Legia Cudzoziemska od środka. Bez mitów i legend – Michał Szpot |#45
Z Michałem Szpotem rozmawiamy o tym, jak naprawdę wygląda życie w Legii Cudzoziemskiej.Nie z opowieści, nie z forów i mitów, tylko z własnego doświadczenia – z misji, selekcji i codzienności w jednej z najbardziej wymagających formacji świata.Michał służył przez lata, przeszedł przez miejsca i sytuacje, które wielu zna tylko z filmów.Bez patosu i sensacji opowiada o tym, co znaczy przetrwać, jak wygląda prawdziwa dyscyplina, lojalność i granice człowieczeństwa w praktyce.To szczera rozmowa o służbie, decyzjach, które zostają na całe życie, i o tym, jak wygląda świat widziany oczami człowieka, który naprawdę „tam” był.W odcinku:🪖 Jak wygląda selekcja i służba w Legii Cudzoziemskiej od środka🔥 Co jest prawdą, a co mitem w opowieściach o Legii🧠 Jak wygląda psychika żołnierza w ekstremalnych warunkach💬 Jakie są niepisane zasady i hierarchia w oddziale🌍 O wojnie, dyscyplinie, lojalności i granicach przetrwania Rozmowa bez filtrów, bez legend i bez cenzury. Dla tych, którzy chcą wiedzieć, jak wygląda prawda.🔔 Kliknij suba i dzwonek – dzięki temu będziesz z nami na bieżąco.💬 Masz coś do dodania? Zostaw komentarz. 🧠 Znasz kogoś, kto powinien to usłyszeć? – podeślij mu ten odcinek.📩 Współpraca, pomysł, wsparcie → [email protected]☕ Jeśli czujesz, że to, co robimy, ma dla Ciebie wartość –możesz postawić nam wirtualną kawę tutaj: 👉 buymeacoffee.com/mistrzowskie_rozmowy 🏡 Partnerem tego odcinka jest Level Nieruchomości – firma, która od lat pomaga podejmować mądre decyzje mieszkaniowe i inwestycyjne w Elblągu i okolicach.📚 Jeśli interesuje Cię trening z głową – sprawdź książki i e-booki Artura Jobdy.🌟 10% zniżki z kodem: podcastmr🛒 Kupisz na: arturjobda.pl🪄 Shorts i Reelsy tworzymy z Submagic: • Auto-napisy, efekty, B-roll w minutę• Nielimitowane Shorts z długich filmów🌟 –10% zniżki z kodem: podcastmr🔗 Kupisz na: submagic.co
Zawsze mnie to kręciło, żeby sobie tam posiedzieć, popatrzeć. Lubiłem sam sobie tam posiedzieć i patrzeć na te medale. I babcia zawsze goniła, żeby tam, jak to wiadomo, żeby nie dotykać kredensu i nas goniła. Gdzieś tu był ten pierwszy już taki, jak to się mówi, zaszczepienie wojskiem. Zawsze miałem, zawsze mnie, zawsze od dziecka lubiłem filmy wojenne, wojskowe, tematykę wojskową, ale gdyby ktoś mi powiedział, że zostanę żołnierzem, to powiedziałbym, że można mi uciąć dwie ręce, bo zostanę sportowcem. I tu właśnie jest taki fajny paradoks, że człowiek nie zna jutra. Człowiek dzisiaj jest na szczycie, może być na dnie, można być na dnie, można być na szczycie.
Podczas egzaminu końcowego zajmuję wysokie trzecie miejsce na swoją kompanię. Żeby być trzecim to trzeba było być kozakiem. A byli chłopcy ze Specnazu, z różnych jednostek amerykańskich, z SAS, byli komandosi i ja gdzie nigdy nie byłem w wojsku, chłopak znikąd i strzelanie miałem dobre. Ja to mówię, no po prostu miałem to po dziadku w DNA. Gdzieś to jest... Wiadomo, każdy wie, że pewne rzeczy są zapisane w DNA. Jest, jest. Jak coś rodzinnie jest, to to idzie dalej w genach. I człowiek tego nie zmieni. I dostaje się... Dostaję się na moją jednostkę, gdzie została mi przydzielona tak zwana kompania karna.
