Lorenzo Pope: I wanted to be like Bartosz Kurek (MW Podcast #55)

Michał Winiarczyk Podcast 55. Names mentioned by Bartosz Kurek MW Podcast 55. Names mentioned by Bartosz Kurek MW Podcast 55. To nic innego jak Polska? Tak, na pewno, szczerze mówiąc. Mówiliśmy o tym ostatnio. Myśleliśmy, że wygramy finał. Myśleliśmy, że wygramy zwycięstwo. Witam, Lorenzo. Bardzo dziękuję, że zapraszałeś do mojego podcastu. To świetne przyjemność zaprezentować Cię.

It's a great pleasure to see you for another year in Poland. No, it's good to be here. Thank you for having me. Enjoy Poland so far. Especially the Zulik is very good here in Poland. I co z... tak jak mówiłem przed wywiadem, co z powodem? Nie jesteś przyzwyczajony do polskiego powietrza. Przepraszam, teraz jestem w domu, jest dla mnie duży powietrze, w porównaniu do Australii. Duży powietrze, temperatury spadają, ale jest w porządku, próbuję się do tego przyzwyczaić. Ale tak, nie za źle. Kiedy przygotowywałem się do wywiadu, jedna z pytań, która przychodzi mi na myśl jest... Kto naprawdę jest Lorenzo Pope? Gdzie on pochodzi? Bo urodziłeś się w Niemczech, na zewnątrz Oklędu.

Mieszkałeś z Samoa. Tak. I urodziłeś się w Melbourne. Tak. Kto Lorenzo Pope naprawdę jest? To trochę szaleństwo. Moja podróż była trochę szaleństwa z voleyballem, ale także z moją żywnością na zewnątrz. Ja urodziłem się w południowym Aucklandie, w New Zealandie i szczęśliwie moja rodzina i ja zdecydowaliśmy się, że chcielibyśmy przejechać do Melbourne, Australia. Wybraliśmy miasto, które było podobne do Aucklandu, gdzie urodziłem się, zwłaszcza pod względem powodowym. Czasami jest trochę zimno, ale jest idealna temperatura. Wszyscy moi rodzice urodzili się w Samoa.

Michał Winiarczyk, Lorenzo Pope Podcast 55. Names mentioned, Bartosz Kurek MW Podcast 55. To dobrze, że mam takiego ojca. On zawsze próbuje, żebym był lepszy. Czasami chcę, żeby mój ojciec powiedział mi, że to dobry mecz. A co z mamą? Moja mama jest moją najwyższą wsparciem. Poczekaj czy stracisz, dobry czy zły mecz, ona zawsze mnie wspiera. Ale mój ojciec mówi mi, że to dobry mecz. Mógłbym wygrać może 20 punktów w jednym meczu, a on mi powie, czemu nie wygrałeś 40 punktów.

Ale jedną rzeczą, którą zauważyłem w jego meczu, to... Michał Winiarczyk, Lorenzo Pope, Polish Volleyball Club Rezende, Barkom-Każany Lviv Wielokrotnie grał w zespołowej zespołowej. Teraz odnosi się jego doświadczenie do Japonii. To jest rodzaj zawodników, których chcesz zrealizować w przyszłości. Jeszcze raz muszę wspomnieć Luke Perry, bo w jego wywiadzie mówił o Tobie, że chłopaki jak Lorenzo Pope urodzili się w Australii raz w dwudziestu latach.

W szczerze mówiąc, mówił o Tobie z tak dobrymi słowami. Powiedział, że jesteś wybranym z australijskiego volleyeballu. Pytam go o przyszłość australijskiego volleyeballu, młodych chłopaków. Powiedział, że jeśli chodzi o młodych chłopaków, to jest Lorenzo Pope. I to wszystko. Uwielbiam tę dziewczynkę. Uwielbiam to od Luke'a. To oznacza dużo, że od Luke'a. Jest też kimś, do którego spojrzałem jako młody chłopiec, ale nie jestem takim, kto mówi o sobie tak. Nie chcę być tym chłopcem, ale jestem pewien, że dużo więcej zawodników przyjeżdża przez system. Dziękuję Bogu za to, że dał mi więcej świetnych kolegów, którzy pomogli mi ukończyć coś.

