Gniazdo na dachu, pianino i okres

Trochę podleci na jakiś dach i wystraszy wszystkie wrony, które tam są, bo jest dużo większa. I sobie tam tak dalej stoi. Znowu sobie popije jakąś wodę z kałuży i tak nie wie w ogóle co zrobić ze sobą. I to jest trochę... trochę się utożsamiam. Także tak sobie siedzę i obserwuję kiedy ta mewa już będzie oficjalnie dorosła i biała, taka jaka powinna być. I kiedy zacznie ogarniać. A no i drze mordę strasznie oczywiście, dużo bardziej niż rodzice. I przez to darcie mordy się wszyscy dowiedzieli, że te mewy w ogóle się zalęgły i budziły ludzi po prostu. I był taki czas właśnie gdzieś pod koniec czerwca, kiedy one najbardziej krzyczały. I wtedy to dosłownie było kilka takich nocy, gdzie z rzędu przez kilka nocy faktycznie budziłam się o tej drugiej, trzeciej, bo one się po prostu strasznie darły na dworze. Lipcowa nowinka to oczywiście to, że udało nam się kupić bilety na Taylor Swift, więc za bagatelne 11 miesięcy jedziemy na koncert.

Nie wiem co więcej powiedzieć, po prostu bardzo mi się podobał. No i co? No i w zasadzie już do sierpnia doszliśmy. W sierpniu chyba działo się najwięcej i może dlatego tak szybko mi minął, bo wzięłam sobie 10 dni wolnego i na połowę tego czasu praktycznie pojechaliśmy sobie do Londynu, nie byłam wcześniej w Londynie. Kasper w sumie też nie, więc to też było coś takiego do odhaczenia w życiu, no nie? Naszym w zasadzie głównym celem było pójście na londyńskiego Hamiltona. Nie lubię musicali ogólnie, ale Hamilton jest absolutnie prześwietny. W Nowy Rok obejrzeliśmy na Disney'u i to Kasper trochę mnie namówił, mimo że ja jestem bardziej muzyczna z nas dwojga. I to jest taka nasza totalnie wspólna rzecz po prostu, którą fangerlujemy, no nie? Tak fangirlujemy w równym stopniu, bo jeśli chodzi o Taylor Swift, to ja jestem fanką, a Kasper po prostu lubi.