Christa Gail Pike – Pierwsza Kobieta Skazana na Śmierć w Tennessee od 200 Lat

1 października 2025 roku Sąd Najwyższy Tennessee na wniosek prokuratury po zakończeniu wszystkich apelacji wyznaczył datę egzekucji Christy Gail Pike. Będzie pierwszą kobietą w Tennessee od 200 lat i dziewiętnastą w historii USA, na jakiej wykonano egzekucję w Stanach Zjednoczonych. Zapraszam Was na kolejny odcinek Więziennych Opowieści. 49-letnia Christy przebywa od 1996 roku w celi śmierci. Data egzekucji została wyznaczona na 30 września 2026 roku. Ostatnia egzekucja w Tennessee miała miejsce w 1820 roku, kiedy to powieszono niewolnicę o imieniu Mary za zabójstwo. Christina Gail Pike urodziła się 10 marca 1976 roku w Durham w zachodniej Virginia.

Jej rodzina była mocno dysfunkcyjna. Matka Carissa Hansen była nastolatką w momencie porodu, a ojciec Glen Pike szybko opuścił rodzinę. Wychowywana początkowo przez babcię od strony matki, Christina doświadczyła bardzo niestabilnego dzieciństwa. Matka była uzależniona od alkoholu i narkotyków. Częste przeprowadzki między Virginą Zachodną a Florydą powodowały brak stałego domu, brak jakiejkolwiek stabilizacji w życiu tej dziewczyny. Dokumenty sądowe ujawniają, że w wieku przedszkolnym Pike była molestowana przez członka swojej rodziny, aczkolwiek nie zostało sprecyzowane, jakie było pokrewieństwo, chociaż nie ma to w zasadzie większego znaczenia. Doprowadziło to do bardzo dużych problemów behawioralnych, ponieważ już w szkole podstawowej wykazywała agresję, miała trudności z koncentracją i bardzo niskie oceny.

W wieku 12 lat Pike próbowała po raz pierwszy popełnić samobójstwo, co było sygnałem bardzo głębokich zaburzeń psychicznych. Zdiagnozowano wówczas u niej zaburzenie osobowości typu borderline oraz silną depresję. Matka zamiast zapewnić terapię odesłała ją do ojca na Florydę, gdzie Pike doświadczyła dalszej przemocy fizycznej. W wieku 14 lat uciekła z domu i żyła na ulicy. Eksperymentowała z narkotykami. Angażowała się w drobne przestępstwa, głównie kradzieże. W 1994 roku w wieku 18 lat dołączyła do programu Job Corps w Nogville, Tennessee. Był to federalny program dla młodzieży z trudnych środowisk. Oferował edukację, szkolenia zawodowe.

Mniej więcej coś takiego jak polski OHAP, czyli Ochotnicze Hufce Pracy. Dziś już zdecydowanie mniej popularne. Być może nawet nie istnieją. Natomiast w czasach mojej szkoły podstawowej był to jakiś taki straszak na bardzo słabych i krnąbrnych uczniów. Na zasadzie jak się będziesz uczył jeszcze gorzej, to wylądujesz w OHP. Ale wróćmy do Tennessee i roku 1994. W czasie swojego pobytu w Knoxville Christy poznała chłopaka, Tadryla Shippa, który miał wówczas 17 lat oraz swoją przyszłą ofiarę Colleen Slemmer w wieku lat 19. W owym czasie Pike była opisywana przez rówieśników jako charyzmatyczna, ale i manipulacyjna, a także zafascynowana okultyzmem.

Nosiła pentagramy, czytała o satanizmie i Twierdziła, co ciekawe, że ma nadprzyrodzone moce. Tutaj mała dygresja, bo przecież się nie powstrzymam. Jako stary metal i pancór, który słuchał Slayera jeszcze w podstawówce, również nosiłem pentagram na plecaku, chociaż nikogo nigdy nie chciałem mordować, a za pentagram kiedyś po pysku dostałem od jakiegoś skinheada, ale niech go piekło pochłonie. Wracając do Christy. Jej dzieciństwo i wczesna młodość to klasyczny przykład cyklu przemocy. Zespół ubiegłych psychiatrów i psychologów określił Pike jako osobę cierpiącą na PTSD, czyli zespół stresu pourazowego, jak również określono jej IQ na poziomie 70-80 punktów, co generalnie mieści się w zakresie normy dla przeciętnie inteligentnego człowieka, ale jest to zdecydowanie dolna granica.

Motyw prosty, choć patologiczny – zazdrość. Pike wierzyła, że Slemmer flirtuje z Shippem i próbuje ukraść jej chłopaka. W Job Corps krążyły plotki o rywalizacji między kobietami, a Pike z historią agresji postrzegała slammer jako zagrożenie dla swojego związku. Tuddle Sheep i Christina Pike przez co najmniej 30 minut torturowali swoją ofiarę. Cieli ją nożem, bili siekierą, wycięli pentagram na jej piersi, zmiażdżyli czaszkę kawałkiem asfaltu i poderznęli gardło nożem do kartonów. Następnie Christy Pike zabrała fragment czaszki ofiary na pamiątkę i tańczyła wokół ciała. Później chwaliła się morderstwem rówieśnikom.

