Klasztor w Imbramowicach cz. 2

Podobnie to, co już było wspomniane. Znał opata premonstratensów, więc był to taki no w pełni europejczyk wykształcony i miał jednocześnie takie przekonania patriotyczne polskie związane z Małopolską. Do tego stopnia, że nie chciał być arcybiskupem gnieźnieńskim, chciał pozostać biskupem grakowskim, ponieważ posiadał przekonanie, że w tej części Polski, taka jaka ona wówczas była, ta Małopolska, Tutaj są żywotne takie możliwości, siły i potencjał do reformy Kościoła i do budowania tego gmachu Kościoła, stąd te jego działania fundacyjne, między innymi przede wszystkim może Dominikanie w samym środku Krakowa, Cystersi w Kacicach, to jest powiedzmy w takiej samej odległości od Miechowa jak i od Imbramowic, przeniesieni do mogiły.

A mogiła, jak wiadomo, to jest to miejsce, gdzie płynie Dłubnia i tam dalej wpada do Wisły, więc jest to ciągle ta Dolina Dłubni. Geograficznie, mentalnie, no i komunikacyjnie, bo to wtedy miało jakieś znaczenie, ale Fundacja Dominikanów jest chyba takim największym jego dziełem, ponieważ on sprowadził Dominikanów i osadził ich w samym środku Krakowa. Dał im kościół Zabudowania kościelne parafii krakowskiej, czyli chciał ich mieć w samym środku pod Wawelem, tam gdzie jest najwięcej ludzi, w tym pierwotnym takim Krakowie, zanim powstał ten rynek znany dzisiaj od czasów świętej Kingi i Bolesława Wstydliwego. Więc ta przestrzeń pomiędzy kościołem dominikanów i franciszkanów była takim najbardziej zamieszkałym i centralnym

I to powoduje, że sama szkoła jest, że tak powiem, wystarczającym usprawiedliwieniem, że siostry nie są darmo zjadami, bo tak w najprostszy sposób wtedy oskarżano zakony i klasztory. Rozróżniamy tutaj zakony i klasztory, no bo zakon to na przykład jezuici skasowani jako taka struktura jednolita, całościowa. Natomiast te średniowieczne, bo jezuici są nowożytni, te średniowieczne to właściwie nie są zakony, tylko to są tak naprawdę klasztory, Każdy klasztor jest autonomiczny i zakon, o ile można mówić, w odniesieniu do tych starych monastycznych fundacji i kanoniczych, bo monastyczne to u nas benedyktyni, a kanonicze to wspomniani Norbertanie, Augustianie i inni, Dominikanie, Franciszkanie.