50. Czas rekrutować się na BT !

Ale właśnie też ja to po prostu kocham, jak ja już nie wiem na przykład co to jest, albo jakieś wysypki dziwne, to już tylko mówię Mike, on ma na imię Mike, ten mój handlera, no chodź, wiesz, chodź ze mną, zawsze to nie jest tak, że ja muszę go wyciągać, to absolutnie tak nie jest, zawsze pójdzie ze mną, spojrzy i zawsze mi pomoże i to nie jest tak, że ja nie wiem co ja mam zrobić, tylko zawsze wiem, I nie ma czegoś takiego, że jest shame jak się pytasz. Shame to byłby jakbyś robił głupia po prostu. Ja mogę tylko ze swojej strony dopowiedzieć, ze strony specjalisty, że faktycznie ośrodki, przynajmniej te, które chcą jakąś jakość tego kształcenia przekazywać, a większość wiadomo, że chce, no to tak to właśnie organizują, że specjalista nie ma żadnych własnych pacjentów, tylko on jest do dyspozycji wtedy tych młodszych kolegów, koleżanek, tak?

No chyba, że akurat ty masz jakiegoś konkretnego handlera i jest tak ustalone, że tylko do niego, no to też... Ale to ja naprawdę, no bo ja nie pracowałam nigdy w POZ-ecie w Szwecji, więc nie miałam pojęcia jak to funkcjonuje, a uważam, że funkcjonuje bardzo dobrze, także no nieźle. No i oczywiście różni pacjenci, ja to zmieniam zwłaszcza tych internistycznych, ponieważ powiedziałam od początku, że chcę być psychiatrą i że no ja w tych chirurgiczno-ginekologicznych rzeczach no to tak... No tak se i oni też jakby to wiedzieli, że jakby ja nie jestem tam, żeby być jakimś wołem roboczym i żeby nam nie zrzucali nie wiadomo co, tylko też żebym skorzystała po prostu z tego i też zyskała takie, no wiadomo są jakieś basic kompetencje, które w trakcie BT musisz nabyć, no ale też to jest po prostu dla ciebie.