RP450: Mao i wróble

Coś dokuczliwego i w dodatku masowego, występującego na masową skalę. Kampania Mao mówiła o konieczności walki z czterema plagami. Ze szczurami, komarami, muchami i wróblami. Pewnie się zdziwiliście. Najbardziej dziwne jest to, że postanowiono tępić wróble, prawda? Dlaczego akurat wróble stały się wrogiem Chińczyków? Rozumiem, komary, muchy i szczury przenoszą choroby, ale wróble? Wróble są dla mnie wrogiem dosyć absurdalnym. Jednak według wielkiego wodza Mao wróble, gdy są dorosłe, zjadają mnóstwo cennego ziarna.

To ziarno można zaoszczędzić, jeśli pozbędziemy się wróbli. Myślę, że wiecie, jak wyglądają wróble. To są takie dosyć małe ptaszki, które są bardzo szeroko rozpowszechnione w Europie i Azji. Pewnie jest kilka gatunków wróbli, ale nie to jest istotne. Chińczycy zabijali wszystkie, bo zostały uznane za jedną z czterech plag. Jak to robiono? Jak można było wytrzebić, wytępić wróble? W tym celu wszystko było dozwolone. Ludzie robili wszystko, naprawdę wszystko, żeby pozbyć się wróbli. To było przerażające, co robili.

Dzieciom dawano lekcje. Mówiono im, żeby chodziły i polowały na wszystkie wróble, na każdego z nich. Nawet kilkuletnie dzieci zabijały małe wróbelki. Dzieci robiły proce i strzelały do wróbli kamieniami. No, na pewno nie wiecie, co to jest proca. Proca to jest bardzo stara broń. Robi się z rozdwojonej gałęzi, takiej gałęzi w kształcie litery Y. Przywiązuje się mocną gumę, którą naciąga się, wkłada kamień i puszcza, a kamień wylatuje z dużą prędkością. Po polsku takie starożytne narzędzie myśliwskie.

Nazywa się Proca. Zatem dzieci strzelały z proc do wróbli, szukały gniazd wróbli i niszczyły. Niszczyły ich jaja, niszczyły gniazda. Organizowano całe dni, w których jedynym celem było niszczenie wróbli. W całych Chinach polowano na wróble. Ludzie chodzili po lasach, strzelali do wróbli, tłukli łyżkami w garnki, robili wielki hałas, żeby wróble bały się usiąść i odpocząć. Wróble latały bez przerwy, aż w końcu wycieńczone padały na ziemię. Ciągłe latanie było dla nich zbyt wyczerpujące energetycznie.

Wróbel nie może cały dzień latać. Tak samo jak my nie możemy biegać cały dzień, bo się wykończymy. Wszystkie metody zabijania wróbli były dozwolone. Martwe wróble podnoszono z ziemi i wiązano sznurkiem w długie, można powiedzieć, warkocze. Nie wiem, co potem robiono z ich ciałami. Czy je zakopywano, czy palono? Nie mam pojęcia. W Internecie możecie znaleźć zdjęcia z tamtych czasów. Na tych zdjęciach widać całe ciężarówki wypełnione wróblami. Martwymi wróblami. W każdym razie, po kilku latach populacja wróbli w Chinach praktycznie się załamała.

Chińczycy byli szczęśliwi, bo teraz wróble nie będą wyjadały już ziarna. Ale... Jest jedno ale. Problem w tym, że w okresie godów, gdy wróble potrzebują więcej energii, nie żywią się wcale ziarnem. Potrzebują więcej białka, dlatego polują na insekty, polują na owady. Również małe wróble nie są karmione przez swoich rodziców ziarnem. Małe wróble także jedzą owady. Na wiosnę wróble zjadają ogromne ilości owadów. Mao chyba o tym zapomniał. Albo w ogóle mu Leo o tym nie wiedział. Teraz, gdy owady straciły naturalnych wrogów, ich populacja wzrosła przeogromnie.

W ramach tej kampanii Mao zaangażował młodzież i milicje rewolucyjne do walki z tzw. kontrrewolucjonistami i burżuazyjnymi elementami. Rewolucja kulturalna doprowadziła do chaosu, represji, prześladowań, a także zniszczenia dziedzictwa kulturalnego i edukacji w Chinach. Myślę, że jeszcze kiedyś opowiem o tym, bo dziś miałem zamiar opowiadać tylko o wróblach. Jak widzicie, ciężkie życie miały w Chinach wróble, ale ludzie również cierpieli niesamowicie.