Lwowska Fala. Odc. 319

My pamiętamy dramatyczne historie związane chociażby z powstaniem Chmielnickiego, barwnie odmalowane przez Sienkiewicza. Ale już Rzeczypospolita nie pamięta wspaniałego hetmana Konaszewicza Sachajdacznego, który ze swoimi kozakami ratował nam Skórę, który bronił nas przed Turkami, który razem z nami szedł na Moskwę, który docierał gdzieś tam w kierunku Stambułu i w obronie Rzeczypospolitej życie złożył. Mamy też piękne postaci z ruskim, dzisiaj niektórzy powiedzą ukraińskim, to oczywiście jest nadużycie rodowodem.

Wtedy sobie nie zdawałam sprawy, jak bardzo musiał cierpieć ten nauczyciel, który uczył śpiewu i który prowadził chór. Był to artysta Opery Śląskiej, Jan Łukowski, lwowianin. I on, proszę ja ciebie, stawał przed chórem. Ty pewnie też w chórze żeś śpiewał, co? Tak, śpiewałem, byłem baryton. My, Zamir, Druzia, Paswietu i tak dalej, Moskwa Maja, Stradama Maja i takie różne... No, on musiał po prostu i ta bidna młodzież stawała na baczność i śpiewała. Na szczęście, oprócz tego, że to co musiał, to uczył nas śpiewu i Moniuszki i innych polskich kompozytorów. A co najciekawsze, jak były takie wieczory, bo tych akademii było od metra, ciągle jakieś akademie ku czci były robione,