Chlewice w gminie Moskorzew cz. 1

Potwierdził Spytkowi, że on jest właścicielem Chlewic. To samo zrobiła królowa Jadwiga w 1391 roku, czyli były te dokumenty po coś potrzebne Spytkowi, skoro tak szybko jeden po drugim został wydany. I dzięki temu te informacje rzeczywiście są dla nas bardzo istotne. A potem właśnie pojawiają się Odrowążowie, No bo w XV wieku już mamy bardziej szczegółowe informacje oprócz takich krótkich zmianek sądowych, bo to są zwykle dokumenty sądowe, a są to wzmianki, które oczywiście znajdują się w dziele Jana Długosza. No i po raz kolejny jak zwykle przychodzi nam z pomocą nasz słynny Jan Długosz ze swoją księgą uposażeń diecezji krakowskiej.

W samej wysokości zobowiązań. To widzimy dobrze właśnie u Jana Długosza i my często mówimy o tym, że Długosz napisał, że dwie grzywny to była wysokość dziesięciny. Trzy, cztery czy pięć, dziesięć grzywien. A w przypadku Chlewic mamy taką sytuację, że tych grzywien jest aż dwadzieścia. Czyli wysoka bardzo suma w stosunku do innych miejscowości. Czyli musiały się dobrze rozwijać. Na to wskazuje właśnie ta wysokość i jeszcze w dodatku musimy pamiętać, że my tak przyjmujemy, że Liber Beneficiorum, czyli Księga Uposażeń Jana Długosza, to są lata 1470-1480. No bo w 1480 Jan Długosz zmarł, już nie mógł pisać potem dalej swojej księgi.

Natomiast mówimy o tym, że oddzielenie Chlewic i Chlewskiej Woli to był 1464 rok, czyli znacznie wcześniej niż to, o czym pisał Jan Długosz, a już po oddzieleniu 20 grzywien same Chlewice płaciły, więc wysoka kwota. I jeśli spojrzymy też na te informacje, które zawarł Jan Długosz, no niestety w przypadku chlewskiej woli on zostawił wykropkowane miejsca. Czyli nie mamy tam informacji np. czy były łane kmiece, czy ich nie było, czy była karczma, czy jej nie było itd. Natomiast mamy to wszystko w przypadku chlewic. I wynika z tego, że po pierwsze były łane kmiece. Szkoda, że Długosz nie zapisał ile.

No ale cieszmy się, że w ogóle mamy jeszcze jakieś szczegóły. Były też dwie karczmy z rolami i z tych łanów kmiecych oraz z karczmy dawano dziesięcinę snopową, nie ma mowy tu w przypadku Chlewic o dziesięcinie konopnej, często to jest i snopowa i konopna, tu jest tylko snopowa, do prepozytury krakowskiej, czyli aż tutaj sięgały te Wpływy kościoła krakowskiego, oczywiście to była diecezja, ale prepozytura wskazuje nam na to, że dochody właśnie na Kraków już były ściśle cedowane i to było właśnie tych 20 grzywien. Ale Długosz pisał, że oprócz tego byli jeszcze 3 zagrodnicy, I były dwa młyny, ale bez gruntów.

Tomek był wtedy plebanem. A tutaj mamy informację u Długosza w XV wieku, że to była filia. No ale coś widocznie nie po myśli poszło samej parafii, która w pewne uzależnienie okazuje się wpadła. Takie informacje są o tyle istotne, że mamy tutaj mnóstwo takich szczegółów, które pokazują nam te stosunki społeczno-ekonomiczne w Chlewicach, a jeśli jeszcze do tego dodamy, że na przykład w XIX wieku, czyli tutaj jesteśmy w wieku XV, natomiast w XIX wieku, kiedy sięgniemy po słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, czyli takie też monumentalne, piętnastotomowe Ale w 16 woluminach zapisane dzieło.

Ale potem też zapisano, lasy przeważnie dębowe, obecnie bardzo zniszczone, czyli wyręby tutaj były silne. Po nizinach i piaskach rośnie niskopienna sosna. No to akurat się niewiele zmieniło, bo to nadal tak wygląda. Ale właśnie ten element dotyczący urodzajności gleb oczywiście wpływał na to, że te kwestie, o których mówiliśmy właśnie, takiej wysokości dziesięcin, dobrego urządzenia samej miejscowości, na pewno były związane z urodzajnością gleb. Przeskoczyliśmy tak szybko do XIX wieku, ale musimy wrócić i systematycznie naszym słuchaczom tę historię Chlewic opowiedzieć, bo byliśmy w XIV i XV wieku. No i teraz mamy wiek XVI, tam pojawiają nam się też nowe nazwiska właścicieli, no ale mamy też określoną, konkretną liczbę łanów w Chlewicach, o której nie pisał nam Jan Długosz.

Bo w rejestrze poborowym z 1508 roku, czyli jesteśmy w XVI wieku, podano, że było 5 łanów ziemi. Ale też, no właśnie, sytuacja wygląda w ten sposób, że dzięki zapiskom sądowym my czasami możemy powiedzieć coś nie tylko o właścicielach, bo zwykle te informacje siłą rzeczy, no bo takie osoby są tylko wymienione, ograniczamy do właścicieli, Ale dzięki zapiskom z XV wieku coś możemy powiedzieć o kmieciach. Tych, o których pisał Długosz też, że były łany kmiece, bo jest wymieniony po raz pierwszy kmieć w 1418 roku. Jawko, tak miał na imię, albo tak go nazywano generalnie. W 1421 roku jest wymieniony Jan Badniewic, też kmieć.