Otaczaliśmy miasteczko i przeszukiwaliśmy całe chałupa po chałupie z przeszukiwaniem broni i różnych sprzętów. Mówisz z Amerykanami, z NATO. Powiedz mi, jak NATO, jak żołnierze NATO patrzyli na was jako na żołnierzy Legii? Jak oni w ogóle was postrzegali? No wiadomo, że legioniste są zawsze postrzegani troszeczkę taki faworyzowani, gdzieś jak Amerykanie, czy w tamtych czasach Specnaz, czy SAS, to powiem tak, są takie filary wojsk światowych i zawsze jak były jakieś takie międzynarodowe zawody, zawsze Legia odgrywała pierwszy skrzypc, a po drugie
Trzało się do paki na dwa, trzy tygodnie czy tam miesiąc. Ale to też fajna przygoda, bo tam jest odmóżdżanie i to jest taki, ja bym to nazwał, to jest taki naprawdę dla kozaków. Nie słucha, a był w Legii Cudzoziemskiej w latach 99, 2000, 2001, a dostał się do więzienia w Legii. No to wie, o czym mówię. To fajne było, bo u nas było, że mury były i nie było dachu. I to takie przeżycie, że idziesz do pudła, patrzysz, dachu nie ma. Masakra, deszcz, nie deszcz. Wiadomo, jeszcze tak zrobione, że te mury są dość takie wysokie, ale były takie jaja, że niektórzy chłopaki brali łóżka i te łóżka złączali i w nocy wychodzili na dyskotekę.
Was nie interesowało to, tylko jechaliście swoje. Jedziemy swoje, robimy robotę i nie interesuje nas... Nawet w Afganistanie czy gdzie indziej, gdzie zaraz opowiem, gdzie byłem, nie interesowało mnie strona konfliktu. To jest taka przenośnia nieinteresowała. Wiadomo, że człowiek się interesuje wszystkim, ale gdzieś tak z założenia jedziesz i dowódca dowodzi, jesteś oddany Legii Cudzoziemskiej i to dowódca ma nad tobą jak gdyby... Nad tobą panuje i ci mówi, robimy to, robimy tamto i ty masz to takie oddanie, że robisz to dla Legii Cudzoziemskiej. Gdybyśmy mieli być po stronie albańskiej w tym konflikcie, to bylibyśmy po stronie albańskiej.
Wiadomo, wojna zaczęła się w 2001. No i my jedziemy, jedne z jako pierwszych wojsk francuskich, jedziemy do Afganistanu. I słuchaj, dowódca... Aha, jest zbiórka. Że wszyscy na dwór, zbióreczka, no i wszyscy się zbieramy na dwór, no i nam tłumaczą mniej więcej, że słuchajcie, pozbierajcie sobie trochę rzeczy, weźcie sobie coś tam zimnego, tego, bo jedziemy, bo jedziemy. No i żeśmy nie analizowali, gdzie jedziemy, tylko wszyscy zadowoleni, że o, coś nam tam szykują, może jakiś odpoczyneczek, wiesz, że będzie coś fajnego. I słuchaj, wywożą nas, bo to się...
Już długo jechaliśmy autobusami, zaczęliśmy coś kombinować, że coś za długo trwa ta wycieczka tym autobusem, wiesz, i dojeżdżamy do Brunson. I z Brunson przyjeżdżają po nas ratraki. Ratrakami wywożą nas w kierunku Mont Blanc. Nie jesteśmy po samym Mont Blanc, bo do Mont Blanc mamy iść piechotą. Powiem Ci, że to się nazywa kurs komandosa drugiego stopnia czy trzeciego, już nie pamiętam, który to był stopień. Wiem, że ludzie z całego świata przyjeżdżają, oficerowie, żeby przeżyć ten kurs Agilism Mountain tam właśnie pod Mont Blanc.
I z tego co wiem, że były tam wypadki śmiertelne, odmrożenia są, palce... U nas też chyba dwóch żołnierzy straciło palce u nóg z odmrożeń. Można sobie odmrozić rękę, temperatury... Wiem coś o tym, w wojsku też to, w wojsku miałem to. Normalnie jak w koksownik palcem walnąłem, jak mi palce przymarzły, bo musiałem zdjąć rękawiczkę na minusie do kałacha, nie? I jak palcem w koksownik, to jak w ogóle metalowym prętem, nie? Akurat powiem Ci, że ja byłem dobrym żołnierzem. Uważałem się jednego z lepszych, zawsze byłem przygotowany, zawsze uczyłem się tego, co powiedział instruktor.
Bo słuchaj, przyjeżdżają po nas rataki i no i słuchaj, już wiemy, że to już, że jest po nas, wiesz, zaczynają się śmiać, że, że zafundują nam, wiesz, zafundują nam coś ekstra. No i przychodzi tam dowódca i mówi, słuchajcie, że tu jesteśmy na szkoleniu, bo w Afganistanie prawdopodobnie będziecie w Himalajach i musicie być gotowi, że gdybyście trzeba było przeżyć, wiesz, i tego. No i powiem ci, że drugi raz bym tego nie chciał przeżyć, tego Mont Blanc, bo raz, że miałem przegrzanie mózgu, nie wiem jak to po polsku się nazywa, czy przegrzanie mózgu, to tak zwany mózg nie nadąża chłodzić organizmu. W ogóle traci kontrolę chłodzenia nad swoim organizmem.
