Matey Kaziyski: Never-ending volleyball story of Bulgarian legend (MW Podcast #27)

Był to nowoczesny gracz, grał na zewnątrz kilka lat temu i miał dobre doświadczenie na dobrym poziomie. I rzeczy, które nauczył mnie nikt w Bułgarii... Nic nie mówiło mi o volleballu. Jak myśleć, jak się przyjmować sytuacji, jak je przygotować przed nami. Dla mnie to była wyjątkowa doświadczalność. I także w pierwszym roku, oczywiście kontakt z Dinamo. To był jego kontakt, bo był dobrym przyjacielem z Alekną, trenerem w tamtym czasie w Dinamo Moskwie. I on wysłał mnie tam, żeby zrobić następny krok w mojej karierze. I on mówił mi, chcę, żebyś grał, chcę, żebyś nie myślał o sobie jako ośrodkowca, ale musisz walczyć codziennie, by wygrać miejsce na meczu i tak dalej.

Bo jak miałem 20 lat, bo miałem 20 lat i zrobiłem 21, kiedy tam poszedłem, jak był 20 lat, Najwyższy poziom drużyny, ponieważ Dinamo grał w Ligie Mistrzostw, Dinamo był zawsze pretenderem w Ligie Rosyjskiej, a Liga Rosyjska była zawsze uważana jako, jeśli nie najlepsza, jakaś druga najlepsza w świecie. W tej chwili, ponieważ w tej chwili Polska nie była tak silna, Francja była mniej silna, jak Italia, i myślę, że jest tak. Więc nie było wielkiej konkurencji dla Ligi Italijskiej, oprócz Rosji. Byłem bardzo ambicjonalny, nie wiem czy to jest odpowiednie słowo, ale byłam bardzo ambicjonalny, ale nie wiedziałem, w jakim środowisku się spotkałem.

Idea na ten moment była, że Zorabu zostanie head coachem drugiej drużyny Dynamo, która nazywa się LUT. Ale w końcu I don't remember exactly how it happened, but the court for the head coach there just changed and he ended up being second coach. So for me it was like a great laid back because I had not only a friend and a known face, but also the coach that brought me there with me to help me during the difficult times. I jeśli musisz wyobrazić się na sezon 0.1, kiedy myślisz, że miałeś największą naprawę w twojej formie, w twoich umiejętnościach, to będą to sezony w Bulgarii, w Rosji, albo na początku Italii?