To auto porywało dzieci, ale agenci byli jeszcze gorsi #93

Leśniący, czarny, nieskazitelnie czysty Cadillac. Zawsze najnowszy model, nawet jeśli pojawiał się na zapyziałej wsi, gdzie nikt takiego samochodu nigdy nie widział. Podobnie jak Wołga, pojawiał się i znikał, bezszelestnie, wbrew logice. Ale metoda działania facetów w czerni była inna niż te słyszane z polskich legend miejskich. Nie porywali dla krwi. Ich celem było coś bardziej subtelnego. Uciszenie. Zastraszenie. Wymazywanie prawdy. Pojawiali się w domach świadków obserwacji UFO. Często zaledwie kilka godzin po zdarzeniu. Wiedzieli wszystko. Znali najdrobniejsze, najbardziej intymne szczegóły z życia swojej ofiary. co ofiara jadła na obiad, o czym rozmawiała z żoną, jakie miała lęki, a także sekrety.

To dwa różne samochody, ale funkcja była ta sama. W obu kulturach były one symbolem statusu i mocy, czymś absolutnie niedostępnym dla zwykłego człowieka. czymś, co należało do nich, nie do nas. Ich pojawienie się na twojej ulicy oznaczało wtargnięcie obcego, potężniejszego świata w twoją codzienność. Dowód numer dwa to sprawcy. Z Wołgi według legend wysiadali księża, zakonnice czy ubecy. Z Cadillaca zawsze agenci w garniturach. Znowu różne kostiumy, ale ten sam archetyp. To postacie ubrane w charakterystyczny uniform, który dawał im władzę i zdejmował z nich indywidualne cechy. To nie byli ludzie, tylko funkcjonariusze. Ich twarze opisywano jako beznamiętne, oczy były puste i bez wyrazu.

Działali pozbawieni emocji, niczym tryby w maszynie. Reprezentowali bezosobową siłę, z którą nie można było negocjować. Dowodem numer 3 jest aura. I teraz dochodzimy do punktu, w którym obie legendy wymykają się logice. To nie są po prostu historie o porwaniach czy zastraszaniu, bo w obu przypadkach pojawia się silny, niezaprzeczalny element nadprzyrodzony. Volga i Cadillac pojawiają się i znikają bezszelestnie. Ich kierowcy i pasażerowie poruszają się w nienaturalny sposób, mówią mechanicznymi głosami, wydają się nie być w pełni ludźmi. Strach przed agentem SB czy FBI jest zrozumiały, ale strach przed istotą, która tylko udaje agenta, to już zupełnie inny poziom terroru.