Kiedy opadają żarty, zostaje prawda. Kim naprawdę jest Rafał Jackiewicz? | #56

Ja walki wygrywam, dostaję eliminator w walkę o Mistrza Świata. Wygrywam. Kurwa, człowieku, walczą mistrza świata. Jako piąty Polak w historii polskiego boksu walczą mistrza świata. IBF. Ja. Ham spod kubielskiej remizy. Kurde. Biorę kasę za walkę. Wpłacamy, wiesz, pierwszą kasę za mieszkanie, wprowadzamy się. Z deweloperem się dogaduję, że walkę wygram o Mistrze Świata, to spłacę albo część spłacę i potem, wiesz, będę miał następne walki, to będę krasę miał, to, kurde, wiesz, będę bogaty, kupimy chatę, kurna, zajebiście, żyjemy, nie remontujemy, tylko wykańczamy mieszkanie, wiesz, wyposażamy, wszystko jest fajnie, kurna, człowieku.

Tak, 2008, 2009, 2010. Z zewnątrz to wyglądało jak tak, wiesz, spełnienie marzeń, nie? Ale co było w tobie, tak naprawdę? Ty, panie psycholog. We mnie była duma i kurna i niedowierzanie, że ja tam jestem. Ja walczę o Mistrza Świata IBF. Ja moje marzenie spełniłem w 2006 w maju, kiedy zdobyłem Mistrza Świata IBC. To było moje marzenie, zostać Mistrzem Świata nawet najsłabszej federacji. Udało mi się takiej drugoligowej, co prawda nie najsłabszej, ale takiej gdzieś tam drugoligowej. Ale człowieku, ja walczyłem o Mistrza Świata IBF. Ja. Przecież aż niedawno, kurwa, piłem wina, kurde, za piecem, kurda, w kołbieli, w remizie. W kołbieli, właśnie. Tak. Człowieku, a ja dzisiaj walczę o Mistrza Świata i BF.

Z człowiekiem, z którym już raz wygrałem. Co prawda, no, taka była walka wyrównana, no dobra, bo gdzieś nie byłem przegrał, dobra, spoko, ale wygrałem. Ej, ja walczę o Mistrza Świata i BF. Szok i niedowierzanie. Walczyłem, ja zostałem Mistrzem Świata już przed walką. Plakaty podpisywałem, Mistrz Świata IBF. Ja, kurwa, przyjadę, to już nie myliście się i mogli dopchać. Ja byłem taki pewny, tak przygotowany, tak dobrze waga zrobiona, tak dobrze obóz, kurna, wiesz, odwalony, wszystkie treningi, sparingi, wszystko zajebiście. Ja pojechałem, nie okazało się, że, kurwa, że ja muszę jeszcze walkę stoczyć i wygrać. Ja wchodzę do ringu, kurwa, a tam takie potężne ciosy idą, ja się nie mogę przebić, przełamać. Jestem taki malutki, kurna, w porównaniu do niego, jak on mocno bił.

Ja po prostu się nie mogłem przebić. Gdzieś tam runda lepsza, dobra, lepsza, gorsza. U jednego sędziego wygrałem trzy, u drugiego wygrałem trzy. Kurwa, dwa do remisu, gdzieś tam takie naciągane, ten remis okej. Ale kurwa, faktycznie przebiłem tą walkę. A ja już byłem mistrzem świata. I znowu załamka, jak już wiemy. Ale to była, wiesz, to była walka o pas na najwyższym poziomie. To było Federacji IBF, to była druga federacja taka na świecie, najmocniejsza, bo to czołówka. WBC. WBC, IBF. WBO, WBA. To była WBO. No to, wiesz, to... Top topów.

Kurwa człowieku. Jakie myśli miałeś? Bijesz go i Rafał, ty kurde ej, jednak nie jesteś. Nie mogę, nie miałem takich myśli. Ja po prostu wyszedłem i po prostu tak potężnie bił, że ja po prostu nie mogłem się przebić. Ja po prostu byłem bezradny. Ja byłem jak dziecko. Taki mały, taki chudziutki, porównując z tym, z jego siłą. Z jego ilością ciosów, z silnych ciosów, każdy cios tam bolał, każdy. Ja nie mogłem po prostu się przebić. Gdyby nie Magarda, to bym skończył przed czasem. W ryj bym dostał, w łeb. Ale ja po prostu się nie mogłem przebić, bo byłem... Ja po prostu tego dnia... Jakby to powiedzieć tak, kurna, wiesz... Przysłowiowo nie byłem, kurwa, tym Rafałem Jackiewiczem, który walczył jeszcze dwa lata temu eliminator IBF.