znaczy, a pytałeś dlaczego ludzie się szczepiają, bo ludzie lubią wytykać błędy innym, wtedy czują się lepsi. W ten sposób się dowartościowują i jeżeli ktoś mówi, że no tak jak w tym

W temacie głównym, od którego to się zaczęło, że jestem weganinem, ale wiecie co, mam taki sekret, raz na jakiś czas zjem sobie bekon i po pierwsze ludzie, którzy w ogóle nie jedzą tego mięsa i są tymi weganami, no oni akurat, może być tak, że oni się poczują urażeni, ponieważ oni rzeczywiście nic nie jedzą i ja się tak nazywam, oni się utożsamiają z tym, jak się nazywają właśnie, czyli tą etykietkę sobie obierają za to, kim są, I w związku z tym, jeżeli to zostanie naruszone przez kogoś innego, no to oni się oszczepiają, bo to gdzieś narusza ich osobowość, którą sobie wykreowali właśnie przez to, że określają się jako weganina, a nie jako na przykład człowieka, nie?

No kontynuuj, bo zainteresowałaś mnie. Gdzieś to czują w sobie i... I co? I wybiłeś mnie z rytmu tym wow, ale głównie chodziło mi o to, że no niektórzy po prostu są czepliwi z natury, oczywiście internet jest świetnym polem do tego, żeby się wyżywać na innych, a niektórzy przez to, że sami coś robią, to zamiast się skupić Okej, ona tak robi, ale ja dalej nie będę jadł mięsa, ja dalej nie będę chodził na czarne msze, ja dalej nie będę... No różni są ludzie, ale po prostu zamiast, bo ludzie zamiast się skupiać na tym, co oni robią, co oni chcą robić, to skupiają się też na tym, co robią inni i jeszcze będą im to wytykać. No ale to, drodzy weganie, to nie jest wasza sprawa, czy inny wegan czasami sobie zje kawałek bekonu.

Tak, bo to ogólnie jest o wiele szerszy temat, niż bycie weganinem. I jeżeli ja sobie coś postanawiam i chcę się tego trzymać, to ja nie będę startowała do osoby, która postanowiła sobie to, co ja, ale robi to albo w inny sposób, albo ma jakieś odchyły od tej zasady, bo każdy z nas jest inny i każdy człowiek ma Niestety wolną wolę i każdy ma prawo decydować, co i w jaki sposób będzie robił, a to, że my komuś powiemy, że jest taki czy taki czy owaki tylko dlatego, że robi coś inaczej, no to świadczy tylko o nas i świadczy o tym, że jednak nas coś tym kłuje i wtedy warto się też zastanowić dlaczego, bo nie chodzi mi też o wypieranie takiej oceny, kiedy ona się pojawi,

This episode is brought to you by Spreaker, the platform responsible for a rapidly spreading condition known as podcast brain. Symptoms include buying microphones you don't need, explaining RSS feeds to confused relatives, and saying things like, sorry, I can't talk right now, I'm editing audio. If this sounds familiar, you're probably already a podcaster. The good news is Spreaker makes the whole process simple. You record your show, upload it once and Spreaker distributes it everywhere people listen. Apple Podcasts, Spotify and about a dozen apps your cousin swears are the next big thing. Ale...

Tym bardziej nie czyni to ze mnie niczego. Po prostu mam jakieś postanowienie i nie zawsze go wypełnię w 100%, tak czasami wypełnię w 90%. Kochani, pozwalajmy sobie na błędy. Bo błędy są rzeczą ludzką, a my nie jesteśmy niczym więcej niż zwykłymi ludźmi, którzy obrócą się w proch. Boś nie. Tak, każdy popełnia błędy. Ktoś na przykład może być świetnym podcasterem i czasem powiedzieć coś o narcie. I to jest okej. Tak Kubuś, nikt nie ma do ciebie pretensji, spokojnie. Chodzi o to, że... Ale to nawet nie muszą być błędy, pozwólmy sobie na odmienność. Pozwólmy sobie nawet na przemyślne błędy. Ja co jakiś czas wracam do piosenki Myslowiec polowany na wielbłąda. I tam jest teledysk z filmu, ale to taki stary film.

