AI nas zmiażdży i nic z tym nie zrobimy #143

Jeffrey Hinton, nazywany powszechnie ojcem chrzestnym sztucznej inteligencji, to laureat Nagrody Turinga, informatycznego odpowiednika Nagrody Nobla. To on w ogromnej mierze zaprojektował fundamenty sieci neuronowych, na których opiera się dzisiejszy cyfrowy świat. Przez lata pracował dla Google, będąc na samym szczycie technologicznej piramidy. Aż nagle zrezygnował ze wszystkiego, wyłącznie po to, aby móc głośno, bez korporacyjnej cenzury, krzyczeć o zagrożeniu. Zapytany w jednym z wywiadów, czy podtrzymuje swoje wcześniejsze 10% szacunki dotyczące szans na to, że sztuczna inteligencja zniszczy ludzkość, Hinton z ciężarem wieloletniego doświadczenia w głosie odpowiedział krótko – raczej od 10 do 20%. Zaznaczył przy tym, że mowa o perspektywie najbliższych 30 lat.

Drzwi zareglowano od zewnątrz, a piloci w kokpicie kłócą się. Czy maszyna ma w ogóle podwosie? W tej debacie istnieje potężna asymetria. Sceptycy z laboratoriów nie muszą mieć stuprocentowej racji, abyśmy mieli powody do strachu. Wystarczy, że zagrożenie jest po prostu możliwe. Jeśli szef NVIDII i inni giganci biznesu się mylą, po prostu stracą twarz na jednej z konferencji i ich akcje spadną. Ale jeśli pomyli się Jeffrey Hinton i ci wszyscy przerażeni badacze, a ryzyko kresu cywilizacji będzie większe, stracimy wówczas świat, który znamy. Kiedy słyszymy z ust wybitnych naukowców słowo zagłada, nasz umysł natychmiast sięga po obrazy, do których przyzwyczaiło nas kino.

Zagroszenie ze strony tak potężnego umysłu nie polega na tym, że zechce nas on zniszczyć z premedytacją. Polega na tym, że nasza egzystencja po prostu przestanie mieć dla niego jakiekolwiek, nawet najmniejsze znaczenie. Skoro więc nie czeka nas atomowy holokaust ze strony zbuntowanych robotów, to jak dokładnie wygląda koniec świata, przed którym ostrzega nas Geoffrey Hinton i setki innych ekspertów? W branży badającej ryzyko egzystencjalne mówi się o scenariuszu, który nie ma w sobie absolutnie nic z hollywoodzkiego rozmachu. Nosi on nazwę stopniowego ubezwłasnowolnienia. To powolny, niezwykle komfortowy proces, który zaczyna się już dzisiaj. Widzieliśmy to przed chwilą. Sztuczna inteligencja jest szybsza, wydajniejsza i tańsza od człowieka. Potrafi wygenerować lekarstwo, na które czekalibyśmy dekadami.