Czytanie

No ale generalnie nie wciągnęła mnie nigdy ta książka i potem wiedziałam, że to po prostu dlatego, że takie fantastyczne rzeczy do czytania mnie specjalnie nie kręcą i właśnie dlatego ta obyczajowa część była bardziej właśnie te jakieś tam problemy rodzinne, no nie, że on został adoptowany tam przez swojego wuja czy tam kogoś i że pod tymi schodami siedział i że ten... jak mu tam było? No, że ten dzieciak był taki tam wredny, no nie? I tak dalej, i te problemy rodzinne, i tam jakieś tam te rozkminy, gdzie go wysłałeś do szkoły i tak dalej, to wszystko było dla mnie jakieś takie bardziej interesujące, a nie tam, że jakieś listy na środku jeziora przyleciały i się Hagrid nagle pokazał i jesteś czarodziejem, Harry. To już było dla mnie takie, dobra, rzucam to.

W ogóle słuchałam go w tajemnicy przed Kacprem i dopiero później mu oznajmiłam, że przesłuchałam i że Hagrid to jest najlepsza postać absolutnie. I w ogóle Piotr Frączewski w tym audiobooku majstersztyk, oprócz tego, że cały czas zmieniał to, jak wymawia się imiona różne Nie wiem, raz mówił tak, raz inaczej, no zdarza się. No ale przesłuchałam pierwszą część i stwierdziłam, że okej, tyle mi wystarczy, już nie potrzebuję więcej. Było to okej doświadczenie. Przeczytać tak wzrokowo nie dałabym rady tej książki raczej do końca, ale posłuchać się dało. No i o audiobookach się nie będę może jakoś bardzo rozwijać, roztkliwiać, zwłaszcza, że nie słuchałam ich jakoś bardzo dużo, ale na pewno dużo lepiej chłonę audiobooki i dużo więcej z nich potem pamiętam też, mimo że ja dokładnie czytam książki, no ale też jednak w krótszym czasie odsłucham audiobooka, nie szczytałabym