Od czego to się dzieje? No z przemęczenia organizmu, że on jest tak przemęczony, że po prostu on już nie nadaje, nie ma możliwości chłodzenia tego organizmu i gdzieś traci, ten komputer traci kontrolę nad wszystkim. I to jest fajne doświadczenie. Po czym to najbardziej tak? Słuchaj, zaraz ci opowiem, bo słuchaj... Wjeżdżamy w stronę Mont Blanc. Zwożą nas takie małe bazy francuskie wojsk specjalnych, gdzie tam mają podbudowane takie małe budyneczki. Tam się rozkładamy. No i z początku tak sobie mówimy, ty, no w sumie wiesz, śniegu, popachy, zimno. Tam było minus 20, a w niektórych miejscach było i minus 25, bo to są tam takie koliny, doliny, gdzie są najmroźniejsze miejsca we Francji.
Czyli codziennie rano bierzemy, zbieramy się i codziennie rano wyjeżdżamy. Wyjeżdżamy w Afganistan i po prostu jeździmy po Afganistanie i zbieramy informacje. Staramy się przekupywać w każdej wiosce. Tak jak u nas w wioskach są burmistrz czy sołtysi, to tam też w tych wioskach są Jakieś tam te przepostwo i staramy się jeździć w takie wioski, zbierać z nimi, zbierać ich zaufanie i po jakimś czasie jakieś tam propozycje przekupstwa, żeby dowiedzieć się, czy są tu talibanowie, czy są ekstremiści, czy wiemy, gdzie jest broń pochowana i tak... Sztuka wojny.
Sztuka wojny. No wiadomo, że słuchaj... Przed nami w wąwozie zginęło 11 Francuzów z naszych wojsk, gdzie zostali dość dobrze zmasakrowani. I po nas też chłopacy zostali dość dobrze zmasakrowani, gdzie zostali złapani w wąwozie. My akurat nie zostaliśmy nigdzie zaskoczeni, bo byliśmy ciągle bardzo dobrze przygotowani. Jeździliśmy bardzo szybko, mam gdzieś tam nagrania, to Ci powiem, że tyle ile, bo jeździłem takim wojskowym samochodem na paliwie lotniczym, gdzie tam jeździło się pod te F-16 amerykańskie, tam tankowaliśmy te pojazdy i później tam dorzucali jakieś tam, ci specjalisty dorzucali jakieś tam...
No i słuchaj, to trwa godzinę, dwie, trzy, zanim dostaną pozwolenia, zanim ściągną wojska, zanim przyjadą Słowacy. I słuchaj, ten chłop, będę ich nazywał sołtysami. I ten sołtys przychodzi, te wiochy i nam coś tam się drze po ich języku. No i słuchaj, my wołamy znowu tłumacza, tam wołają tłumacza, weź tam tłumacz co on tam gada, nie? No i on mówi słuchaj ludzie, słuchaj ile to jeszcze będzie trwało? Mówił, ludzie chcą wracać do domów, bo u nas jest religia, o tej i o tej kobiety muszą być w domu, a tu te dziewczynki muszą być wszystkie też w domach już, bo jeżeli talibanowie to wyłapią tego, to się tu może za chwilę dużo wydarzyć.
I później żeśmy tak śmiali, bo ja mówię, oni muszą nas tak tu mieć dość, że masakra. A później z takich też fajnych akcji jedziemy gdzieś tam. Dostaliśmy w sześciu pozwolenie od dowódcy. Gdzieś tam specjalna misja i mamy jechać w Himalaje, żeby zbierać informacje. W Himalajach ogólnie jeździliśmy, bo szukaliśmy jak gdyby guza. Szukaliśmy medali, żeby nas zaatakowali, żebyśmy mogli trochę poszczelać. Jechaliśmy ich troszeczkę prowokować, żeby doszło między nami do wymiany ognia. I słuchaj, jedziemy i...
