Pinokio - CreepyPasta

Ciotka Klara miała nierówno pod stropem. Wiedziałem to już od jakiegoś czasu i prawdę mówiąc nie miałbym najmniejszej ochoty tarabanić się swoim wysłużonym Fordem na to jej ponure, leśne zadupie. Gdyby nie fakt, że tamtego dnia wszystko było mi obojętne i nie stanowiło dla mnie różnicy, czy leżę pod kołdrą w ciepłym łóżku, czy może przedzieram się w ulewie przez ciemny las, by złożyć wizytę babie Jadze w jej pierdzącym słodkością domku z piernika. Kiedy wyjechałem z lasu i znalazłem się wśród wielohektarowych pól, deszcz jeszcze bardziej przybrał na sile. Mimo, że dochodziła dopiero osiemnasta, miałem wrażenie, że dawno jest już po dwudziestej pierwszej.