Osoby cywilne w czasie powstania
W opowieści o powstaniu w getcie przez wiele lat dominowała narracja o bojowcach i bojowniczkach, którzy powstali z bronią w ręku. Ale badacze coraz częściej mówią o osobach cywilnych, które wtedy przebywały w getcie. 19 kwietnia 1943 roku około 50 tysięcy Żydów i Żydówek zeszło do własnoręcznie przygotowanych kryjówek i bunkrów w getcie warszawskim, by schować się i przez wiele dni trwać pod ziemią, walcząc o każdy kolejny dzień. Nie zgadzali się na wywózkę z Warszawy i w ten sposób stawiali opór. Czy jesteśmy sobie w stanie to wyobrazić? Spora część z nich zginęła w getcie podpalonym przez Niemców, inni zostali wywiezieni do obozów pracy na Lubelszczyźnie i zostali zamordowani jesienią 1943 roku. W tym odcinku podcastu Michał Kukawski na podstawie relacji i dzienników, spisanych w podziemnych kryjówkach, oraz wywiadów ze świadkami opowiada o życiu i zagładzie osób cywilnych w czasie powstania w getcie warszawskim. Gościnie podcastu: Magdalena Kicińska – reporterka, redaktorka naczelna „Pisma. Magazynu opinii”. Autorka książki „Pani Stefa” (2015), współautorka książki Teraz ’43. Losy (2018, razem z Marcinem Dziedzicem) oraz współredaktorka i współautorka zbioru reportaży Przecież ich nie zostawię. O żydowskich opiekunkach w czasie wojny (2018). Martyna Grądzka-Rejak – zastępczyni kierownika Działu Naukowo-Badawczego MGW. Doktor nauk humanistycznych, historyczka, judaistka, edukatorka. Pracuje również w Biurze Badań Historycznych IPN. Autorka m.in. książki Kobieta żydowska w okupowanym Krakowie (1939–1945) , nominowanej do nagrody Książka Historyczna Roku (2017). Aleksandra Wydro – absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej oraz Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku historia i kultura Żydów oraz varsavianistyka. Z Muzeum Getta Warszawskiego związana od 2021 roku. Od 2023 roku pełni funkcję Kierownika Działu Zbiorów. Karolina Sulej – reporterka, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW. Kuratorka wystawy o kobietach walczących w powstaniu warszawskim. Autorka m.in. książek „Rzeczy osobiste” i „Historie osobiste. O ludziach i rzeczach w czasie wojny”. Wiesława Młynarczyk – edukatorka w Dziale Edukacji MGW. Doktor nauk społecznych, doktor nauk społecznych. W latach 2001-2016 pracowała w Instytucie Pamięci Narodowej, przez 5 lat była szefem Centrum Edukacyjnego IPN „Przystanek Historia” w Warszawie. Równolegle pracowała jako nauczycielka w 81. Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie. Jest autorką wielu publikacji edukacyjnych na temat Zagłady, m.in. współautorką „Wyboru źródeł do nauczania o Zagładzie”. Cykl podcastów Muzeum Getta Warszawskiego z okazji 80. rocznicy powstania w getcie warszawskim przygotowuje i prowadzi Michał Kukawski.
Kobiety są świetnymi przewodniczkami po takich pytaniach i takich odpowiedziach i że w ogóle, mam nadzieję, taka opowieść historyczna o wojnie też trochę zmieni myślenie o tym, co wojna robi i jak jest pięknie umierać z ojczyzny, też będzie troszeczkę inaczej czytane, bo wcale nie pięknie i kobiety dają do zrozumienia, że no naprawdę to po prostu niosło ze sobą ogromne cierpienie. Tak, dużo ukazało się w XXI wieku pamiętników, wspomnień z perspektywy, no właśnie, cywilnej. Wiesława Młynarczyk pracuje w Muzeum Getta Warszawskiego w dziale edukacji. Tego oporu, bo oczywiście my opór rozumiemy jako opór walczących z bronią w ręku, natomiast dzisiaj coraz częściej mówi się o tym, że ten opór polegał na wielu innych
Pokazano wszystkie 1 dopasowanie. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.
Opis warunków życia i strachu w getcie warszawskim podczas powstania.
Podróż po getcie warszawskim i rozmowa z Magdaleną Kicińską o przestrzeni i jej znaczeniu.
Analiza doświadczeń cywilów w getcie, koncentracja na heroizmie bojowników i zmieniającej perspektywy historycznej.