I ten samochód nasz, on zaczyna w tym ugrzązną. I ja nagle wszystko zatrzymuję, żeby dalej w to nie brnąć, bo nie mogliśmy być w miejscu, w którym byliśmy. No bo dowódca sobie wybrał jakąś tam inną drogę, że pojedziemy jakimś tam innym skrótem, coś tu tego, wiadomo jak żołnierze, tu karta tego i wiemy o tym, że gdybyśmy obrócili samochód, to musielibyśmy wzywać prawdopodobnie wojska amerykańskie z helikopterem, żeby helikopterem nas ściągali z tego miejsca. No ale wiadomo, skandal dowódca, najlepszy kapral i najlepsi żołnierze jadą i obracają samochód. No i ja mówię dowódcy słuchaj,
Całym tym wozem bojowym biorę rozpęd, ale taki naprawdę, wiesz, na siekę na wprost. Rozpędzam to wszystko, uderzam w ten mur i na całe moje szczęście ten samochód się obrócił i tak jakby wrócił z powrotem na swoją drogę. I słuchaj teraz tego. Nagle... Przychodzą Afgańczycy i nas wszyscy otaczają. Ale wszyscy. Otaczają nas i zaczyna się podląkowa sytuacja, bo wszyscy zaczynają krzyczeć po afgańsku tego i nikt nas nie chce przepuścić. No i słuchaj, dowódca woła tego tłumacza i mówi, tłumacz co on gada i on mówi, wiesz co, on tłumaczy tutaj, że wy już stąd nie wyjedziecie, dopóki nie naprawicie tej drogi.
I trzymam te granety, wiesz, i krzyczę do tego tłumacza, tłumacz mu, mówię, tłumacz mu, co mówię, i taką presję robię psychologiczną, że nie blefuję, a blefowałem, wiesz, ale dowódca mój blady i krzyczy, pójdziesz za to siedzieć, Szpot, pójdziesz siedzieć, co ty robisz, a ja do niego mam odlecieć i krzyczę, że wyciągnę zawleczki, wybieraj, albo remontujemy drogę, albo wyciągam zawleczki. No ale Fgancik też nas nie zna i nie wie, czy blefuje, czy nie, bo gram, dobrze grę, wiesz, a sytuacja jest naprawdę taka podbronkowa, gdzie było ich już coraz więcej i może... A nas było tylko sześciu i za chwilę byłoby, że już byśmy nie wyjechali stamtąd, bo... Bo nie wiem, czy masz amunicję na wszystkich, wiesz, to nie jest, nie masz amunicji nieskończonej w samochodzie, że se bierzesz i se pykasz całą noc i se wymieniasz magazynki.
Ja do tych żołnierzy mówię, pakować się, pakować się. Wiadomo, że klnę, tu nie chcę klnąć, ale wiadomo, całym repertuarem francuskim jadę do żołnierzy, bo oni zaczynają się tu rozbierać, ten karabin gdzieś chować, coś tego. Ja mówię, pakować się. I chłopaki pakują się, i rura, i wyjeżdżamy stamtąd. Dowódca Blady mówi, Szpot, może nas uratowałeś, ale ci powiem, że poszedłbyś za to siedzieć, co zrobiłeś. No to wiadomo, trzeba byłoby z tego napisać protokół, poszłoby to wyżej. Żołnierz natowski to właśnie to, o czym mówię, że żołnierz natowski wyciągnął do cywili dwa granaty. Normalnie polski żołnierz idzie siedzieć w ten sam dzień, wyciąga dwa granaty do cywilów.
Wiesz, ale bo z przodu to są takie jakby amfibie i z dołu jest, z przodu jest wentylator i to było coś pięknego, jak ten przód wybucha. I cały ten płomień taki... I ja mówię do tego kaprała, dawaj, w samochodzie masz takie butle, że naciskasz butle i ta butla gasi cały ogień i słuchaj, ten naciska tą butlę, z tej butli wylatuje ta ryłka i ten płomień zamiast lecieć do silnika leci w nas. No i samochód się pali, spalił się, my wychodzimy z samochodu. On w środku jak gdyby spalić się nie może, bo jest tak zrobiony, że jest jakoś tam tak odgrodzony w pewnym momencie drugą metalem. Później jest jeszcze takie zabezpieczenie, które sam zaczyna gasić silnik.
Wszyscy zaczynają krzyczeć, dolar, dolar. I ja mówię, że słuchaj, ja mówię, ha, i zaczynają rzucać nas kamieniami. Ja chowam się do pojazdu, mówię do drugiego pojazdu, mówię, słuchaj, przeładujcie broń. I decyzja teraz, czy jedziemy na grubo i przejeżdżamy przez cały tłum, czy strzelamy, czy co robimy, bo czy czekamy na posiłki, ale zanim tu posiłki wyjadą, no to tu mamy głowy poucinane, bo to jest sytuacja bez wyjścia. No i słuchaj... Ja mówię znowu do tłumacza, ja mówię tłumacz, dawaj będziesz tłumaczył o co historia chodzi. No i wiesz, ja jako kapra otwieram klapę, jakiś łeboń tam kamieniem rzuca.
