GRZEGORZ BRAUN DRUGIM MUSSOLINIM? IDEOWA ANALIZA FASZYZMU | #KulturaPoświęcona

Faszyzm i faszyści. W polskiej debacie publicznej te pojęcia funkcjonują głównie jako polityczna inwektywa oraz pałka retoryczna w walce z ideologicznymi przeciwnikami. W dzisiejszym odcinku Kultury Poświęconej chcemy rozprawić się z fałszywym obrazem faszysty jako tęskniącego za patriarchatem, kiepsko wykształconego, biednego, zakompleksionego mężczyzny. Konserwatywnego, kościółkowego i żyjącego na głębokiej prowincji. A przy okazji odpowiedzieć na jedno farbujące pytanie. Czy popularność Grzegorza Brauna i jego partii oznacza wejście faszyzmu do polskiego mainstreamu? Kultura poświęcona powstaje dzięki z temu wsparciu naszych mecenasów i patronów, za które jesteśmy im niezmiernie wdzięczni. Kliknij w opis filmu, aby trafić na nasze poświęcone konto na Patronite. Ja nazywam się Piotr Kaszczyszyn i wraz z Konstantem Pilawą zapraszamy na nowy odcinek audycji Klubu Jagiellońskiego na czasy postrześcijańskie, które chcą, ale nie potrafią zapomnieć o Bogu.

No i jest z tymi korzeniami takimi artystycznymi. Od tej strony to jest futurysta. To jest człowiek, który patrzy w przyszłość. Pokazuje nam, jak polityka, w nowych ruchach masowych, bo przecież takim był historyczny faszyzm, może wyglądać. To już nie jest taki populizm jako łatka na PiS i Konfederację. Myślę, że Grzegorz Braun swoimi działaniami jednak przekracza jakąś kolejną granicę, pokazuje jak to może wyglądać w przyszłości, bo to ludzi podnieca. Ten cały zamęt i wielka frustracja szczególnie przerażonych liberałów i lewicy, że w jednym sondażu czy dwóch Grzegorz Braun wylądował na podium i wyprzedził tą konfederację Bosaka i Mencena uzyskując wynik powyżej 10% to jest...

Oprócz tych takich dziadów z PiS i PO, to tak bardziej z przyzwyczajenia i jakiegoś takiego odruchu Pawłowa narzekają na Kaczyńskiego albo na Tuska, to tutaj jest jakiś nowy fanatyzm, coś nowego, co rzeczywiście... Brown dociera do ludzi zagniewanych, gniewnych, sfrustrowanych, którzy mają dość i którym daje tą przestrzeń medialną i polityczną. Dwie rzeczy. Pierwsza jest taka, łapiąc się tego performance'u, bo też mieliśmy już materiał o Grzegorzu Brownie. Oczywiście do nich odeślamy w opisie filmu, więc też nie będziemy wszystkiego przytaczać teraz w tym odcinku. Natomiast rzeczywiście wydaje mi się bardzo istotne, żeby podkreślić jedną rzecz. Jeżeli wcześniej mówiłem o tym historycznym momencie, czy czasie chaosu z lat 20. i 30.

W sensie pociąg. Pociąg Intercity Premium. To wjeździ go autokarem jak na manifestacji w PiSu. Dokładnie. A bo jest jakaś słynna akcja z Mariuszem Pudzianowskim, który miał nakręcać doping na Mistrzostwach Europy w Niemczech i wsiadł z megafonem na dworcu centralnym, przy czym się okazało, że wysiadł na wschodnim. Nie udało się dojechać do Berlinu. Ale akcja promocyjna tam jakiejś firmy została zrealizowana. Zresztą Lenin też został w zaplombowanym pociągu dostarczony, podobno z Szwajcarii do Rosji, żeby robić rewolucję, więc są jakieś tutaj analogie. Ale przepraszam, bo trochę mi się uciekło. Wracając do tego Grzegorza Brauna. Więc po pierwsze byłbym ostrożny wobec już szukania bardzo mocnego tych analogii przemocowych.

Wyborcy znudzeni PiS-em przeszli do Brauna i teraz pojawia się proces grupowania wokół siebie wszystkich odmieńców. Stąd ten Ludwiczek, ten nasz Jaszczur, tego typu dziwni ludzie, on łapie odmieńców, co jest charakterystycznym ruchem dla wszystkich tak zwanych tymczasowych ugrupowań protestów. To jest zbieranie elektoratu protestu. Więc to, że to jest jakoś zniuansowane, jeśli chodzi o chodzenie do kościoła, to mnie jeszcze nie zaskoczyło. Ale skala tej sekularyzacji jest czymś dziwnym. I to na drugą nóżkę zbliża nas do tego ostatniego tematu, o którym mówiłeś. To znaczy relacji między...