Ekwador w cieniu wulkanów

No i wydawało mi się, że zobaczymy jakieś wielkie drzewo, a tak naprawdę... Trudno mi powiedzieć w zasadzie jak to drzewo wygląda, bo ono jest takie bardzo skromne, dlatego że na pewno ulegało różnym kataklizmom, bo przecież jesteśmy i w rejonie i wulkanicznym i w rejonie trzęsień ziemi. Ale jest piękny widok na wulkan, to jest wulkan wygasły. Ten wulkan, ja zapamiętałam nazwę, bo mi się podoba, Imbakura ma powyżej 4600 metrów. Czyli on tutaj na mnie będzie przeszkadzał, bo jak mówią 7,5 tysiąca lat do tej pory nie wybuchał. To miejsce dla mnie miało też znaczenie punktu widokowego, ale też można było sporo poczytać. Byłam zaskoczona, co w krajach właściwie Ameryki Południowej jest rzadkie, że są tablice w języku angielskim i dowiedziałam się, że mogło być to kiedyś obserwatorium astronomiczne.

Także ja widziałam najpiękniejsze Espeletie w Kolumbii. Naprawdę widziałam po horyzont i to na wysokości prawie 3,5 tysiąca metrów. Ona też tutaj była w różnym stanie, bo na początku, na tych niższych wysokościach, no to była taka dość ładna, natomiast później to już były tylko takie maleńkie egzemplarze. Kończymy pierwszą część spotkania w Ekwadorze. Za tydzień wybierzemy się do Kłęki i Kito, gdzie jest mnóstwo pereł architektury kolonialnej. Naszym gościem była Danuta Rasała. Dziękuję. Ja też dziękuję bardzo.