Traumaland (M. Bilewicz)

Dzień dobry, cześć i czołem. Witaj w cyklu Weekend z książką. Dzisiaj książka sprzed bodajże roku. Książka pod tytułem Traumaland autorstwa Michała Bilewicza i ten odcinek jest dedykowany Asi Sz, która to Asia Sz na naszych spotkaniach o tej książce wspominała. Przetłumaczę może, czy wytłumaczę tytuł Traumaland w znaczeniu Trauma myślnik land, czyli kraj traumy, czyli Polska. Jest to książka, no zgodnie z tytułem, książka o tym, że jesteśmy bardzo doświadczonym przez historię narodem, czy raczej byliśmy jednym z najbardziej doświadczonych przez historię narodów, być może najbardziej w ogóle na świecie, czy w jakiejś tam ścisłej czołówce. No bo wiadomo, rozbiory, wojna światowa, pierwsza, druga, bolszewicka, Oświęcim, Pawiak, komunizm.

Lista jest niestety czarna i niestety długa. No i książka jest o tym, co z tym dalej zrobić, to znaczy w jaki sposób wyjść spod tej ciężkiej historii. Książka Bilewicza w taką aparaturę psychologiczną stosuje do tej traumy, czy do tego doświadczenia zbiorowego. I pokazuje czy i w jaki sposób warto, znaczy no warto wiadomo, natomiast w jaki sposób to te wszystkie wstrząsy historyczne powinniśmy starać się przepracować. I zdradzając choć trochę, no Bilewicz pisze przede wszystkim, że, czy ja przynajmniej tak tą książkę odbieram, że podstawowa rzecz to jest no nie przedłużać tej traumy i tych wstrząsów ponad konieczność, tak. W tym znaczeniu, że naszym polskim problemem, zdaniem Bilewicza, jest to, że my ciągle to sobie robimy.

Nasza historia jest pełna cierpienia, krwi i przemocy, tak jak w ogóle historia świata jest tego pełna. Natomiast nasze podręczniki dzisiejsze są też dalej tego pełne. 80 lat po II wojnie, my ciągle w pewnym sensie, przynajmniej z poziomu podręczników szkolnych, To, jak my o sobie myślimy i jaką historię społeczeństwa i narodu i państwa opowiadamy dzieciom, kolejnemu pokoleniu, no to de facto ma się już nijak do tego, jak wygląda Polska za oknem. Nowoczesna Polska, Polska Blika, Paczkomatu i M. Obywatela. No i tutaj właśnie Bilewicz mówi, że trzeba to wymyślić na nowo i pójść do przodu. Mi to jest bliskie w tym znaczeniu, że tak jak mówiłem w tym odcinku z 17 maja, no my jesteśmy już jako kraj w zupełnie innym miejscu niż nawet 15 lat temu.

Nie mówiąc już 80 lat temu, tak, no i musimy naprawdę wykonać krok do przodu. Ja już zdradziłem trochę też mój tutaj, moje podejście, tak, że powiedziałem, że Chiktowska nie jest już krajem o ciężkiej historii, tylko Polska była krajem o trudnej historii, w tym sensie, że to się już staje takim trochę czasem za przeszłym, może w ten sposób, tak, że ta przeszłość jest już za przeszłością. Naprawdę już od ładnego kawałka czasu jesteśmy tym, o czym te skrwawione pokolenia i skrwawione ziemie marzyły, czyli jesteśmy normalnym krajem, tylko że musimy wymyślić siebie na nowo, musimy się na nowo stworzyć, musimy wymyślić tą polską tożsamość, która nie będzie Tak podsuwa to Bilewicz, która nie będzie się sprowadzała do tego powtarzania traumów wojennych w nieskończoność.

No a jak się otworzy nawet Netflixa na polskie filmy i polskie seriale, no to ciągle to widać, tak? Tu dziewczyna z granatem, tu wojenne dziewczyny. Tu godzina W, tu jeszcze co innego. Jakby ciągle są tworzone filmy, książki na ten temat. To jest temat po 80 latach od zakończenia II wojny. Strasznie, strasznie nośny. No i to, no w pewnym sensie ma się już nijak do tego, jak wygląda Polska za oknem, a też zagrożenia jakie, z jakimi dzisiaj się borykamy, no to nie są te zagrożenia, z którymi powstańcy warszawscy się borykali. O tym jest ta książka, czy przynajmniej ja ją tak odbieram, na pewno Na pewno serdecznie polecam. Też zdradzając jeszcze inną może rzecz, na sam koniec Bilewicz też tak poniekąd wprost przyznaje, znaczy nie jest to wprost, ale tam jest taki passus, który jest tak naprawdę o tym, że w gruncie rzeczy to jest wszystko to brytyjskie przysłowie o trewnikach, tak?