MKwadrat #248 – HRAJTE HAL

Wiecie, trzeba robić oszczędności, bo będzie do spłaty kilka miliardów odsetek i długu pożyczki rocznie. To co robimy z Andrew Wilsonem? Dajemy mu bonus 40 milionów dolarów. Wiesz co mi się przypomniało? Nie pamiętam, to chyba jak z kłamem nagrywałem odcinek, to właśnie wtedy opowiadałem ten news ze zwolnieniami w Battlefieldzie. W studio od Battlefielda i właśnie to też było na tyle ironiczne, że oni jeszcze potem się tłumaczyli, że no niestety nie jesteśmy w stanie zapewnić wystarczająco szybko nowej zawartości, bo po prostu nie mamy tylu pracowników, żeby mogli to robić. Ludzi. Bo jak zwolniliśmy. Bo zwolnili. Bo jak zwolniliśmy. No tak, to tak samo jak Zadie Software, mają robić więcej gier z tych marek znanych, Quake, Doom, Wolfenstein, więc zwolnimy większe studia. Ale do czego zmierzam?

Żeby od razu nie zaczynać od jakiegoś hardcore typu Hollow Knight. Dokładnie, dokładnie. Dobrze, kontynuując, przeszedłem też Singularity od Raven Software, przeszedłem Wolfensteina z roku 2009, w ogóle kupiłem takie piękne pudełko, takie zadbane, za 60 złotych. Ale nikt już nie kupuje płyt, Damian, co ty? Nie dostałeś memo. Dwie gry od Raven Software, które omówię później. Przeszedłem Medal of Honor Frontline HD, które było dołączone do tego wydania Medal of Honor tego współczesnego, przedostatniego, które wyszło na płasko. I o tym opowiem w odcinku razem z Rudym, bo to jest staroć, więc zostawiam to na odcinek o starociach.

W sumie tak. Ktoś mógłby się zastanawiać, jak to, chodzimy po pociągu, widok pierwszej osoby. Nie powiedzieliśmy, był widok z góry. Chodzimy ludzikiem, widok z góry, GTA 2, pixelart. Tak, myślałem, że jak porównam to do FTL-a, to już ludzie trochę załapią. Ale no tak, może nie każdy w FTL-a grał. Kiedyś zwrócono nam uwagę, że nic nie powiedzieliśmy i teraz staram sobie przypominać, żeby powiedzieć w ogóle jak gra wygląda, czym jest. W sumie jesteśmy podcastem, musimy mówić takie rzeczy. Nie każdy z YouTube'a korzysta. Dokładnie, nie każdy ogląda wideo. Sam też często słucham na rowerze i wtedy nie mogę podejrzeć nawet. To co, lecimy dalej? Lecimy dalej. Okej, bo ja obiecałem, że opowiem o grach od Raven Software, a potem nagraliśmy bardzo długi segment z Simplexem i nie miałem już siły o tym mówić, więc teraz opowiem.

Mamy nowy dzień, ja jestem świeży od wypoczęty itd. Więc tak, obgrałem gry od Raven Software i cieszę się w ogóle, że najpierw obgrałem Singularity, a dopiero potem Wolfenstein'a, mimo że one wychodziły na odwrót, więc Wolfenstein z 2009 roku to jest... Gra z serii Wolfenstein, pierwszoosobowa strzelanka, ale ona jest kurczę taka nietypowa. Ona ma takie lekkie naleciałości konstrukcji świata i misji niczym z Tifa Trójki, że w ogóle wiadomo, wcielamy się w Blazkowicza, najgorszego szpiega na świecie, on tutaj jest szpiegiem, który zostaje wysłany do niemieckiego miasta Eisenstadt. Simplex żartował, że to jest to miasto, do którego zabrano hotbitów.

Możliwe. Na pewno jak przyjdziesz w VR-ze, to nie będzie ci się chciał na płasko. To ci gwarantuję. Niekoniecznie. Wiesz, jak przyszedłem tego Residenta, Village, VR-ze najpierw, to potem od razu wskoczyłem na płasko i jeszcze raz przyszedłem. Ja sobie nie wyobrażam grać teraz w Skyrima czy w Morrowind na przykład na płasko. A widzisz. No. Dobra, to co, może pójdziemy dalej już? Chyba, że jeszcze chcesz coś o tym Wolfie. Kolejna zapomniana gierka. Kolejna zapomniana gierka, czyli Singularity, też od Raven Software. W ogóle oni byli bardzo zapracowani w tamtym okresie. Oni jeszcze tworzyli Wolverina w międzyczasie tego, wiesz, tego slashera fajnego. Grałeś w niego?

Zdzielamy się w typiarę, która dostarcza ramen i dowiaduje się, że istnieje coś takiego jak densha tak, czyli kultura uliczna, w której ludzie jeżdżą pociągami, robią triki, skaczą, grindują i tak dalej. To nie ma najmniejszego sensu. Nie szukajcie w tym logiki. W pewnym momencie Uczymy się jak jeździć po tęczowych torach, które się pojawiają dopiero wtedy jak osiągniemy odpowiedni wskaźnik combo. I to też jest w typowo takim animcowym sposobie wytłumaczone ze śmiertelną powagą, że... Mam wrażenie, że w ostatnim odcinku właśnie też o tym mówiłem. Wszystko jest totalnie jajcarskie tutaj, nie można brać tego na poważnie, no bo jak brać na poważnie, kurczę... Pociąg, który robi flipa w powietrzu, ale gra świetnie wprowadza po kolei te wszystkie elementy, po prostu im dalej gramy, tym więcej mamy elementów, na które musimy zwracać uwagę, tym więcej mamy ruchów, z których możemy korzystać podczas tych etapów.