Komercjalizacja życia

Słuchacie państwo podcastu z serii Małopolska Akademia Rodzica. Projekt realizowany jest przez Departament Edukacji Województwa Małopolskiego i dotyczy zdrowia psychicznego dzieci i młodzieży. Nazywam się Jowita Dziedzic-Golatz, dzień dobry, a moim gościem jest ponownie doktor nauk medycznych Łukasz Cichocki, psychiatra, psychoterapeuta, zastępca dyrektora ds. lecznictwa Szpitala Klinicznego im. Józefa Babińskiego w Krakowie. Witam serdecznie. Witam serdecznie pani redaktor, witam państwa. Tak jak zapowiedziałam w poprzednim odcinku, tym razem skupimy się na problemie komercjalizacji życia. Konsumpcji nie da się wylugować z naszego i naszych dzieci życia, określa nasze miejsce w społeczeństwie, ale jej poziom może być różny, więc jak wyznaczyć granice niezbędności i nadmiaru?

Józef w Egipcie i Faraon. Natomiast to jest taka uniwersalna przypowieść czy opowieść o tak naprawdę cyklach koniunkturalnych. Ekonomia od dawna obserwuje, że nie da się żyć na dłuższą metę w nieustającym wzroście i dobrobycie. Prędzej czy później jakiś kryzys, czy jakieś trudności ekonomiczne się pojawią. Oczywiście możemy to na różne sposoby odsuwać w czasie. Ale myślę sobie, że to takie przekonanie gdzieś jak Francis Fukuyama, końca historii i od tej pory to już tylko dolce vita i będzie wszystko rosło i pokój i w ogóle. No nie, to jest złudzenie. Także po pierwsze niewykluczone, że my chcąc nie chcąc się z jakiegoś rodzaju trudnościami i ograniczeniami ekonomicznymi będziemy mniej lub bardziej mierzyć.

Jak wyjaśnić dziecku, że na przykład nasz pięcioletni iPhone wciąż jest wystarczający i jego iPhone też i że służy tylko do komunikacji. A gry planszowe, no że mogą dać więcej frajdy od najnowszego GTA. Tak. No to są takie trudne pytania. Trudne, ale też ważne i myślę, że to jest bardzo istotne, żeby nie uzależniać poczucia czy swojej wartości, czy wartości innych ludzi Od posiadanych przez nich pieniędzy. Bo to jest pułapka, w którą ludzie wpadają i albo właśnie pogardzają innymi, albo na pewnym etapie życia zaczynają pogardzać sami sobą, jak im się ta noga ekonomicznie powinie. I tutaj jak mówiliśmy o Józefie w Egipcie, to no w ogóle w kulturze na przykład judaizmu,

Wydawało się jeszcze 5, 10 lat temu, że to jest Eldorado, że ktoś zdobył ten zawód, to w zasadzie ma zapewniony byt na bardzo wysokim poziomie przez kolejnych 20, 30, 50 lat, a tutaj wchodzi sztuczna inteligencja i okazuje się, że nagle informatycy przestają być potrzebni. I tak dalej, i tak dalej, w związku z czym rzeczywiście jakiś rodzaj tutaj ostrożności i takiej świadomości, że coś, co dostaliśmy, często nie jest dane raz na zawsze. To jest jakaś mądrość, notabene mądrość, która jest wpisana znowu w historię. Nie wiem, czy pani redaktor wie, że Franciszek Józef, cesarz Austro-Węgier, również był przygotowany na trudne czasy i miał fach w ręku, był introligatorem, bo Habsburgowie wiedzieli,