Śladami secesji
Jednym z fascynujących rozdziałów w historii sztuki jest secesja – ruch, który na przełomie XIX i XX wieku zakwestionował tradycyjne normy estetyczne wprowadzając nowy, wyrafinowany styl w architekturze, wzornictwie i malarstwie. Odwiedziliśmy Dom Tassela Victora Horty w Brukseli, stacje metra w Paryżu z ikonicznymi wejściami Hectora Guimarda, bazylikę Sagrada Familia i Casa Mila Antonio Gaudiego w Barcelonie, Budynek Secesji Josepha Marii Olbricha w Wiedniu oraz atelier fotograficzne „Elvira” Augusta Endella w Monachium. Przyjrzeliśmy się szklanym dziełom Emilla Galle, obrazom Gustava Klimta, pracom Aubreya Beardsleya, ilustratora Oscara Wilde’a oraz ilustracjom, reklamom i plakatom Alfonsa Muchy. Szukając dzieł polskich twórców secesji wybraliśmy się do kościoła św. Franciszka z Asyżu w Krakowie, aby obejrzeć witraż Stanisława Wyspiańskiego „Bóg Ojciec”, do kolegiaty św. Mikołaja we Fryburgu z witrażami Józefa Mehoffera i do Łazienek Królewskich w Warszawie z pomnikiem Fryderyka Chopina, zaprojektowanym przez Wacława Szymanowskiego. Gościem Jerzego Jopa był dr hab. Piotr Rosiński, prof. UJK w Kielcach, historyk sztuki.
Doktor habilitowany Piotr Rosiński wprowadza w historię secesji, opisując jej początki i charakterystyczne cechy.
Rosiński omawia teorie Johna Ruskiniego i Williama Morrisa dotyczące odrodzenia sztuki i wzrostu estetyki w przedmiotach codziennego użytku.
Rosiński omawia Dom Tassela i muzeum Horty, podkreślając wpływ secesji na architekturę mieszkalną.
Rosiński przedstawia projektantów mebli i wnętrz Aure van de Velde'a, skupiając się na jego wpływach na ubiór kobiecy.
Rosiński opisuje wejścia na stację metra w Paryżu, wykonane przez Hectora Guimarda, podkreślając ich estetykę i technologie.
Rosiński przedstawia twórcę szkła Emila Galleta jako czołowego reprezentanta francuskiego Art Nouveau.
Rosiński omawia René Lalique'a jako secesyjnego jubilera, skupiając się na jego nowych koncepcjach w zakresie szkła i perł.
Rosiński przedstawia dzieła Antoniego Gaudiego, szczególnie kościoła Sagrada Familia i Casa Milà.
Rosiński opisuje Park Güell, podkreślając jego znaczenie dla secesji i kompleksowość sztuki i natury.
Rosiński omawia Wiedeńską Secesję, podkreślając wpływ Gustawa Klimta i jego dzieła.
Rosiński przedstawia atelier fotograficzne Elvira Augusta Andela jako przykład secesji w architekturze.
Rosiński opisuje Aubreya Beardsley'a jako artystę secesji, skupiając się na jego ilustracjach i wpływach.
Rosiński przedstawia Alfonsa Muchy jako polskiego reprezentanta secesji i jego znaczenie dla sztuki użytkowej.
Rozdziały i streszczenia generowane automatycznie. Pełna transkrypcja nie jest publikowana — wyszukaj frazę, aby zobaczyć dopasowane fragmenty.