Więc tak, Biblia jest... If the world hates you, remember, it hated Jesus first. So this is the verse that it sits with me. At the time the world didn't really support me, they didn't know who Lorenzo was at the time, you know, at a young age, thinking, oh, man, this guy is not going to do anything. Wiem, że muszę przyznać się do tych ludzi, ale to też daje mi coś, żeby przyznać się do siebie, do mnie jako osobiście. Więc ta Biblia mi naprawdę pomoże, zaskoczy mnie jako osobiście, ale też pamiętając, że Jezus przebiegł przed nami.

Wszystko, co mogę zrobić, to dać im całą wiadomość i pragnienie. Jak spędzasz ten rok po Modenie? Byłem w... W Melbourne, tak. Tak, byłem w Australii, tak. Spędziłem tam... Byłem... Wyjechałem z świata, to jest to, co zrobiłem. Wyjechałem z mediów społecznych, wyjechałem z volleyeballu. Musiałem się znaleźć jako osoba, ale też musiałem poprawić moją ciało. W mediach społecznych nie skupiam się na tym, jak ludzie rozmawiają. Gdzie jest Lorenzo? Czemu jest? Gdzie jest? Zabija go? Albo może wyjechał wcześniej?

Ale tak, niektórzy nowi chłopaki przyjechali, więc jaka jest największa różnica między tymi dwoma Barkomami? Jeden oczywiście to jest miasto, ale teraz w porównaniu do meczów i wszystkiego, mamy teraz zespół. Chciałbym powiedzieć, że wielka zmiana od ostatniego sezonu, a w tym sezonie jest zespół, który przychodzi razem. Chciałbym powiedzieć, że stworzyliśmy... Michał Winiarczyk, Lorenzo Pope, Polish Volleyball Club, Australia, Australian Capital Territory.

On jest obecnie w Australii, wykończył go w kanadyjskim sezonie szkolnym. Jest też kilka gości, których można nazwać, ale myślę, że zostawię resztę na Luke Perry. On jest kapitanem, zobaczy co jest lepsze. Nie chcę być tym gościem, który zniszczy drużynę. Przechodzimy do końca, ponieważ praktycznie wszystkie podcasty rozmawiamy o Twojej karierze w volleballu, ale jak jest Lorenzo Pope poza volleballem? Jesteś gościem, który podąża na volleballu 24 godziny na dzień, czy masz hobby, które nie są związane z volleballem?

No tak, lubię się eksplorować. Zawsze jest miło przyjechać do nowych miast, żeby zobaczyć, jak to wygląda, wiecie, kulturowe różnice, ale też próbować nowych jedzenia. Ale tak, myślę, że mogę powiedzieć, że jestem łatwym gościem na zewnątrz voleyballu. Lubię wyjechać, spędzić czas z rodziną i przyjaciółmi, ale... Jeśli zapytać prawdziwego Lorenza, to jest tylko rodziciel kościoła na zewnątrz. Czy masz wielu przyjaciół na zewnątrz wojny? Spędzasz tyle czasu na wojnie, że to też jest twoja praca. Spędzasz tyle czasu na zewnątrz twojego kraju. Czy masz wiele przyjaciół, którzy nawet nie podążają na wojnie? Tak, tak.

Wszystko, co chcesz. Bądźcie zdrowi, szczęścia Ci, Twojej drużynie. Wszystkiego najlepszego Tobie, Twojej rodzinie. I wielkie dzięki, Lorenzo, za oglądanie mojego podcastu. Było mi wielkim przyjemnością Cię odwiedzić, usłyszeć Twoje historie. Chciałbym, żebyś był tak szczęśliwy, jak jesteś dzisiaj. Chciałbym też powiedzieć dziękuję. Dziękuję, że przyjmowałeś mój czas. Przepraszam też, że byłem trochę trudny. Wszystkiego najlepszego i mam nadzieję, że w kolejnych wywiadach będziesz się spodobać i usłyszeć więcej historii.