Przed Pałacem z przedmiotem jak broń. Chciał spotkania

Zmarła była bratanicą Mirosława Kozłowicza, wiceprezydenta Bydgoszczy, który publicznie pożegnał ją we wzruszającym wpisie. Do zdarzenia miało dojść we wtorek, 11 sierpnia bieżącego roku. Tego dnia Karolina wybrała się w Tatry na jeden z najbardziej wymagających szlaków w polskich górach. Orla Perć od lat uchodzi za trasę przeznaczoną dla osób dobrze przygotowanych, świadomych ryzyka i zmiennych warunków, jakie potrafią zaskoczyć nawet doświadczonych turystów. Według dostępnych informacji właśnie tam rozegrały się wydarzenia, które zakończyły jej wyprawę. Wieczorem ratownicy górscy zostali powiadomieni przez turystę, który przechodził przez Dolinę Pańszczyzny. To on zauważył ciało kobiety i zaalarmował służby.

Późniejsze ustalenia miały wskazywać, że doszło do wypadku podczas górskiej wędrówki. Nic nie podano o okolicznościach, które mogłyby sugerować inny przebieg zdarzeń. W centrum tej historii od początku pozostają więc niesensacyjne szczegóły, lecz pytanie o to, jak w jednej chwili mogło dojść do tak nagłego końca wyprawy osoby, która góry znała bardzo dobrze. Informacja o śmierci Karoliny szybko dotarła do Bydgoszczy. Tam głos zabrał jej wuj, Mirosław Kozłowicz. Na swoim profilu społecznościowym napisał, że rodzina wciąż nie potrafi uwierzyć, iż Karoliny nie ma już wśród nich. W tym pożegnaniu nie skupił się tylko na samym zdarzeniu. Przede wszystkim próbował opisać kim była na co dzień i jaką pustkę pozostawiła po sobie wśród najbliższych.

Nie była przypadkową turystką, która bez przygotowania trafia w niebezpieczne miejsce. Mirosław Kozłowicz zaznaczył, że jego bratanica byla osobą rozsądną, doświadczoną i świadomą zagrożeń związanych z wysokogórskimi wyprawami. Właśnie dlatego wiadomość o jej śmierci okazała się dla rodziny tak trudna do przyjęcia. W pożegnalnych słowach wuj podkreślił, że Karolina nie ruszyła na Orlą Perć bez wiedzy i przygotowania. Miała znać charakter tego szlaku i zdawać sobie sprawę z ryzyka. To sprawia, że w tej historii jeszcze mocniej wybrzmiała bezradność, z jaką bliscy próbują dziś zrozumieć, co wydarzyło się tamtego dnia. Nie szukają wielkich słów. Zostają przy prostym, bolesnym fakcie, że mimo doświadczenia i rozwagi coś doprowadziło do śmiertelnego finału tej wyprawy.