I właśnie tam ona, ta piosenka dotyka takiego tematu odmienności i to jest przykre, że jeżeli ktoś jest inny, boimy się być innymi, bo boimy się odrzucenia społeczeństwa, boimy się wytykania palcami i zaczynamy się od razu wstydzić za to, że jesteśmy inni, a bycie innym też jest piękne. Pomyśl sobie jaki paradoks zachodzi, kiedy ktoś jest inny, Z definicji już lub z własnej decyzji już odbiega od reszty społeczeństwa, a ktoś przychodzi i mówi mu, że jest inny w zły sposób i właściwie to powinien być bardziej inny, bo nie jest wystarczająco inny, żeby uważać się za innego, ale nie jest też na tyle wpasowujący się w kanon, żeby nie być uważanym za innego.

Na przykład nie jest wystarczająco weganinem, żeby weganie uznali, że jest weganinem, Ale nie spożywa też normalnego jakby takiego jadłospisu przeciętnego kowalskiego. Tak, żeby powiedzieć, że je w cudzysłowie zwyczajnie. No powiedzmy normalnie. Przeciętnie. Normalnie po prostu przeciętnie. Normalnie rozumiem, że norma to jest... To co robi większość. Tak. Tak, tak. Nie w ten sposób, że to jest jedyna dobra droga. Tak, tylko ja racja jak mówię normalnie no to tak standardowo. Ja też używam w tym znaczenia. To też to tak zrozumiałem jak chciałeś przekazać, więc po prostu niewystarczająco normalny w cudzysłowie, żeby ta większość go przyjęła pod swoje skrzydła, a niewystarczająco inny, żeby mniejszość go przyjęła pod swoje skrzydła, więc ta osoba nagle jest w próżni, a tak naprawdę ona w 100% wypełnia swoje postanowienie i prowadzi swoje życie dokładnie tak jak chciała i doprowadza do swoich marzeń i celów,

Tak jak chciała, więc kto tu jest przegranym? Nikt. Nikt, ale taki z tego wniosek, żeby robić to, co czujemy, że kiedy chcemy zjeść bekon, to jedzmy go. Jeżeli chcemy zrobić sobie cheat day w trakcie diety, zróbmy go. I to nie znaczy, że nagle jesteśmy uzależnieni od niezdrowego jedzenia. Tak. To, że zrobimy coś inaczej, nie skazuje nas od razu na porażkę, że nie osiągniemy celu, a może też otworzyć oczy na inny pogląd, na inny punkt widzenia, tak jak w tym przypadku zrobiła to ta dziewczyna, która udostępniła ten film.

Tak, bo ogólnie uważam, że nic nie powinno nas definiować. A przynajmniej nie powinny nas definiować, nie wiem, nasze wybory żywieniowe, modowe, służbowe czy sportowe, czy jakiekolwiek inne, które nie wpływają na innych ludzi i ich nie krzywdzą, ale jeżeli już ma nas coś definiować, jeżeli już musimy się bawić w jakąś ocenę i być na chwilę Iwoną Pawlowicz, którą jeszcze raz serdecznie pozdrawiam, to ja bym już się skłaniał ku ocenie i definicji człowieka, Poprzez to, co robi konsekwentnie, a nie to, co jest jego odstępstwem od normy, bo to jest absurdalne. Tym bardziej, że tę normę mógł sobie sam wyznaczyć i sam tego chciał, więc tak kolejnym z wniosków jest to, żeby skupiać się na tym, co my robimy i skupiać się na tym, jak chcemy to robić, a nie słuchać społeczeństwa, które jest większością i które z góry będzie nam częściej uprzykrzać nasze dążenie do celu, niż nas

Ludzie nie muszą rozumieć innego człowieka, żeby mu kibicować. To jest bardzo ważne, żeby się tego nauczyć na wczesnym etapie życia, bo wtedy jest o wiele prościej żyć. My nie musimy kogoś rozumieć, nie musimy kogoś w 100% pochwalać, żeby mu kibicować w jego postanowieniach. Tak, dokładnie. Ja kibicuję wielu ludziom, z którymi nie chciałbym się zamienić na życie. Ja nie chcę żyć twoim życiem. Nie czuję zazdrości. Nie uważam, że to co robisz jest czymś co sprawdziłoby się u mnie. A mimo to ci kibicuję. Bo ja na przykład osobiście nie lubię bekonu. I to już akurat nie jest metafora. Po raz pierwszy w tym odcinku bekon nie jest metaforą. Ja naprawdę nie jestem fanem bekonu. Po prostu nie jest on w mojej lodówce.

