Ołowiane bajtle

Ja uważam generalnie, że każde dziecko jest cudem, jest żywą, twórczą materią, cząstką tego logosu od Marka Aureliusza, a nie jakąś taką paczką, którą można wrzucić do szuflady jak te figurki i na to nakleić, że to są ołowiane Oczywiście serial, książka robią dobrą robotę, przypominają tę epidemię, to wszystko było straszne i tu się oczywiście zgadzamy. Natomiast na poziomie nazywnictwa chciałoby się jeszcze zadbać ta czuła narratorka Olgi Tokarczuk, żeby tutaj trochę wjechała na koniu i to nie szarego koloru od dymu. Tylko, żeby to naprawdę była taka większa czułość wobec bohaterów. Jeżeli po 50 latach się już nie da inaczej, to żeby choćby to była czułość językowa.