Bo podchodzą do samochodu, mógł zobaczyć ile jest w samochodzie, mógł zobaczyć broń, mógł zobaczyć co robimy, czy jesteśmy przygotowani. Takie proste, jednak jak te dzieci podchodziły, człowiek czuł taki respekt, że w każdej chwili możesz się kiedyś wysadzić w powietrze, że ktoś się może wysadzić. No dobrze, że się nikt nie wysadził i to też taka fajna historia, gdzie to zapamiętałem do końca życia tą historię, chociaż to jednak taki był dobry stresik. A drugi raz miałem właśnie też taką historię kałową, śmieszną, żeby ktoś nie myślał, że to człowiek ma jakieś zboczenie na kało, ale to jest takie życiowe, że każdy z nas musi się załatwiać i powiem, że słuchaj, jesteśmy też na jakiejś tam misji, jedziemy ochraniać szkoły,
Powiem Ci, że musi być to makabra, żyć między takimi zwierzętami. Ale potrafią same zaatakować, czy trzeba by je sprowokować, czy nie wiadomo? Słuchaj, no na pewno atakują, że jak takie zwierzę jest głodne i są trzy, to one chyba w momencie, ty dla niej, one sobie na pewno nie tłumaczą, patrz człowiek, to weź go zostawimy, bo to człowiek przyszedł do nas tutaj, nie? Tylko ty jesteś na ich terytorium i może się wydarzyć w każdej chwili jakiś tam atak, ale miałem ten moment szczęścia, że, ale popatrz, Musiałem gdzieś być, gdzieś obok gdzieś gniazda, bo słuchaj, cały Afganistan to jest teoretycznie oprócz Himalaii to jest wszystko płasko, wszędzie płasko, wszędzie piasek, piasek, piasek, piasek i taka glina, piasek, glina i ci powiem, że nagle
Pokazano wszystkie 22 dopasowania. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Partnerem odcinka jest Level Nieruchomości. Szukasz mieszkania lub domu? Zaufaj najlepszym.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
„Partnerem odcinka jest Level Nieruchomości. Szukasz mieszkania lub domu? Zaufaj najlepszym."
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
Nie z opowieści, nie z forów i mitów, tylko z własnego doświadczenia – z misji, selekcji i codzienności w jednej z najbardziej wymagających formacji świata.
Michał służył przez lata, przeszedł przez miejsca i sytuacje, które wielu zna tylko z filmów.
Bez patosu i sensacji opowiada o tym, co znaczy przetrwać, jak wygląda prawdziwa dyscyplina, lojalność i granice człowieczeństwa w praktyce.
To szczera rozmowa o służbie, decyzjach, które zostają na całe życie, i o tym, jak wygląda świat widziany oczami człowieka, który naprawdę „tam” był.
W odcinku:
🪖 Jak wygląda selekcja i służba w Legii Cudzoziemskiej od środka
🔥 Co jest prawdą, a co mitem w opowieściach o Legii
🧠 Jak wygląda psychika żołnierza w ekstremalnych warunkach
💬 Jakie są niepisane zasady i hierarchia w oddziale
🌍 O wojnie, dyscyplinie, lojalności i granicach przetrwania Rozmowa bez filtrów, bez legend i bez cenzury. Dla tych, którzy chcą wiedzieć, jak wygląda prawda.
🔔 Kliknij suba i dzwonek – dzięki temu będziesz z nami na bieżąco.
💬 Masz coś do dodania? Zostaw komentarz.
🧠 Znasz kogoś, kto powinien to usłyszeć? – podeślij mu ten odcinek.
📩 Współpraca, pomysł, wsparcie → [email protected]
☕ Jeśli czujesz, że to, co robimy, ma dla Ciebie wartość –
możesz postawić nam wirtualną kawę tutaj: 👉 buymeacoffee.com/mistrzowskie_rozmowy
🏡 Partnerem tego odcinka jest Level Nieruchomości – firma, która od lat pomaga podejmować mądre decyzje mieszkaniowe i inwestycyjne w Elblągu i okolicach.
📚 Jeśli interesuje Cię trening z głową – sprawdź książki i e-booki Artura Jobdy.
🌟 10% zniżki z kodem: podcastmr
🛒 Kupisz na: arturjobda.pl
🪄 Shorts i Reelsy tworzymy z Submagic:
• Auto-napisy, efekty, B-roll w minutę
• Nielimitowane Shorts z długich filmów
🌟 –10% zniżki z kodem: podcastmr
🔗 Kupisz na: submagic.co