Chociaż... Przepraszam. W tym momencie jest w mojej lodówce, ale... Co? A ty nie kupiłaś bekonu? Ja mam bekon! Ty masz bekon! To jest boczek wędzony. A to nie jest to samo? Wydaje mi się, że najpierw bekon jest boczkiem, więc jeszcze nie mamy bekonu. Co? No tak. Kuba nie wiedział, że kobiety mają lędźwie. Wiedziałem, tylko się wygłupiałem. Nieprawda. Ja muszę, ale akurat nie wiem czym się różni bekon od boczku. Możemy to sprawdzić, bo skoro już wyszliśmy poza metaforę. Bekon Jest czymś, co nie siedzi mi w głowie i ja nie zazdroszczę komuś, kto je bekon, ale kibicuję dziewczynie, której marzeniem było nie jeść mięsa, ale jeść bekon.

Tyle. I to jest prosta zasada, która sprawia, że przestajemy się oceniać, a zaczynamy się wspierać i sobie klaskać. Znalazłaś? Tak. I wyszłam również na... Okej. rolpek.com informuje, że niektóre osoby uważają, że pod nazwą boczku i bekonu korzy się tak naprawdę jeden produkt, na przykład Jakub. Niestety, są one w błędzie. Choć zarówno boczek jak i bekon, to odmiana mięsa wieprzowego, są wykrawane z innego miejsca, różnią się kolorem, kształtem, a przede wszystkim ilością tłuszczu. Bekon pochodzi z górnej części tuszy, a boczek z dolnej, przez co jest bardziej tłusty. Także ja mam więcej tłuszczu w lodówce niż ta dziewczyna, która jest weganką. Ja mam boczek, ona ma bekon.

Rozumiem. Masz więcej tłuszczu w lodówce. W lodówce! W lodówce! Chociaż nie wiem, jak tamta dziewczyna wyglądała, ale... Ja też nie pamiętam. To nie ma znaczenia, nie odmieniamy się. To nie ma znaczenia, nie widzieliśmy też jej lodówki. Ona może mieć w lodówce na przykład 20 kostek masła. Tak. A ja mam tylko pół. Czyli mamy jakieś masło? Mamy masło w lodówce? Tak. No widzicie, ile się rzeczy dzisiaj dowiaduje. Na przykład, co jest w lodówce. Jestem przeszczęśliwa z tego faktu. No, to do czego dążyliśmy. Aha, że boczek to nie bekon. Że boczek to nie bekon. Być może wy też się teraz dowiedzieliście. Także rozwiązaliśmy zagadkę dzisiejszego odcinka. Tak, tak naprawdę to nie była żadna metafora. Tak naprawdę zastanawialiśmy się, czy boczek to bekon. I robimy to już od dwudziestu paru minut.

Tak. Miałeś postanowienie, że w tym roku przeczytasz przynajmniej 12 książek? Przeczytaj 11, a 12 posłuchaj jako audiobooka. Tak, na przykład. Albo wyrzuć te książki i obejrzyj sobie Tytanika. Po raz 30. Dobra, nie róbcie tego. Ja przepraszam, ale ja nie cierpię Tytanika. Nie lubisz Tytanika? A nie, pomyliło mi się z Kevinem samym w domu. Stop. Ja bym chciał teraz się dowiedzieć, w jaki sposób pomyliłaś Tytanica z Kevinem samego w domu. Nie mam pojęcia, ale nienawidzę Kevina samego w domu. Nienawidzisz Kevina samego w domu? Tak. Łooo. To jest mocniejsze niż to, że boczek i bekon to nie jest to samo. Bardzo dziękujemy za odsłuchanie naszego odcinka. Cieszymy się, że jest. Nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie, nie. Jeszcze sekunda. Odczek, dajże mi żyć. Ja chcę się dowiedzieć w takim razie, jaka jest Twoja pieniądza na temat Tytanica, bo się pogubiłem.

A to jest istotne? No tak, zaczęłaś temat Tytanika. No... Tytanik zatonął. Nie, nie, nie, nie, opinia, nie fakty. No ja wiem, no, próbowałam się trochę... Nie, nie wiem, ja obejrzałam ten film z 10 lat temu ponad ostatnio i pamiętam tylko, że był strasznie długi. No i było mi przykro, no ale wiem jak się skończy, więc co to za radość. Żartuję, ja lubię oglądać te same filmy po milion razy, ale Tytanik nie jest jednym z tych filmów, jaką mam, no, powiedziałabym 5 na 10. Okej. Rozumiem. To moja ocena. Dobra. Totalnie nie uzasadniona żadnym konkretnym faktem. To mój vibe w głowie. O, masz vibe w głowie? Nie. A to jest świetny, potencjalny temat na przyszłe odcinki. Ale na razie zakończmy ten.

Pokazano wszystkie 19 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.