Na którym kroku jesteś?

Powiedziało się A wczoraj, to powiedzmy B. Jeżeli stoicyzm jest drogą pracy nad sobą, drogą dochodzenia do pewnej dojrzałości, to to się dzieje na czterech etapach. Można różnie to ujmować, ale w takich czterech krokach na przykład, że zawsze zaczynamy od jakiegoś kryzysu, zwątpienia, a przynajmniej przesilenia. Że dochodzimy do jakiegoś punktu w życiu, w którym musimy sprawy przewartościować, bo zderzamy się z jakąś rzeczywistością, bo nas wyrzucają z pracy, bo kryzys wieku nas dopada albo zwykłe ludzkie zmęczenie. Coś, co sprawia, że to życie wchodzi w pewne przesilenie, które sprawia, że tracimy poczucie sensu życia. I pierwszy krok tej stoickiej drogi do dojrzałości polega na tym, że temu przesileniu jakby dajemy okrzepnąć pewien fundament, że to co było kryzysem sprawiamy, że się tak sprasowywuje, zastyga i możemy na tym budować.