Lwowska Fala. Odc. 282

Na kresach wschodnich dziewczyny wysiewały w garnkach lub na skrawku pola ziarna lnu i konopi, które zagrabiano męskimi spodniami w nadziei, że sprowadzi to do domu kandydata na męża. Katarzynki i Andrzejki, dziś kojarzone głównie z zabawą, niegdyś były jednym z najważniejszych rytuałów dorocznych, celebrowanych zarówno w wiejskich zagrodach, jak i szlacheckich dworach. Po nich przecież zaczyna się adwent, okres ciszy, powściągliwości i zakazów różb. Nic dziwnego, że młodzi traktowali te dwa wieczory jako ostatnią szansę na zajrzenie w los. W staropolskim świecie małżeństwo było społecznym obowiązkiem. Staropanieństwo lub starokawalerstwo uznawano za klęskę losu.

Nic dziwnego, że te jesienne noce budziły tak silne emocje. Dziś Andrzejki stały się zabawą towarzyską. A ciekawa jestem, jak Państwo bawiliście się na Andrzejkach w Centrum Kresowym w Bytomiu przy Moniuszki 13. Dzisiaj przetrwały jeszcze lanie wosków, wróżba z butów i miona pod poduszką albo jakieś inne zabawy grupowe. Coraz więcej osób wraca także do Katarzynek, przywracając pamięć o dawnym męskim święcie wróżb. Panowało i dzisiaj chyba już rzadko pamiętamy o przysłowiu, kto w Andrzeja sobie wróży, temu los się w śmiech zanurzy. No to skoro o małżeństwie, skoczmy do Lwowa na wesele Mańki Pryszcz. Miał dziś kliparu wielki ruch Aż mi ze smichu boli brzuch A co w niewidowisku, proś Mańki weselisku Bawiłbym się jak anioł tam Choć jeden dziur na głowie mam Ty zara Antku świsz, najżyj Mańka prysz A muzycza inu, anu, a bębenek bum, bum, bum A basuniu, fidu, fagu, a labiru, plum, plum, plum