Aleks Grozdanov: Leon, LUK Lublin, Serie A and rise of Bulgarian volley (MW Podcast #66)

Współpracowałeś z niesamowitymi generacjami. Czy mógłbyś powiedzieć, że złożyłeś się z nimi? Oczywiście. To był świetny przykład, który miałbym. Nikola, Wladł Nikola. Nawet po nim Cvetan Sokolow. Znalazłem go w nationalnej drużynie. Spędziliśmy kilka lat razem grając. On jest niesamowitym modelem ruchu. Z Kazijskim nie miałem okazji, by pracować w nationalnej drużynie, ale podążałem za nim po zakończeniu nationalnej drużyny w Italii. Jesteś jednym z legend w volleballu, tak bym powiedział.

Z pewnością, zwłaszcza międzyblokowcy. W przeszłości miałem dość dobrą historię ze środowiskami. Zawsze byłem w najwyższych pozycjach, tak jak Wiktor Josifow. Bardzo mi się podobał Niki Nikolow, Teodor Todorow, wielkie środowiskowie, którzy byli na prime, powiedzmy, kiedy zacząłem grać w profesjonalnej vollej. Mógłbyś mi powiedzieć więcej o systemie treningowym, jeśli chodzi o dzieci w Bułgarii? Jakie są kluczowe rzeczy, na które trenerzy skupiają się na poziomie juniorowym? Jak pamiętasz, jak się urodziłeś jako gracz, jak się trenowałeś w systemie juniorowym? Jakie były kluczowe rzeczy, filozofia bułgarijskich trenerów, jeśli chodzi o nauczanie dzieci grać w futbolu?

Aleks Grozdanov, LuK Lublin, Bulgaria, Ghostrifter, Commons. I myślę, że w pewnym momencie byłem z Sokolowem w kamieniu, w moim pierwszym roku na drużynie. Byłem cały czas bardzo szalony, prawie nie mówiłem. To było niesamowite, niesamowite cały czas być z tymi świetnymi graczami, ale tak, byłem szalony.

Kto był Twoim mentorem, który pomógł Ci w pierwszych krokach w drużynie? W Sokołowie czy innym? Tak, prawdopodobnie Sokolow. W tej chwili rozmawiałem z nim bardzo dużo. Był też Teodor Sałparow, który zajmował się dobrymi sprawami młodych zawodników, by ich zaprezentować w drużynie. Był też Wiktor Josifow, który był naprawdę pozytywnym... Aleks Grozdanov, Aleks Grozdanov, Aleks Grozdanov

I tak, może Sokolow i Jordanov byli moimi mentorami. Mówiliśmy na początku o tej świetnej generacji, która wygrała brązowe medale. Nawet w ostatniej dziedzinie było wiele turniejów, które w Bulgarii skończyły się na czwórce. Chodziło o Europejskie Mistrzostwa, Wielką Ligę, czwórce, czwórce, czwórce. Ale co widzimy teraz w ostatnich latach w drużynie narodowej, wzrost w tej drużynie narodowej. Kiedy patrzę na skład z ostatniego Mistrzostwa, byłeś trzecim najmłodszym graczem w drużynie. Myślę, że był Atanasow i Petkov w 1996 roku. Wielkie dzięki i do zobaczenia!