Ciało 19-letniej Colleen Slemel znaleziono następnego dnia. W zasadzie nawet nie było ukryte. Na ciele znaleziono ponad 300 ran ciętych, kłutych i tłuczonych. Motywy zbrodni łączyły ze sobą zazdrość i fascynację okultyzmem. Christy Pike twierdziła, że rytuał miał dać jej siłę. Prokuratorzy oczywiście nie mieli wątpliwości co do winy Christy, kwalifikując jej czyn jako morderskwo z premedytacją pierwszego stopnia z elementami sadyzmu. Została ona aresztowana 13 stycznia 1995 roku. Przyznała się do winy od razu, a jej proces skoncentrowany był nie tyle na udowodnieniu winy, która była bezsprzeczna, co na wymiarze kary.

Proces, jak na warunki amerykańskie, zakończył się wręcz w ekspresowym tempie, bo już po dwóch tygodniach ława przysięgłych uznała Christinę Gail Pike winną morderstwa pierwszego stopnia i spisku. Przypomnę, że na ławie oskarżonych zasiadało troje sprawców. Shadola Peterson, która pomagała zwabić ofiarę do parku, poszła na układ z prokuraturą i otrzymała 6 lat pozbawienia wolności. Tadrell Sheep w związku z tym, że w chwili popełnienia przestępstwa był nieletni, został skazany na dożywocie. Christina Pike jako osoba dorosła usłyszała wyrok śmierci. Sędzia uznał okrucieństwo zbrodni za czynnik dodatkowo obciążający.

Po ogłoszeniu wyroku, Christina Pike została przetransportowana do zakładu karnego Tennessee Prison for Women w Nashville, gdzie od początku przebywała w celi śmierci. Nie tak dawno na tym kanale opublikowałem odcinek o więzieniach typu Supermax, gdzie opisuje naprawdę ciężkie warunki odbywania kary dożywotniego pozbawienia wolności w takich specjalnych jednostkach penitencjarnych. Także zapraszam do odsłuchania. Otóż cele śmierci w USA są bardzo podobne. Są to małe betonowe pomieszczenia zaprojektowane z myślą o maksymalnej izolacji osadzonego. Więźniowie spędzają w celach 23 godziny na dobę, a rozmiar celi to około 7,5 metra kwadratowego, ponieważ 8 na 10 stóp, czyli 2,5 na 3 metry.

W Stanach Zjednoczonych niektóre Stany, jak na przykład Colorado, ograniczają tego typu cele, natomiast cela śmierci pozostaje zawsze surowa. Wróćmy jednak do Christiny. Od początku jej pobytu w celi śmierci trwały liczne apelacje. W 2004 roku Sąd Apelacyjny w Tennessee potwierdził wyrok, nie znajdując żadnych okoliczności łagodzących ani uchybień proceduralnych. W 2011 roku Sąd odrzucił wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy ze względu na niekompetencje poprzednich obrońców oraz traumę z dzieciństwa Christiny. W 2019 roku VI Okręg Apelacyjny USA odrzucił kolejny wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, argumentując, że Pike miała sprawiedliwy proces.

Przepraszam, ale ja mam naturalną tendencję do robienia sobie żartów. Wybaczcie. Christina Pike może jeszcze apelować o ułaskawienie do gubernatora i odbywa się to w Stanach Zjednoczonych w taki sposób, że na decyzję gubernatora nawet już w celi śmierci, tej docelowej śmierci, gdzie już skazany jest przypięty do KONIEC!

Wspomniałem o dwóch popularnych metodach wykonania egzekucji w Stanach Zjednoczonych. W Tennessee domyślną metodą jest wstrzyknięcie trucizny. Natomiast skazani przed rokiem 1999, jak właśnie Christina Pike, mogą wybrać zastrzyk lub krzesło elektryczne. Także jak wiadomo każda kobieta lubi mieć wybór, co nie zmienia faktu, że Christyna jeszcze nie zdecydowała. Prawdopodobnie będzie to wstrzyknięcie trucizny jako metoda domyślna, która skądinąd jest dosyć mocno kontrowersyjna ze względu na to, że odbyło się w Stanach wiele nieskutecznych albo zdecydowanie zbyt długich i bolesnych egzekucji. Skoro już jestem przy tym temacie, dodam, że w Stanach Zjednoczonych kara śmierci jest regulowana na poziomie stanowym, z możliwością stosowania również na poziomie federalnym i wojskowym.

Metoda uśmiercania za pomocą gazu azotowego to zupełna nowość, Bo tak to już jest, że słynni amerykańscy naukowcy pracują w zasadzie nad wszystkim, również nad nowoczesnymi metodami uśmiercania w imieniu prawa. W związku z tym metoda polega na tym, że skazany jest umieszczany w specjalnej komorze, ale zamiast trującego gazu Jest tam tłoczony azot, który zastępuje powietrze. W związku z tym skazany oddycha sobie jakby nigdy nic. Z tym, że ponieważ nie oddycha tlenem, po jakimś czasie traci przytomność i się po prostu dusi. Wracając do Christiny Pike. Kobiety w USA to tylko 2% skazanych na śmierć.