Opis zmian w podejściu do historii getta i powstania, skupienie na cywilach i ich oporze.
Znaczenie postawy cywilów w trakcie powstania i zmiana obchodów 80. rocznicy powstania.
Analiza heroizmu cywilów i jego znaczenie w historii getta warszawskiego.
Opis źródeł historycznych, takich jak pamiętnik Marylki, i ich znaczenie w analizie sytuacji w getcie.
Opis wybuchu powstania, jego przyczyn i pierwszych akcji cywilów w getcie.
Opisane są różne rodzaje schronów i kryjówek, tworzone przez Żydów w getcie warszawskim, a także sytuacja bojowców i ludności cywilnej podczas powstania.
Opisane są działania Niemców podczas drugiej fazy powstania, w tym podpalanie getta i szukanie ukrytych schronów.
Opisane są trudne warunki w kryjówkach podczas powstania, takie jak brak powietrza, wody i żywności, a także różne forme akcji Niemców podczas drugiej fazy powstania.
Opisane są konsekwencje powstania dla Żydów w getcie, w tym ich przeżycia i decyzje podczas ostatnich dni.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.
Kliknij, aby znaleźć fragmenty, w których pada.
W opowieści o powstaniu w getcie przez wiele lat dominowała narracja o bojowcach i bojowniczkach, którzy powstali z bronią w ręku. Ale badacze coraz częściej mówią o osobach cywilnych, które wtedy przebywały w getcie. 19 kwietnia 1943 roku około 50 tysięcy Żydów i Żydówek zeszło do własnoręcznie przygotowanych kryjówek i bunkrów w getcie warszawskim, by schować się i przez wiele dni trwać pod ziemią, walcząc o każdy kolejny dzień. Nie zgadzali się na wywózkę z Warszawy i w ten sposób stawiali opór. Czy jesteśmy sobie w stanie to wyobrazić?
Spora część z nich zginęła w getcie podpalonym przez Niemców, inni zostali wywiezieni do obozów pracy na Lubelszczyźnie i zostali zamordowani jesienią 1943 roku.
W tym odcinku podcastu Michał Kukawski na podstawie relacji i dzienników, spisanych w podziemnych kryjówkach, oraz wywiadów ze świadkami opowiada o życiu i zagładzie osób cywilnych w czasie powstania w getcie warszawskim.
Gościnie podcastu:
Magdalena Kicińska – reporterka, redaktorka naczelna „Pisma. Magazynu opinii”. Autorka książki „Pani Stefa” (2015), współautorka książki Teraz ’43. Losy (2018, razem z Marcinem Dziedzicem) oraz współredaktorka i współautorka zbioru reportaży Przecież ich nie zostawię. O żydowskich opiekunkach w czasie wojny (2018).
Martyna Grądzka-Rejak – zastępczyni kierownika Działu Naukowo-Badawczego MGW. Doktor nauk humanistycznych, historyczka, judaistka, edukatorka. Pracuje również w Biurze Badań Historycznych IPN. Autorka m.in. książki Kobieta żydowska w okupowanym Krakowie (1939–1945) , nominowanej do nagrody Książka Historyczna Roku (2017).
Aleksandra Wydro – absolwentka Wydziału Architektury Politechniki Wrocławskiej oraz Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego na kierunku historia i kultura Żydów oraz varsavianistyka. Z Muzeum Getta Warszawskiego związana od 2021 roku. Od 2023 roku pełni funkcję Kierownika Działu Zbiorów.
Karolina Sulej – reporterka, doktorantka w Instytucie Kultury Polskiej UW. Kuratorka wystawy o kobietach walczących w powstaniu warszawskim. Autorka m.in. książek „Rzeczy osobiste” i „Historie osobiste. O ludziach i rzeczach w czasie wojny”.
Wiesława Młynarczyk – edukatorka w Dziale Edukacji MGW. Doktor nauk społecznych, doktor nauk społecznych. W latach 2001-2016 pracowała w Instytucie Pamięci Narodowej, przez 5 lat była szefem Centrum Edukacyjnego IPN „Przystanek Historia” w Warszawie. Równolegle pracowała jako nauczycielka w 81. Liceum Ogólnokształcącym w Warszawie. Jest autorką wielu publikacji edukacyjnych na temat Zagłady, m.in. współautorką „Wyboru źródeł do nauczania o Zagładzie”.
Cykl podcastów Muzeum Getta Warszawskiego z okazji 80. rocznicy powstania w getcie warszawskim przygotowuje i prowadzi Michał Kukawski.