Prawdziwe życie Karoliny Bobilewicz

Tak, sprzedaję te obrazy na bieżąco. Staram się sprzedać te, które namaluję i jeszcze nawiązałam współpracę z taką moją, w sumie prawie sąsiadką, która ma sklep z pamiątkami w Krakowie. To tam z kolei uczę się robić robotę. W cudzysłowie, po prostu nie działać tak jak w tym świecie malarsko-plastycznym, że dopieszczać coś tam. Nie, tutaj ma być jak najmniejszy nakład pracy, jak najlepszy efekt. No jasne. I to dopiero od niedawna w sumie zaczęłam robić i zwracać na to uwagę. Idzie? Idzie. To mnie tak rozwija, daje ten dystans do sztuki, w ogóle do pracy po prostu, że uczę się odróżniać właśnie to, kiedy mogę się tak poświęcić tyle czasu, ile czuję faktycznie, tak jak przy obrazie, przy Dziobie czy przy Caccini, bo jak psa malowałam, to wtedy mogę spędzić cały dzień na malowaniu podbrzusza mojego psa, bo tak było.