RP431: Jung i jego Czerwona Księga

Wszystko to było niezwykle popularne. Pamiętacie odcinek o używkach? Wtedy mówiłem wam jak bardzo narkotyki były popularne w tamtym czasie. Ludzie byli zafascynowani kokainą, tym jak wpływa na ludzką psychikę. Sigmund Freud interesował się kokainą i jej wpływem na ciało człowieka. Interesował się neurologią, hipnozą, psychiką człowieka. Zygmunt Freud, który uważał, że jeśli chcemy poznać siebie lepiej, to powinniśmy studiować nasze umysły. Jego badania były początkiem współczesnej psychologii.

To było we Wiedniu. Wtedy rozpoczęła się ich współpraca i wielka przyjaźń. Jung uważał Freuda za wielki autorytet, za swojego mentora. Słyszałem, że podczas jednego ze spotkań obaj panowie rozmawiali ze sobą bez przerwy przez 13 godzin. Zatem myślę, że obaj naukowcy bardzo siebie wzajemnie cenili. Wkrótce Freud mianował Junga szefem założonego przez siebie towarzystwa psychologicznego. Widział w nim bardzo duży potencjał intelektualny i naukowy.

Jung wierzył, że być może jest tak, że ludzie, których nazywamy chorymi psychicznie, mają dostęp do świadomości, do której inni nie mają dostępu. Być może oni potrafią połączyć się ze świadomością, z którą inni nie mogą się połączyć. Inni psychiatrzy uważali, że ci ludzie są po prostu chorzy, ale Jung widział to trochę inaczej. Z czasem Jung zaczął wierzyć, że studiowanie naszej psychiki jest drogą do poznania naszej duszy. To było dosyć sprzeczne z tym co mówił Freud, który uważał, że naszą psychikę można poznać tak jak nasze ciało.

W tamtym czasie większość psychiatrów bardziej wierzyło w to co mówił Freud. Większość naukowców uważało, że Jung oddala się od nauki, że to co robi Nie jest już twardą nauką, że to są pewne spekulacje, to nie jest nauka. W końcu doszło do rozejścia się dróg Freuda i Junga. Freud uważał, że Jung nie opiera się już na nauce, natomiast Jung uważał, że Freud jest zbyt ograniczony, że nie wychodzi poza pewne schematy. W 1913 roku Jung podróżował pociągiem.