Zamieniam się w słuch #079: Grzegorz Plenzler
Grzegorz Plenzler stara się twórczo wykorzystać specyfikę klasycznego procesu srebrowego. Ważny dla niego jest cały proces wytwarzania, a nie sam efekt. Kwestionuje fotografię jako obiektywny sposób rejestracji rzeczywistości, wykorzystując ją jako narzędzie ekspresji. Przesuwa nacisk z tematu na sposób jego przedstawienia. Daje większy akcent na „jak” zamiast „co”. Takie podejście towarzyszyło mu podczas wykonywania zdjęć na wystawę „Ciemnoszaroczarne”. Można ją było oglądać w Galerii Kazamaty w rodzinnym mieście fotografa, Środzie Wielkopolskiej. Grzegorz Plenzler wrócił z aparatem analogowym do miejsc z dzieciństwa dzięki stypendium Marszałka Województwa Wielkopolskiego i umiejętnościom wyniesionym z poznańskiego „Ośrodka Myśli i Działań Fotograficznych Ciemnica”.
Grzegorz Plenzler stara się twórczo wykorzystać specyfikę klasycznego procesu srebrowego. Ważny dla niego jest cały proces wytwarzania, a nie sam efekt. Kwestionuje fotografię jako obiektywny sposób rejestracji rzeczywistości, wykorzystując ją jako narzędzie ekspresji. Przesuwa nacisk z tematu na sposób jego przedstawienia. Daje większy akcent na „jak” zamiast „co”.
Takie podejście towarzyszyło mu podczas wykonywania zdjęć na wystawę „Ciemnoszaroczarne”. Można ją było oglądać w Galerii Kazamaty w rodzinnym mieście fotografa, Środzie Wielkopolskiej.
Grzegorz Plenzler wrócił z aparatem analogowym do miejsc z dzieciństwa dzięki stypendium Marszałka Województwa Wielkopolskiego i umiejętnościom wyniesionym z poznańskiego „Ośrodka Myśli i Działań Fotograficznych Ciemnica”.