Ten drugi człowiek!

Pojedynczą. Tu jest jakby kilka rzeczy, chciałem to wyjaśnić. Po pierwsze, no cóż, samemu się daleko w tym świecie nie zajdzie. Po prawdzie samemu to nigdzie nie dojdziesz. Niezbędne jest wsparcie, towarzystwo, rozmowa, czy w takim znaczeniu po prostu uczestniczenia w bycia częścią rodziny, społeczności, narodu, społeczeństwa, ludzkości. Czy relacji z konkretnymi ludźmi w tej czy innej formie jest niezbędne ta relacja z drugim człowiekiem. Tutaj stoicy pisali o tym, bardzo ładne są metafory. Seneca mówił, że jesteśmy jak ludzie, jesteśmy jak współtowarzysze podróży na statku, że po prostu płyniemy. Z kolei Epiktet lubił mówić, że jesteśmy jak na zawodach sportowych na Igrzyskach Olimpijskich, że się wspólnie tłoczymy na arenie albo jak w gimnazjonie w czasie ćwiczeń, że to jest sala gimnastyczna i wspólnie robimy