Mentionsy Mentionsy
Learn Polish Language Online Resource
Learn Polish Language Online Resource

RP529: Nowi Europejczycy

24.10.2026 ·1 godz 2 min · 6 rozdziałów

New Europeans – Polish Listening ExerciseIn this episode, I look back on a warm June in 1985 and share my memories of growing up in communist Poland. Listen to how, as an 18-year-old, I escaped the gray everyday reality into the world of Ultravox’s music and Tomasz Beksiński’s iconic radio broadcasts. Practice your Polish listening comprehension and expand your vocabulary through real, living language.You won’t find this in textbooks! Discover full premium transcriptions with highlighted text tracking and a set of exclusive language exercises. Head over to realpolish.pl, join the VIP Club, and start learning Polish effectively right now.The post ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠RP529: Nowi Europejczycy ⁠⁠ appeared first on ⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠⁠realpolish.pl

0:00 · Wspomnienia z 1985 roku 9

Czekam na ósmą. Radio już włączone, dostrajam stację. Światło rozpalone, dioda ma rację. Kanał lewy. Kanał prawy. Stare kasety wyjmuję, koniec tej zabawy, Frediego dziś kasuję. Włączam nagrywanie, kabel daje znak, czas na startowanie, odpalam ten takt.

Czekałem na godzinę 20, bo wtedy w radio rozpoczynała się audycja, którą bardzo lubiłem. Romantycy muzyki rockowej. Włączyłem radio trochę przed dwudziestą. Dostałem je kilka lat wcześniej na gwiazdkę od rodziców. To był amator stereo. Takie podłużne radio. Siedziałem przed nim w słuchawkach zupełnie jakbym był pilotem samolotu. Tak się czułem. Krętła, lampki, suwaki. Technika najwyższych lotów.

Tak jak mówię, włączyłem radio kilka minut przed 20. Pokrętłem, nastawiłem dokładnie częstotliwość, tak aby sygnał był jak najmocniejszy. Nigdy nie było idealnie, ale byłem zadowolony, gdy czerwona kontrolka sygnału stereo paliła się na stałe, a nie mrugała. Czasami w radio emitowany był taki test, test stereo. Raz w lewej słuchawce, raz w prawej słyszałem Kanał lewy, pyk, pyk, pyk, pyk. Kanał prawy, pyk, pyk, pyk, pyk.

Byłem zadowolony, że złapałem sygnał stereo. Na moim biurku obakamatora stał mój bały, czerwony, wysłużony magnetofon kasetowy. Ojciec skądś zdobył ten magnetofon. Pamiętam, że ten magnetofon był zawsze u nas w domu. Połączyłem go kablem z radiem, a w słuchawkach słyszałem ciche buczenie gotowego do pracy sprzętu. Jednak przede mną była jeszcze bardzo ważna decyzja, którą kasetę skasować.

Z głośnika popłynął hipnotyzujący głos Beksińskiego, który swoim spokojnym tonem zaczął recytować polskie słowa pierwszego utworu z albumu. Opowiadał o młodym, samotnym człowieku stojącym na cichej, zalanej deszczem ulicy z radiem przyciśniętym do twarzy. Słuchałem tego z wielką uwagą, gdy Beksiński mówił o zatłoczonej, zalanej słońcem plaży, na której chłopak zakłada słuchawki i w pieśni syntezatorów wiruje mu dookoła

Czyste, syntetyczne dźwięki brzmiały dla mnie niezwykle nowocześnie. To nie był rok lat siedemdziesiątych. To było coś nowego, coś wspaniałego. Zamknąłem oczy, natychmiast zniknął pokój z meblościanką, zniknęły krzyki z boiska. Został tylko ten porywający klimat i głos Midzia Jura, który śpiewał o nowoczesnym świecie, do którego tak bardzo chciałem uciec. Siedziałem nieruchomo. Bałem się, że radio może stracić sygnał.

Na zachodzie ten tekst był przecież krytyką konsumpcjonizmu, krytyką pustki emocjonalnej, izolacji. Tamtejszy bohater siedział samotnie, przytulony do luksusowych mebli z chromu otoczony drogimi gadżetami, których nawet nie włączał. Na cichej ulicy, zlanej deszczem, w czterech ścianach pokoju samotny człowiek tuli się do lśniących, chromowanych mebli. Najlepsze lata ma już za sobą i teraz siedzi zupełnie sam. Ma nowoczesne radio, ale nigdy go nie uruchamia.

Nowi Europejczycy. Młodzi Europejczycy. Beksiński w radio stworzył dla nas nieco inną, bardziej romantyczną wizję. Dla mnie, osiemnastolatka zamkniętego w ciasnym pokoju z meblościanką, ta zachodnia samotność Ten luksus brzmiał jak najpiękniejsza, niedostępna baśń. To był raj, chromowane beble. To był raj, do którego uciekałem co wieczór w moich słuchawkach. To była moja własna, wymarzona samotność w luksusie.

O którym w bloku z wielkiej płyty mogłem tylko pomarzyć. Po czterdziestu kilku minutach muzyka ucichła, a Beksiński swoim spokojnym głosem powiedział. Proszę Państwa, tak oto kończy się płyta Wiena. Wiedeń. Pierwszy prawdziwie noworomantyczny poemat muzyczny. Na syntezator. To był wspaniały wieczór. Niezapomniany wieczór, który powoli zmieniał się w ciepłą czerwcową noc, kiedy emocje opadły z sudołem słuchawki na szyję. W nocy czasami lubiłem posłuchać jeszcze radia Luxemburg na falach średnich.

25:13 · Efekt reminiscencji i muzyka 2

Ludzie dzielą pewien kulturowy wzorzec tego, jak powinno wyglądać życie. Podświadomie oczekujemy, że najważniejsze i najbardziej pozytywne rzeczy wydarzą się właśnie w młodości, przez co chętniej do nich wracamy i w ten sposób je utrwalamy. W moim przypadku mam jakby rozdwojenie jaźni. Wiem, że to były trudne czasy, wiem, że wszystkiego brakowało, że jakość życia była beznadziejna. Pamiętam to. Ale wciąż niezwykle ciepło wspominam chwilę, gdy czekałem na kolejną audycję w radio.

Jednak stał mi się bardzo bliski. Te pożyczone marzenia, które łapałem z radia, zmęczony ojciec śpiący na fotelu przed ekranem telewizora i ja schowany W swoim pokoju z magnetofonem. Ostatnia zwrotka tej piosenki brzmi tak. Na zatłoczonej plaży zalanej słońcem on zakłada swoje słuchawki. Jego nowoczesny świat wiruje w rytm pieśni syntezatora. Pełen myśli o przyszłości i dreszczach emocji pozwala odpłynąć swoim zmysłom.

Pokazano wszystkie 11 dopasowań. Transkrypcja generowana automatycznie i niesprawdzana ręcznie — może zawierać błędy.