Zróbmy hałas o hałas!

Bardzo podziwiam tę nazwę, to hasło. Trochę zainspirowane Szekspirem wiele hałasu o nic, a tutaj jest jednak wiele hałasu o czymś, no co właśnie jest cicho traktowane często w społeczeństwie czy powiedzmy wśród decydentów, a które wymaga, żeby taki płaszcz ciszy został zniesiony z tego hałasu. Środowiska akustyczne obecnie właśnie o wspomnianych wyścigach z pojazdów z modyfikowanymi wydechami w cudzysłowie pomagają zwrócić uwagę na temat, bo to nie jest jedyny problem jeżeli chodzi o hałas, ale jeden z kilku, który jest zupełnie niepotrzebny w naszej akustycznej przestrzeni. I tutaj fajnie jak Marta powiedziała, że jest ta kulminacja tego wszystkiego. Z roku na rok jest coraz głośniej, ale wydaje mi się, że to też wynika z tego, że nie jest to problem odpowiednio zaadresowany czy przez policję, czy przez urzędników, więc jest takie ciche przyzwolenie, że można więcej, można głośniej, bo w sumie kto co zrobi.

Natomiast przebywanie na tamce w mieszkaniu jest naprawdę traumą, bo czujesz się tak jakby one ci przyjeżdżali po prostu przez twój własny pokój i można literalnie oszaleć. Tutaj używamy określeń na choroby i tak dalej, a można po prostu powiedzieć... Adaś Miałczyński, dzień świra po prostu. Tak, to jest dzień świra. To jest ten syndrom. I tak jest, chwilę się uspokajasz, a potem... I tak, nie umiem tego naśladować. Chciałam jeszcze też tutaj wspomnieć jedną rzecz, bo o tym zapomnę. Bardzo mi się podoba to hasło, no bo okej, Szekspir, literatura, wszystko fajnie, ale też mi się podoba, że mówisz o hałasie, bo ja mam wrażenie, ja się zastanawiałam długo w ogóle o jakich hasłach myśleć do tej akcji, która będzie pewnie coraz większa. Tak naprawdę nie chodzi nam o ciszę, bo nam nie chodzi o to, żeby w mieście była cisza. My jesteśmy realistami przy tym wszystkim i uczymy się być realistami.